ایالات متحده: اعتراضات ضدصهیونیسم، جوامع یهودی، مسلمان و سیاه را گرد هم می‌آورد. گفتگو با لیلی صابر.

گفتگو: مارکو دژانوویچ
یونگه ولت
ترجمه مجله هفته

لیلی صابر، فعال اعتراضات همبستگی با فلسطین و کارمند سازمان بین‌المللی «قدرت» در فیلادلفیا

شما مدتی است که در زمینه همبستگی با فلسطین فعال هستید. در هفته‌های گذشته در چندین شهر بزرگ ایالات متحده اعتراضات بزرگی برگزار شد. این اعتراضات را چه گروه‌هایی سازماندهی می‌کنند؟

راهپیمایی‌های ساده توسط جوامع مسلمان و گروه‌های مدنی مانند ائتلاف فلسطین فیلادلفیا سازماندهی می‌شوند. تعداد کمی فعال چپ‌گرا نیز وجود دارند، از جمله حزب سوسیالیسم و آزادی، PSL، و سوسیال‌دموکرات‌های آمریکا، DSA. JVP (صدای صلح یهودی) از رادیکال‌ترین گروه‌ها است. به عنوان مثال، ما ۳۰۰ نفر را بسیج کردیم تا به مدت چندین ساعت ساختمان کنگره در واشنگتن، دی. سی. را مسدود کنیم. یهودیان جوان ضدصهیونیست اینجا از دستگیری و سرکوب دولتی نمی‌ترسند.

با توجه به جنگ غزه، شما و سایر معترضان با چه خواسته‌هایی به خیابان می‌روید؟

شعار اصلی ما همچنان آتش‌بس است، زیرا نمی‌توان آن را در رسانه‌ها به صورت منفی نشان داد. این شعار روشن، نظرات زیادی را جلب می‌کند، حتی در میان هموطنان یهودی که نیز نسبت به اسرائیل بدبین هستند. یک تحول جدید این است که دو اتحادیه بزرگ‌ترین کارگران، اتحادیه کارگران خودروسازی و اتحادیه کارگران پست، به طور علنی از آتش‌بس حمایت کردند. اکنون بیشتر اعضای اتحادیه‌ها حتی خواستار اعتصابات سیاسی هستند تا به خواسته‌های خود جامه عمل بپوشانند. تنها این سخنان صریح، گامی تاریخی در تاریخ اتحادیه‌های کارگری آمریکا بود.

گاهی اوقات معترضان مستقیماً به مقر حزب دموکرات، حزب رئیس‌جمهور جو بایدن، می‌روند. این اقدام چگونه انجام شد؟

در تاریخ ۱۵ نوامبر، حدود ۲۰۰ نفر، عمدتاً اعضای صدای صلح یهودی در طول یک رویداد کمیته کنگره دموکرات، برای مسدود کردن تقریباً تمام ورودی‌ها و گفتگو با سیاستمداران جمع شدند. می‌خواستند با شمع‌ها فضایی غم‌انگیز ایجاد کنند. پلیس نسبت به خواسته‌های ما بی‌تفاوت بود و بسیاری از ما مورد ضرب و شتم قرار گرفتیم.

کدام طبقات و ساختارهای اجتماعی توسط معترضان نمایندگی می شوند؟

در فیلادلفیا، من این تصور را دارم که معترضان عمدتاً از طبقه متوسط هستند، از جمله بسیاری از دانشجویان و متخصصان تحصیل کرده. جامعه عربی در گذشته با جنبش «زندگی سیاهان مهم است» همبستگی نشان داده است، به همین دلیل اکنون بسیاری از سیاهان نیز در کنار فلسطینی ها ایستاده اند. این همبستگی ستمدیدگان است. اکثر شرکت کنندگان در خیابان بیش از ۳۰ سال سن ندارند.

شما همچنین در زمینه کار اجتماعی بین مذهبی فعالیت می کنید. در مورد آن چه می توانید بگویید؟

من با سازمان های مذهبی به طور فشرده همکاری می کنم، از جمله انجمن های مسلمان و یهودی. ارتباط با همبستگی با فلسطین اجتناب ناپذیر بود، زیرا هر روز تعداد بیشتری از جوانان یهودی آمریکایی نسبت به ایده صهیونیسم انتقادی هستند و می خواهند علیه آن سازماندهی کنند. ما با روحانیون ضد صهیونیست کار می کنیم که از طریق آنها تماس با صدای صلح یهودی ایجاد شد. دسترسی به شهروندان مسلمان و عرب دشوارتر است. از زمان ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ شهروندان عرب، از جمله من و خانواده ام، با سرکوب دولتی مبارزه کرده اند. حملات و تبعیض در مدرسه و در زندگی روزمره امری غیر معمول نبود. بسیاری از اعراب و مسلمانان به این ترتیب سیاسی شده اند.

در آلمان ما پدیده صهیونیست هایی را داریم که خود را چپ می نامند. آیا گروه های مشابهی در ایالات متحده به شما آشنا هستند؟

در ایالات متحده چنین چیزی وجود ندارد. ما چپ ها به طور یکپارچه در کنار ستمدیدگان، از جمله فلسطینی ها ایستاده ایم. با این حال، به بسیاری از فعالان یهودی «صدای صلح یهودی» (JVP) اتهام زده می شود که «یهودیان جعلی» هستند. اما برخلاف یهودیان صهیونیست، اعضای جوان صدای صلح یهودی می دانند که دیدگاه صهیونیستی والدین آنها اساساً بر اساس یک نسل کشی مبتنی است و از یک تحلیل سیاسی ناشی نمی شود.