انصارالله، حزب الله و نیروهای عراقی حملات خود را به اسرائیل از سر می گیرند. پروژه کانال از طریق غزه می تواند نظم چند قطبی را اژدر کند
توسط ویبکه دیل

یونگه ولت

ترجمه مجله هفته

نتانیاهو در ماه سپتامبر در سازمان ملل طرح «خاورمیانه جدید» بدون فلسطین را ارائه کرد.

انصارالله یمن (حوثی‌ها) روز پنجشنبه اعلام کردند که در صورت از سرگیری جنگ علیه نوار غزه، حملات خود را به اسرائیل و کشتی‌های مرتبط با این کشور گسترش خواهند داد. این بیانیه یک روز قبل از آن صادر شد که ارتش اسرائیل پس از یک هفته آتش‌بس، بمباران غزه را از سر گرفت.

انصارالله در ادامه بیانیه خود اعلام کرد که «عملیات‌های نظامی» آنها به اهداف «در خشکی یا دریا» که اسرائیل انتظارش را ندارد، نیز گسترش خواهد یافت. همچنین اعلام شد که به کشتی‌های اسرائیلی اجازه عبور از دریای سرخ داده نخواهد شد و اقدامات لازم برای اجرای این امر انجام خواهد شد. انصارالله همچنین اعلام کرد که در صورت پایان جنگ علیه نوار غزه، حملات خود به اسرائیل را نیز متوقف خواهد کرد.

انصارالله که از چند هفته پیش به حمله به خاک اسرائیل و کشتی‌هایی که با بازرگانان اسرائیلی ارتباط دارند، اقدام کرده است، در خلاء به سر نمی‌برد. نیروهای بسیج مردمی عراق (الحشد الشعبی) نیز روز شنبه نیروهای آمریکایی را در اربیل هدف قرار دادند و اعلام کردند که به پایگاه‌های آمریکایی در سوریه و عراق نیز حمله خواهند کرد. همچنین حزب‌الله، که از نظر اسرائیل خطرناک‌ترین حزب در محور مقاومت است، به دلیل بمباران مجدد نوار غزه از سوی اسرائیل، بار دیگر به حملات خود در مرز شمالی این کشور از سر گرفته است. وزیر امور خارجه ایران، حسین امیرعبداللهیان، نیز روز شنبه اعلام کرد که حملات محور مقاومت علیه اسرائیل از این پس شدیدتر از قبل خواهد بود.

حملات انصارالله به کشتی‌های مرتبط با اسرائیل در دریای سرخ، تنگه باب‌المندب و خلیج عدن، تهدیدی جدی برای اقتصاد مبتنی بر تجارت اسرائیل محسوب می‌شود. اسرائیل ۹۹ درصد کالاهای خود را از طریق دریا وارد یا صادر می‌کند و بخش عمده‌ای از مواد غذایی خود را نیز باید وارد کند. روز دوشنبه گذشته، یک کشتی متعلق به شرکت کشتیرانی اسرائیلی زیم مسیر خود را تغییر داد و برای دور زدن آفریقا، مسیری بیش از دو برابر طولانی‌تر از مسیر از طریق اقیانوس اطلس و دماغه امیدنیک را انتخاب کرد. این امر موجب خسارت‌های مالی و زمانی قابل توجهی برای اسرائیل شد.

علاوه بر خطر انصارالله، اسرائیل نگران این است که حزب‌الله در صورت وقوع جنگ یا تشدید درگیری‌ها، بنادر اشدود و حیفا را هدف قرار دهد و حتی آنها را تخریب کند. این بنادر در جریان جنگ لبنان در سال ۲۰۰۶ نیز هدف قرار گرفته بودند.

اسرائیل که به آسیب‌پذیری تجارت دریایی خود آگاه است، از دهه ۱۹۶۰ میلادی و با ابتکار بنیانگذار این کشور، دیوید بن‌گوریون، طرح ساخت کانالی مستقل را در دست دارد. این کانال با کانال سوئز رقابت خواهد کرد و بسیار سودآور خواهد بود. کانال سوئز که سالانه تا ۱۰ میلیارد دلار درآمد دارد و قاره‌های اروپا و آسیا را به هم متصل می‌کند، تحت کنترل مصر است که در اوایل سال ۲۰۲۴ به عضویت سازمان کشورهای در حال توسعه (بریکس) خواهد پیوست و روابط نزدیکی نه تنها با غرب، بلکه با روسیه و چین نیز دارد.
پروژه کانال بن گوریون با امضای «توافق‌های ابراهیم» میان اسرائیل و کشورهای مراکش، سودان، بحرین و امارات متحده عربی بار دیگر مطرح شد. در آوریل ۲۰۲۱، دولت اسرائیل اعلام کرد که قصد دارد در ژوئن ۲۰۲۱ ساخت این کانال را آغاز کند. با این حال، نوار غزه با حماس حاکم بر آن، مانع جدی این پروژه است، زیرا کانال قرار است از خلیج عقبه نزدیک مرز اسرائیل و اردن، از کنار نوار غزه عبور کند – اما به طور مستقیم و مقرون به صرفه از طریق الحمایه فلسطین – تا به مدیترانه برسد.

دو هفته قبل از هفتم اکتبر، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، در مقابل مجمع عمومی سازمان ملل متحد، نقشه‌ای از «خاورمیانه جدید» مورد نظر خود را بالا گرفت. بر اساس این نقشه، یک کریدور اقتصادی تحت کنترل غرب از هند از طریق امارات متحده عربی، عربستان سعودی، اردن، اسرائیل – مناطق فلسطین در این نقشه وجود نداشتند – تا اروپا امتداد خواهد یافت. پروژه‌ای که کاملاً در راستای منافع ایالات متحده است که می‌خواهد از نفوذ روزافزون کشورهای بریکس و ظهور یک نظم جهانی چند قطبی جلوگیری کند.