مثال: محمد الدره: چگونه کمپین‌های رسانه‌ای مفصل تلاش میکنند فلسطینی ها به ناحق نادرست نشان دهند. 

نوشته یورگ تیجن

یونگه ولت

ترجمه حمید علوی

در روز ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۰، دومین روز انتفاضه دوم، یک تصویر تلویزیونی از یک پدر فلسطینی که سعی می‌کند پسرش را از تیراندازی نیروهای اسرائیلی نجات دهد، به نمادی تبدیل شد. پدر، جمال الدره، پسرش محمد را با بدن خود می‌پوشاند و فریاد می‌زند که تیراندازان آتش بس کنند. اما بی‌فایده بود: یک گلوله هر دوی آنها را می‌زند. پدر الدره به شدت مجروح می‌شود و پسرش محمد بی‌حرکت روی زمین می‌افتد.

اثر این تصویر که الهام‌بخش نقاشی‌ها، پوسترها، بناهای یادبود و تمبرها شد، برای ارتش اسرائیل خوشایند نبود. اگرچه ارتش قبلاً مسئولیت مرگ محمد الدره را بر عهده گرفته بود، اما گفته می‌شود که یک سخنگوی ارتش پیش از پخش گزارش تلویزیونی خود به خبرنگار شبکه دو فرانسه، چارلز اندرلین، گفته است که فلسطینیان «به‌طور ریاکارانه» زنان و کودکان خود را برای تبلیغات قربانی می‌کنند.

از یک سو، ارتش بلافاصله پس از مرگ محمد الدره تمام آثار را در محل جنایت پاک کرد. از سوی دیگر، تردیدهای بیشتری مطرح شد تا اصالت تصویر را رد کند: چرا خون واضحی روی آن دیده نمی‌شود؟ چرا هیچ تصویری وجود ندارد که الدره را به‌طور واضح مرده نشان دهد؟ ارتش بعداً ادعا کرد که هیچ مدرکی مبنی بر اینکه گلوله‌های مرگبار از طرف اسرائیلی‌ها شلیک شده‌اند وجود ندارد و ممکن است خود فلسطینیان آنها را شلیک کرده باشند.

کمپینی برای بی‌اعتبار کردن این تصویر نه تنها با کمک کمیسیون‌های تحقیق جعلی انجام شد که آخرین آنها در بهار ۲۰۱۳ خلاصه‌ای از خود ارائه داد. بلکه رسانه‌های بین‌المللی نیز به کمک آمدند. پیشگام این کار استر شاپیرا از رادیو تلویزیون دولتی هسن بود که در مستندهای خود «سه گلوله و یک کودک مرده» (۲۰۰۲) و «کودک، مرگ و حقیقت» (۲۰۰۹) ادعا می‌کند که ارتش اسرائیل نمی توانسته به هیچ وجه محمد الدره را کشته باشد. او می‌گوید که صحنه جعلی بوده و الدره هنوز زنده است و پدرش نیز فقط به تظاهر مجروح شده است.

وقتی چارلز اندرلین و شبکه دو فرانسه در سال ۲۰۰۶ علیه فیلیپ کارسنتی، مشاور رسانه‌ای و سیاستمدار، که در فرانسه در کنار لیگ دفاع یهودیه، نظرات استر شاپیرا را منتشر می‌کرد، شکایت کردند، حتی یک تشابه با رسوایی دریفوس به تصویر کشیده شد: گفته می‌شود که فلسطینیان با ویدئوی الدره بر پیش‌داوری ضدیهودی که یهودیان کودکان دشمنان خود را می‌کشند، دامن زده‌اند. اکنون دولت اسرائیل و فیلیپ کارسنتی مانند دریفوس به‌طور نمونه به دست عدالت سپرده شده‌اند.

با این حال، این شکایت موفقیت‌آمیز بود: دادگاه تجدیدنظر پاریس در تابستان ۲۰۱۳ فیلیپ کارسنتی را به دلیل افترا محکوم کرد. او حتی نمی‌تواند دیگر به آزادی بیان استناد کند. بنابراین، تلاش برای خاموش کردن یاد محمد الدره پس از کشته شدن او نیز شکست خورد. اما این حکم در خارج از فرانسه چندان شناخته شده نیست. سردبیر رادیو تلویزیونی دولتی هسن، استر شاپیرا برای «مقاله‌های مبتنی بر اصول» خود در مورد خاورمیانه  در سال ۲۰۲۱،جایزه دریافت کرد، پس از اینکه فیلم‌های او در جشنواره‌ها نیز مورد تقدیر قرار گرفتند.