بین حزب چپ و واگنکنشت: شبکه «چه باید کرد؟!» دیدگاه‌های پسا انشعاب را در «چپ» مورد بحث قرار میدهد.

فرار به جلو

وینسنت چیسلا

دوران ما

در روز شنبه گذشته، حدود ۲۵۰ نفر در فرانکفورت برای دومین کنگره «چه باید کرد؟» گرد هم آمدند. این افراد را مبارزه مشترک آنها به عنوان اپوزیسیون درونی در حزب «چپ» و شکست آنها در تلاش برای جلوگیری از بازنگری سبز-چپ-لیبرال حزب متحد می کند.

تبعید بعدی چپ ها از «حزب چپ» با لحنی محتاطانه همراه بود. یک سخنران پشت میکروفون سالن گفت که او ۳۳ سال عضو حزب بوده است. پس از «نمایش تبلیغاتی» در کنگره آگسبورگ، او استعفا داد. این «دردناک است، آسان نبود». بسیاری از شرکت کنندگان در کنگره قبلاً حزب را ترک کرده بودند یا خروج خود را اعلام کرده بودند. فقط یک اقلیت هنوز بر ماندن اصرار داشت. این نسبت نیروها در دو فوروم همزمان کنگره نشان داده شد. حدود ۳۰ عضو در اتاقی جمع شدند که در مورد ادامه کار در حزب چپ بحث می شد. اکثریت قریب به اتفاق با این سوال «چه انتظاری از یک نیروی سیاسی جدید در اطراف از سارا واگنکنشت داریم؟» گرد هم آمدند.

تاسیس انجمن اتحاد سارا واگنکنشت (BSW) شرایط ابتدایی را برای «چه باید کرد؟» تغییر داده است. بسیاری از شرکت کنندگان در کنگره، حزب جدیدی را که قرار است در ژانویه تاسیس شود، به عنوان راه حلی برای بی خانمانی سیاسی خود می دیدند.
چندین بار این امید بیان شد که یک قطب پارلمانی در برابر سیاست جنگ افروزانه حاکم و محدودیت آزادی بیان ایجاد شود و همچنین حزب راستگرای آلترناتیو برای آلمان AfD را تضعیف کند. نماینده مجلس ملی آندری هونکو هدف را در «بازیابی یک اپوزیسیون توانا» خلاصه کرد و مورد تشویق حاضران قرار گرفت.

با این حال، بحث نشان داد که این موافقت کلی با حزب جدید بدون قید و شرط نیست. چندین سخنران زن و مرد سوالات انتقادی در مورد مشارکت در پروژه داشتند. در حال حاضر در باشگاه سارا واگنکنشت امکان مشارکت وجود ندارد، تاسیس حزب قرار است با عضویت ۴۰۰ عضو منتخب آغاز شود. نماینده مجلس کلاوس ارنست از یک «پروژه بالا به پایین» صحبت کرد که قرار است «کنترل شده رشد کند». این موضوع مانع بحث نشد. یک شرکت کننده گفت که به حق انتقاد می شود که «حزب چپ» در برنامه انتخاباتی اتحادیه اروپا دیگر از سوسیالیسم صحبت نمی کند، اما اتحاد واگنکنشت هم این کار را نمی کند. در کل، هنوز باید مشخص شود که حزب دارای گرایش سوسیالیستی خواهد بود یا خیر. علاوه بر این، مطالبات سیاسی اساسی شناخته شده اتحاد واگنکنشت به عنوان مطالباتی سطحی و بی محتوا مورد انتقاد قرار گرفتند.

