قربانی را سرزنش نکن!

دانش و امید، شماره ۲۰، آبان ۱۴۰۲

روز دوشنبه ۱۷ مهر ۱۴۰۲ (دو روز بعد از حمله حماس)، تلویزیون بی‌بی‌سی بین‌الملل، مصاحبه‌ای با حسام زوملوت (Husam Zomlot) سفیر فلسطین در بریتانیا انجام داد. فیلم کوتاه این مصاحبه، به‌سرعت در فضای مجازی دست به دست شد. پاسخ‌های شفاف، شجاعانه و افشاگر سفیر به پرسش‌های جهت‌دار مجری این برنامه، مرهمی بود بر دل‌های خونین مردمی که از فضای تبلیغات امپریالیستی صهیونیستی، دچار خفقان شده بودند. متن کوتاه شده گفت‌وگوی مجری و سفیر را می‌خوانیم.

مجری: آیا شما از آنچه حماس در صبح روز شنبه انجام داد، حمایت می‌کنید؟

سفیر: این سؤال درستی نیست. واقعاً سؤال درستی نیست.

مجری: این سؤال مهمی است. اینکه آیا شما از عمل آنها حمایت می‌کنید یا نه، سؤال مهمی است.

سفیر: نه! نه! سؤال مهمی نیست. حماس فقط یک گروه شبه‌نظامی است. الآن شما دارید با نماینده فلسطینیان صحبت می‌کنید. موضع ما بسیار شناخته شده و شفاف است.

مجری: موضع شما چیست؟ آیا از حماس و اقداماتش حمایت می‌کنید یا نه؟

سفیر: شما نمی‌توانید این دو (حماس و دولت ما) را با هم، یکی در نظر بگیرید. موضوع، حمایت یا عدم حمایت نیست. من اینجا هستم تا مردم فلسطین را نمایندگی کنم. من اینجا نیستم تا کسی را محکوم کنم. اگر قرار است کسی محکوم شود، کسی است که شما او را «تنها دموکراسی خاورمیانه» می‌دانید؛ یعنی اسرائیل! کسی که اقداماتش را خودتان گزارش کردید: هدف قرار دادن غیر نظامیان. این اتفاق هم فقط در ۴۸ ساعت گذشته رخ نداده است.

مجری: حماس هم اکنون اسرائیلی‌ها را هدف قرار داده، اما شما این را محکوم نمی‌کنید.

سفیر: بگذارید چیزی بگویم. حماس دولت فلسطین نیست. این، دولت اسرائیل است که به ارتش سازمان افته‌اش دستور اقدام می‌دهد. لطفاً این دو را مشابه هم در نظر نگیرید. این‌ها برابر نیستند. به هیچ‌وجه نمی‌توانید اشغال‌گر و اشغال‌شده را یکسان در نظر بگیرید. این کار، به مخاطبان و بینندگان شما برای درک منصفانه واقعیت کمک نمی‌کند. از زمان تأسیس اسرائیل، یک دکترین نظامی ثابت وجود داشت: وقتی به جنگ می‌روید، با غیرنظامیان هم بجنگید و آنها را هم بکشید تا آنها به نظامیان‌شان فشار بیاورند. بروید و سوابق را از سال ۱۹۴۸ به این‌سو نگاه کنید. این امر در غزه تکرار شده و همچنان تکرار می‌شود. بنابراین گفتگوی ما نباید بازی سرزنش کردن باشد. کار من اینجا سرزنش کردن قربانی نیست. گفتگوی واقعی این است که ما چطور این چرخه شیطانی و کشنده را متوقف کنیم.

مجری: شما اسرائیل را به‌خاطر کشتن غیر نظامیان محکوم کردید؛ ولی حماس را برای کشتن غیر نظامیان محکوم نمی‌کنید.

سفیر: شما چند بار با مقامات اسرائیل مصاحبه کرده‌اید؟ صدها بار! صدها بار! اسرائیل چند بار مرتکب جنایات جنگی شده است؟ آن‌هم درست زنده جلوی دوربین خودتان؟ آیا مصاحبه را با درخواست از آنها برای محکوم کردن خوشان شروع می‌کنید؟ می‌کنید؟! نه! این کار را نمی‌کنید. شما این کار را نمی‌کنید! می‌دانی چرا از پاسخ به این سؤال امتناع می‌کنم؟ چون من پیش فرض آن را قبول ندارم. چون در بطنش ارائه نادرستی از کل موضوع هست. چون همیشه از فلسطینی‌ها انتظار می‌رود که خودشان را محکوم کنند. این حرف‌ها را فراموش کنید. این یک درگیری سیاسی است. ما مدت‌هاست که از حقوق خودمان محروم شده‌ایم. پس این نقطه شروع، اشتباه است. نقطه شروع درست، تمرکز روی علل ریشه‌ای است. تلاش برای خارج شدن از این تونل شدیداً تاریک است.

            بی‌بی‌سی و رسانه‌های جریان اصلی، برای ۷۵ سال، فقط هر زمان که اسرائیلی‌ها کشته شده‌اند، ما را به اینجا آورده‌اند. آیا وقتی بسیاری از فلسطینی‌ها -بیشتر از ۲۰۰ نفر- در کرانه باختری کشته شدند، ما را به اینجا دعوت کردید؟ آیا در صورت تحریکات اسرائیلی‌ها در اورشلیم و جاهای دیگر، از ما دعوت می‌کنید؟

            چیزی که اسرائیلی‌ها در ۴۸ ساعت گذشته دیدند -و ما با روایت آن، این مصاحبه را شروع کردیم- غم‌انگیز است. اما همین چیزها را فلسطینی‌ها در تمام ۷۰ سال گذشته دیده‌اند. شما وضعیت غزه را می‌دانید. خودتان الآن گزارش کردید. این بزرگ‌ترین زندان رو باز جهان است. ۲ میلیون نفر، ۱۶ سال است که توسط اسرائیل به گروگان گرفته شده‌اند. شاید زمان آن فرا رسیده است که ما بخواهیم این لفاظی‌های خطرناک و این چارچوب را رها کنیم و حقیقت زشت واقعی را برای مردم بگوییم.

مجری: به نظر شما راه حل چیست؟

سفیر: اجرای قوانین بین‌المللی. فقط همین. اجرای برابر و یکسان قطع‌نامه‌ها و قوانین بین‌المللی.

(در ادامه، سفیر خواستار بازخواست اسرائیل از طرف مجامع بین‌المللی در مورد نقض قوانین، و جنایت علیه بشریت شد).