«یهود ستیزی»: رؤسای دانشگاه در ایالات متحده مجبور به کناره گیری از کار، اعتراض علیه ممنوعیت تفکر در فرانسه.

نوشته کنوت ملنتین
یونگه ولت
ترجمه علیرضا یوسفی

پیش‌زمینه: جنین ۲۰۰۲

در میانه دومین انتفاضه، ارتش اسرائیل در سال ۲۰۰۲ پس از یک سری حملات بمب‌گذاری، عملیات «سپر دفاعی» را برای از بین بردن «شبکه‌های ترور» در کرانه باختری اشغالی آغاز کرد. در اردوگاه آوارگان شهر جنین، طی روزهای متمادی درگیری‌هایی با فلسطینی‌های تندرو که خود را برای حمله آماده کرده بودند، رخ داد. در نهایت، اردوگاه که از دنیای خارج بسته شده بود، در ویرانه‌ها فرو رفت. شاهدان از یک کشتار دسته‌جمعی خبر دادند که در آن خانه‌ها با بولدوزر خراب شده و ساکنان زنده به گور شده بودند.

ادعاهای بازماندگان توسط بازیگر فیلم محمد بکری ثبت شد. او در اعتراضی علیه عملیات نظامی شرکت کرده بود که ارتش با گلوله‌های جنگی آن را سرکوب کرد و در نتیجه یک همکارش مجروح شد. زمانی که محاصره اردوگاه آوارگان برداشته شد، او با یک تیم فیلمبرداری به محل حادثه رفت. این مستند «جنین، جنین» نام دارد که در آلمان نیز به همراه برخی از دست‌اندرکاران در چند منطقه به نمایش درآمد.

با این حال، اسرائیل این ادعا را که در جنین کشتار دسته‌جمعی انجام داده است، رد کرد. سازمان ملل نیز با این ادعا موافقت کرد و در گزارشی خود نتوانست وقوع قتل عام ساکنان اردوگاه را تأیید کند. با این حال، آن‌ها در این فیلم سایر جنایات جنگی و حقوق بشری را ذکر کردند. با این حال، تلاش شد تا فیلم بکری به طور کلی به عنوان دروغ معرفی شود. علیه او کمپینی راه‌اندازی شد که ادعا می‌کرد محتوای آن تخیلی است و ضد یهودیت است.

در سال ۲۰۰۵، فیلم سینمایی فلسطینی «بهشت اکنون» که درباره بمب‌گذاران انتحاری است، در یک اقدام هماهنگ به عنوان ستایش تروریسم هتک حرمت شد. بر کمیته اسکار در ایالات متحده فشار وارد شد تا فیلم را نامزد نکند و در مقابل سینماها اعلامیه‌هایی توزیع شد تا بازدیدکنندگان از تماشای آن منصرف شوند.

کلودین گی، اولین رئیس‌جمهور سیاه‌پوست دانشگاه نخبه آمریکایی هاروارد، تنها کمتر از شش ماه در این سمت بود: او روز سه‌شنبه پس از یک کمپین چند ماهه از سوی جمهوری‌خواهان و لابی اسرائیل، استعفا داد. نه به دلیل «اتهامات ضدیهودی» که خبرگزاری‌ها به‌طور بیش از حد ساده‌انگارانه ادعا کردند، بلکه به دلیل چیزی بسیار پیچیده‌تر و خاص ایالات متحده که می‌توان آن را به عنوان سهل‌انگاری در انجام وظیفه تعریف کرد.

حتی مخالفان گی نیز به او اظهارات ضدیهودی نسبت نداده‌اند. همین امر در مورد رئیس‌جمهورهای دانشگاه پنسیلوانیا (Penn) و موسسه فناوری ماساچوست (MIT)، الیزابت ماگیل و سالی کورنبلوت، که با او مورد حمله قرار گرفتند، نیز صدق می‌کند. در واقع به این سه زن که در تاریخ ۵ دسامبر باید در یک بازجویی پنج ساعته در کمیته آموزش مجلس نمایندگان حاضر می‌شدند، این اتهام وارد شده است که در برابر اقدامات ضدیهودی در دانشگاه‌هایی که رهبری می‌کنند، اقدامات تنبیهی کافی انجام نداده‌اند. ماگیل در تاریخ ۱۰ دسامبر تسلیم فشارها شد و استعفا داد. پنج روز بعد، مجلس نمایندگان به رهبری جمهوری‌خواهان با ۳۰۳ رای موافق در مقابل ۱۲۶ رای مخالف، قطعنامه‌ای تصویب کرد که در آن از گی و کورنبلوت، که خود یهودی است، نیز خواسته شد استعفا دهند.