بحث های سیاسی در کنگره در فضایی از همبستگی و تعهد ضد امپریالیستی برگزار شد. شرکت کنندگان در مورد حزب «چپ» اتفاق نظر داشتند. آندراس گرون‌والد، یکی از برگزارکنندگان کنگره، به شدت از برنامه انتخاباتی اتحادیه اروپا که در آگسبورگ تصویب شد انتقاد کرد. او گفت که این برنامه «اتحادیه اروپا را یک بار هم به عنوان آنچه هست، یعنی یک پروژه امپریالیستی غیردموکراتیک در داخل و خارج، توصیف نمی کند.» او همچنین «تأسیس مخرب» حزب را که از سوی حلقه های بنیاد رزا-لوکزامبورگ توسعه یافته و توسط رهبری حزب هدایت می شود، «غیرقابل اصلاح» دانست. تنها از زمان انتخابات فدرال، ده ها هزار عضو حزب را ترک کرده اند.

در یک سخنرانی قابل توجه، نیسان راجی از «جریان چپ هسن» به پایه مادی حزب چپ پرداخت. او خاطرنشان کرد که این حزب «حرفه‌ای‌سازی قابل توجهی» را پشت سر گذاشته است. کارمندان تمام‌وقت حزب عمدتاً از طبقه‌ای «دانش‌آموختگان تحصیل‌کرده (…) تشکیل شده‌اند که سعی می‌کنند پیامدهای اجتماعی سیاست نولیبرالی را به‌صورت فردی دور بزنند». «حزب چپ» به منافع این طبقه نزدیک شده و حامیان اولیه خود را رها کرده است. بدون کار آموزشی مارکسیستی یا تجربه شخصی در مبارزه طبقاتی، نیرویی در حزب شکل گرفته است که هدف آن «تقویت طبقه کارگر واقعی در مجموع نیست، بلکه بهبود قدرت رقابتی خود در میان جمعیت کارگر است».


کنگره همچنین در مورد وضعیت جهان سخن گفت. پتر وال، یکی از بنیانگذاران اتک، در سخنرانی خود بر نحوه برخورد جناح سیاسی چپ با ظهور یک جهان چندقطبی تمرکز کرد. شرکت کنندگان در مورد محکومیت جنگ طلبی ناتو و این واقعیت که «دیگر کافی نیست که با هیجان، احساس و قضاوت های اخلاقی ساده» به تحولات ژئوپلیتیک واکنش نشان داد، اتفاق نظر داشتند.

در بیانیه پایانی، ضرورت یک جنبش صلح گسترده و پیوند آن با مبارزات اتحادیه های کارگری مورد تأکید قرار گرفت. همچنین تصمیم گرفته شد که «چه باید کرد؟» به عنوان «پلی بین برنامه ارفورت، تصورات سوسیالیستی و چالش های جدیدی که هم برای حزب جدید و هم برای حزب «چپ» مطرح می شوند» به فعالیت خود ادامه دهد. این شبکه برای واگنکنشت آرزوی موفقیت می کند، اما همچنین می خواهد اعضای باقیمانده حزب «چپ» را نیز مورد حمایت قرار دهد و «تلاش کند تا سنت های چپ و سوسیالیستی را در حزب جدید وارد کند.» اینکه آیا این کار در روند تاسیس حزب که هنوز تا حد زیادی نامشخص است، تا چه حد امکان پذیر خواهد بود، ماه های آینده نشان خواهند داد.

نویسنده: وینسنت چیسلا
وینسنت چیسلا، متولد ۱۹۸۸، از سال ۲۰۲۳ به عنوان خبرنگار بخش سیاست در روزنامه «دوران ما» مشغول به کار است. او سال هاست که به عنوان نویسنده «ستون سیاسی محلی» با این روزنامه همکاری دارد. او در طول یک کارآموزی با کار در تحریریه آشنا شد.

وینسنت چیسلا عضو شورای شهر نویس در غرب آلمان است و از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۲ به عنوان مدیر اجرایی تمام وقت فراکسیون چپ در نویس مشغول به کار بود. او همچنین به شکل پاره وقت مشغول کار در بخش مراقبت و نگهداری از افراد دارای معلولیت است.