تهران بی پروایی میکند.

درگیری خاورمیانه
نوشته کنوت ملنتین
یونگه ولت
ترجمه مجله هفته

برای اولین بار از آغاز جنگ جدید غزه در اوایل اکتبر، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران در شب دوشنبه اهدافی در عراق و سوریه را با موشک‌های بالستیک مورد حمله قرار داد. معمولاً جمهوری اسلامی تمام فعالیت‌های نظامی را به متحدان خود واگذار می‌کند. ظاهراً دولت تهران می‌خواهد خطر درگیر شدن مستقیم در این جنگ را تا حد امکان کاهش دهد. اینکه اکنون تا چه حد از این خط پیروی خواهد کرد، هنوز مشخص نیست.

سپاه پاسداران حملات موشکی خود را به عنوان انتقام از حملات تروریستی بنیادگرایان اسلامی و قتل‌های هدفمند دستگاه دولتی اسرائیل معرفی می‌کند. در این زمینه واقعاً موارد زیادی انباشته شده است. نیروهای مسلح اسرائیل در سال‌های اخیر به گفته خود چندین صد هدف در سوریه را بمباران و مورد اصابت قرار داده‌اند. تعداد نامشخصی از متحدان ایران، اما همچنین بسیاری از افسران ایرانی در این حملات کشته یا زخمی شده‌اند. آنها به سوریه آمده بودند تا دولت دمشق را در مبارزه علیه گروه‌های شورشی بنیادگرا مانند «دولت اسلامی» حمایت کنند. داعش برای اسرائیل هرگز خطری نبود. حملات اسرائیل به خاک سوریه و حتی به سربازان ارتش سوریه حتی با گسترده‌ترین تفسیر نمی‌تواند به عنوان دفاع مشروع به معنای منشور سازمان ملل متحد تلقی شود، بلکه آشکارا غیرقانونی است.

«دولت اسلامی» مسئولیت حمله تروریستی در شهر کرمان ایران را بر عهده گرفته است که در سوم ژانویه بیش از ۹۰ نفر در آن کشته شدند. آنها شرکت‌کنندگان در مراسم تشییع جنازه سردار قاسم سلیمانی بودند که چهار سال پیش در جریان حمله پهپاد ایالات متحده به دستور دونالد ترامپ رئیس‌جمهور ترور شد.

رهبری سیاسی و نظامی ایران به طور منظم در پاسخ به چنین حملاتی با تهدیدات مبنی بر اینکه مقصران «قیمت سنگینی خواهند پرداخت»، واکنش نشان داده است، اما اجرای آن را منحصراً به متحدان منطقه‌ای خود واگذار کرده است. اقدامات تلافی‌جویانه آنها کم‌اثر بوده و در هیچ موردی مناسب نبوده است. این امر به مرور زمان می‌تواند منجر به یک فشار عمومی شود که سپاه پاسداران در شب دوشنبه به آن تبعیت کرد.

یک نتیجه فوری، بدتر شدن روابط همسایگی با عراق است. دولت آن کشور به عنوان نشانه اعتراض در روز دوشنبه سفیر خود را از تهران فراخواند و تهدید به شکایت به شورای امنیت سازمان ملل کرد. جای تعجب خواهد بود اگر ایالات متحده و متحدان اروپایی خود اکنون سعی نکنند ناراحتی بغداد را تحریک و سوء استفاده کنند.