لورین گی، رئیس‌جمهور دانشگاه هاروارد، در سال ۲۰۱۹ به دلیل دیدگاه‌های سیاسی‌اش مورد انتقاد قرار گرفت. او در سخنرانی‌های خود از جنبش‌های اجتماعی مانند جنبش #MeToo و Black Lives Matter حمایت کرده بود. در سال ۲۰۲۲، گی در یک جلسه استماع در کمیته آموزشی مجلس نمایندگان پنسیلوانیا حاضر شد و در آن جلسه از دیدگاه‌های خود دفاع کرد.

با این حال، پنج روز پس از این جلسه، گی متهم شد که در برخی از آثار علمی خود مرتکب سرقت ادبی شده است. این اتهامات از سوی برخی از اعضای هیئت علمی دانشگاه هاروارد مطرح شد. علاوه بر این، برخی از حامیان مالی دانشگاه، از جمله یک فرد ثروتمند با ۱۰۰ میلیون دلار کمک مالی، تهدید کردند که حمایت مالی خود را از دانشگاه قطع خواهند کرد.

گی در نهایت در تاریخ ۲۲ ژانویه ۲۰۲۳ استعفا داد. او در مقاله‌ای که در روزنامه نیویورک تایمز منتشر کرد، گفت که این اتهامات و تهدیدها بخشی از یک «جنگ گسترده‌تر» هستند که هدف آن «تخریب اعتماد عمومی به ستون‌های جامعه آمریکایی» است.

دیدیه فاسین، استاد انسان‌شناسی در دانشگاه کلژ دو فرانس، در تاریخ ۱ نوامبر ۲۰۲۲ مقاله‌ای با عنوان «خطر نسل‌کشی در نوار غزه» منتشر کرد. در این مقاله، فاسین از خطر وقوع نسل‌کشی در نوار غزه به دلیل اقدامات اسرائیل در جریان جنگ غزه در سال ۲۰۲۱ هشدار داد.

فاسین در این مقاله، اقدامات اسرائیل را با سرکوب قیام مردم هِرِرو در مستعمره آلمانی جنوب غربی آفریقا در سال ۱۹۰۴ مقایسه کرد. این قیام به کشتار حدود ۶۵ هزار نفر از مردم هِرِرو توسط نیروهای آلمانی منجر شد.

انتشار این مقاله با واکنش‌های شدیدی از سوی برخی از فعالان و رسانه‌های اسرائیلی همراه بود. این افراد فاسین را به یهودستیزی متهم کردند.

در تاریخ ۲۳ دسامبر ۲۰۲۲، گروهی از دانشمندان دانشگاه‌های فرانسه بیانیه‌ای با عنوان «تحقیر کردن فکر نیست: به نفع آزادی بیان اختلاف‌نظرها» منتشر کردند. در این بیانیه، از فاسین حمایت شده و گفته شد که انتقاد او از اسرائیل «غیرقابل قبول» نیست.
«این بیانیه از فرانسه در پایان می‌گوید: «بحران فکری و سیاسی که به دلیل بی‌تفاوتی نشان‌داده‌شده نسبت به کشتار دسته‌جمعی غزه، بین کشورهای غربی و بخش بزرگی از جهان، نه‌تنها عرب و مسلمان، در سایه این فضای نظارت و خودسانسوری تهدید می‌کند، هر روز امید به بازسازی (یک جهان پس از درگیری) و صلح جهانی را شکننده‌تر می‌کند». روشنفکران باید در این آینده نقش خود را ایفا کنند و اجازه ندهند که صدایشان خفه شود.»