فقر و نابرابری در آمریکای لاتین پس از کووید ۱۹

جان مارینکو
آمریکا ۲۱
ترجمه مجله هفته

طبق گزارش جدید کمیسیون اقتصادی سازمان ملل متحد برای آمریکای لاتین و کارائیب (Cepal)، فقر در اکثر کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب پس از همه‌گیری کووید-۱۹ اندکی کاهش یافته است. با این حال، هنوز حدود یک سوم جمعیت این منطقه در فقر زندگی می‌کنند. کودکان و نوجوانان، جمعیت روستایی و بومیان از فقر بیشتر رنج می‌برند.

در برخی کشورها، مانند بولیوی، برزیل، کاستاریکا، اکوادور، السالوادور، مکزیک و پاناما، آمار فقر به سطح قبل از همه‌گیری یا حتی کمتر از آن رسیده است. در مقابل، در کشورهایی مانند کلمبیا، آرژانتین، پاراگوئه و هندوراس، آمار فقر به سطح قبل از همه‌گیری نرسیده است.

همچنین، فقر شدید نیز در سال ۲۰۲۲ با ۱۶ میلیون کاهش به ۷۰ میلیون نفر کاهش یافته است. در سال ۲۰۲۱، این رقم ۸۶ میلیون نفر بود.

افزایش درآمدها پس از بهبود وضعیت اقتصادی منطقه پس از سال‌های بحران، دلیل اصلی کاهش فقر بوده است. این بحران اقتصادی، منطقه را به شدت تحت تأثیر قرار داده و نرخ بیکاری را به طور تاریخی افزایش داده بود.

با این حال، به گفته خوزه مانوِل سالازار-سیریناخس، دبیر اجرایی کمیسیون اقتصادی سازمان ملل متحد برای آمریکای لاتین و کارائیب، منطقه همچنان «در یک دوگانه ساختاری گرفتار است که از رشد اندک و سطح بالای فقر و نابرابری تشکیل شده است».

کمیسیون اقتصادی سازمان ملل متحد برای آمریکای لاتین و کارائیب پیش‌بینی می‌کند که رشد تولید ناخالص داخلی منطقه در سال ۲۰۲۳ تنها ۱٫۷ درصد باشد. این رقم بسیار کمتر از ۳٫۸ درصد سال گذشته است و انتظار می‌رود بهبودی در وضعیت فقر را به همراه نداشته باشد.

وضعیت توزیع نابرابر ثروت نیز مشابه وضعیت فقر است. اگرچه توزیع درآمد در ۹ کشور از ۱۲ کشور منطقه در مقایسه با سال ۲۰۱۹ بهبود یافته است، اما همچنان نابرابری شدیدی وجود دارد. به عنوان مثال، ۱۰ درصد پردرآمدترین افراد در جامعه ۲۱ برابر ۱۰ درصد کم‌درآمدترین افراد درآمد دارند.

تمرکز ثروت در منطقه حتی بیشتر از درآمد است. در سال ۲۰۲۱، ثروت ۱۰۰۵ میلیاردر منطقه تقریباً ۴ درصد از کل ثروت جمعیت را تشکیل می‌داد و از ارقام سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ نیز بیشتر بود.

نویسندگان گزارش هشدار می‌دهند که این سطح بالای نابرابری تنها با اقدامات دولت‌ها برای رفع شکاف‌های بازار کار کاهش می‌یابد.

میلیون‌ها نفر در طول همه‌گیری کووید-۱۹ شغل خود را از دست دادند و تعداد فرصت‌های شغلی جدید در سال ۲۰۲۰ با ۸٫۲ درصد کاهش نسبت به سال قبل، رکورد کاهش را ثبت کرد.

گزارش کمیسیون اقتصادی سازمان ملل متحد برای آمریکای لاتین و کارائیب بر «اشتغالی فراگیر» تمرکز دارد و آن را کلید مبارزه با فقر، کاهش بخش غیررسمی و نابرابری و گذار به توسعه اجتماعی فراگیر می‌داند. این موضوع برای منطقه چالش‌برانگیز است و بنابراین از اولویت بالایی برخوردار است.

اگرچه نرخ بیکاری در سال ۲۰۲۲ به ۷ درصد کاهش یافت، اما هنوز نیمی از کارگران منطقه در بخش غیررسمی اشتغال داشتند و نزدیک به یک پنجم آنها در فقر زندگی می‌کردند. ۴۰ درصد از کارگران کمتر از حداقل دستمزد درآمد داشتند و نیمی از آنها به صندوق‌های بازنشستگی سهمی نمی‌پردازند. زنان بیشتر از مردان تحت تأثیر این وضعیت قرار دارند.

مهاجران نیز از این وضعیت متأثر هستند. آنها اغلب در حاشیه بازار کار و تحت شرایط نامناسب کار می‌کنند که آنها را در برابر استثمار آسیب‌پذیر می‌کند.

گزارش همچنین نشان می‌دهد که تفاوت‌های جنسیتی عظیم همچنان در بازار کار وجود دارد. نرخ مشارکت اقتصادی مردان در سال ۲۰۲۲ به ۷۴٫۵ درصد رسید، در حالی که این رقم برای زنان تنها ۵۱٫۹ درصد بود. این شکاف در نرخ بیکاری نیز مشاهده می‌شود: ۸٫۶ درصد برای زنان و ۵٫۸ درصد برای مردان.