هنری کیسینجر جنایتکار جنگی روز چهارشنبه در سن ۱۰۰ سالگی درگذشت.


نویسنده: دومینیک وتزل

یونگه ولت

ترجمه مجله هفته

می‌گویند آدم‌های خوب زود می‌میرند. اینکه هنری کیسینجر توانست در آرامش و آزادی در خانه‌اش در کانتیکت، ایالات متحده، از دنیا برود، بار دیگر نابرابری‌های زندگی را برجسته می‌کند. این دیپلمات سابق آمریکا ۱۰۰ سال بر روی کره زمین قدم زد و ردپای ویرانی به جا گذاشت.

هنری کیسینجر که در ۲۷ مه ۱۹۲۳ در فورت متولد شد، در سال ۱۹۳۸ به همراه خانواده یهودی‌اش از دست نازی‌ها به آمریکا گریخت و در هاروارد و سپس در کاخ سفید به کار پرداخت. او به معمار یک امپراتوری تبدیل شد. ریچارد نیکسون در سال ۱۹۶۸ وی را به عنوان مشاور امنیت ملی منصوب کرد. پنج سال بعد، کیسینجر به عنوان وزیر امور خارجه منصوب شد و تا سال ۱۹۷۷ تحت ریاست جمهوری جرالد فورد در این سمت باقی ماند.

در دوران تصدی وی، جهنم بر سر آسیای جنوب شرقی فرود آمد. علاوه بر جنگ ویتنام، وی به طور مخفیانه بمباران مناطق مسکونی را در لائوس و کامبوج گسترش داد و زمینه را برای ظهور خمرهای سرخ فراهم کرد. از آنجایی که مکالمات تلفنی نیکسون در دفتر بیضی ثبت شده و قابل دسترسی است، می‌دانیم که او مسئول اجرای دستور احتمالاً مستانه نیکسون مبنی بر «حمله همه چیز به هر چیزی که حرکت می‌کند» بود.

وی در شیلی به عنوان معمار کودتایی شناخته می‌شود که پینوشه را به قدرت رساند و با پسران شیکاگو، نئولیبرالیسم را در شرایط آزمایشگاهی بر کشور تحمیل کرد. در سال ۱۹۷۵، کیسینجر و رئیس جمهور فورد به دیکتاتور اندونزی، سوهارتو، چراغ سبز دادند تا به تیمور شرقی حمله کند. این حمله در لحظه‌ای آغاز شد که هر دو مقام از پایتخت جاکارتا خارج شدند. یک سوم جمعیت تیمور شرقی در جنگ کشته شدند که کشورهای ناتو به طور سخاوتمندانه با سلاح از آن حمایت کردند.
لیست جنایات جنگی که کیسینجر در آن‌ها دست داشته است، در سراسر جهان گسترده است. این لیست چند کتاب را پر می‌کند، مانند «سایه بلند کیسینجر» اثر گئورگ گراندین. بر اساس برآوردهای محافظه‌کارانه، سیاست او جان سه تا چهار میلیون نفر را گرفته است. در سال ۱۹۷۳، او به همراه لو دوک تو، مذاکره‌کننده ارشد شمال ویتنام، برای یک توافق آتش‌بس در جنگ ویتنام با جایزه صلح نوبل اهدا شد. دوک تو به دلایل اخلاقی این افتخار را رد کرد، زیرا جنگ هنوز دو سال ادامه داشت تا اینکه با شکست ایالات متحده به پایان رسید. کیسینجر هنوز هم این جایزه را به مدت ۵۰ سال با بی‌شرمی روی دست خود بلند میکند.

پس از افشاگری‌های جنایات جنگی او در هندوچین توسط ویلی‌فویلری دانل الیس برگ، که او نیز در سال ۲۰۲۳ درگذشت، کیسینجر باعث پیگرد سیاسی او شد. از نظر او، الیس برگ «خطرناک‌ترین مرد در آمریکا» بود. الیس برگ آزاد ماند، کیسینجر هم. هیچ‌کس هرگز او را به پای میز محاکمه نکشید. اسنادی از دوران ریاست جمهوری او که در ویکی لیکس منتشر شد، گواه دورانی است که به بهترین شکل میتوان آن را به زبان خودش توصیف کرد: «ما کارهای غیرقانونی را بلافاصله انجام می دهیم، کارهای خلاف قانون اساسی کمی بیشتر طول می کشد».

فقط می توان تصور کرد که اگر سرسخت ترین ضدانقلاب قرنش آنجا نبود، دنیا چه شکلی می شد. اما هر جا که کیسینجر میرود، سخنان چارلی چاپلین باقی می ماند: «مردانی که امروز بشریت را زیر پا می گذارند، همیشه آنجا نخواهند بود. ظلم آنها با آنها می میرد.»