سازمان ملل متحد هشدار جدی درباره فقر کودکان در انگلستان داد. این سازمان انگلیس را در میان ۳۹ عضو سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) و اتحادیه اروپا در زمینه نرخ فقر کودکان یکی از بدترین کشورهای جهان دانست.

در گزارشی که روز چهارشنبه منتشر شد، صندوق کودکان سازمان ملل متحد (UNICEF) تخمین زد که تقریباً ۷۰ میلیون کودک در کشورهای با درآمد بالا و متوسط بالایی در فقر زندگی می کنند. گزارش Innocenti Report Card 18 بر اساس آخرین آمار موجود درباره فقر کودکان و همچنین پیشرفت هر کشور در مبارزه با این مشکل از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۱ تهیه شده است.

انگلیس در انتهای رده بندی قرار گرفت و در رتبه ۳۷ قرار گرفت، فقط جلوتر از ترکیه و کلمبیا. در حالی که کشورهای اروپای مرکزی و شرقی مانند لهستان، اسلوونی، لتونی و لیتوانی میزان فقر کودکان را در یک دهه گذشته به طور قابل توجهی کاهش داده اند، بر اساس این گزارش، انگلیس ۲۰ درصد افزایش داشته است.

UNICEF هشدار داد که رشد در یک محیط فقیر می تواند عواقب ناگوار درازمدت داشته باشد و از دولت ها خواست که به طور فعال تر این موضوع را حل کنند.

در واکنش به این گزارش، جان اسپارکز، مدیر عامل UNICEF انگلیس گفت: “در حالی که برخی از کشورهای این گروه اقداماتی برای افزایش حمایت انجام داده اند، در انگلیس شاهد کاهش هزینه های حمایت از کودکان و خانواده ها بوده ایم و در نتیجه، کودکان بیشتری در فقر بزرگ شده اند.”

سخنگوی وزارت کار و امور اجتماعی انگلیس در پاسخ ادعا کرد که دولت امسال مزایا را بیش از ۱۰ درصد افزایش داده است. این مقام افزود که “در مقایسه با سال ۲۰۱۰، حدود ۴۰۰ هزار کودک و ۱.۷ میلیون نفر هم از فقر مطلق خارج و فقط در فقر زندگی می کنند.”

بنیاد جورج روونتری انگلیس (JRF) در اکتبر گزارش داد که بیش از یک میلیون کودک در این کشور در سال ۲۰۲۲ بدترین شکل فقر را تجربه کرده اند. همچنین تخمین زد که تعداد بریتانیایی هایی که دچار “فقر” هستند بین سال های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ حدود ۶۱ درصد افزایش یافته است و ۳.۸ میلیون نفر این سطح از فقر را تحمل می کنند. این گروه اعلام کرد که تعداد کودکان “فقیر” از سال ۲۰۱۷ تقریباً سه برابر شده است و این رقم ۱۸۶ درصد افزایش یافته است.

بسیاری از پاسخ دهندگان به نظرسنجی JRF به محققان گفتند که اغلب مجبورند فقط با یک وعده غذا در روز زندگی کنند تا فرزندانشان نیز بتوانند غذا بخورند. بیش از نیمی (۵۱ درصد) از افراد فقیر گزارش دادند که به طور منظم مجبورند بدون محصولات بهداشتی و نظافتی بسیار ابتدایی مانند شامپو و خمیر دندان زندگی کنند.