صربستان: انتخابات پارلمانی و «بی نظمی» بهانه ای برای برلین و بروکسل است.
هدف واقعی سیاست غیرقابل تسلیم بلگراد است.

توسط ژاکلین ناستیچ
یونگه ولت
ترجمه میرفخرایی

ایالات متحده آمریکا اعلام کرده است که ۲۴۷ موشک ضد تانک از نوع FGM-148 «جاولین» را به پریشتینا تحویل خواهد داد تا از این طریق گسترش «نیروی امنیتی کوزوو» به یک ارتش را حمایت کند. قابل توجه است که تعداد موشک‌های «جاولین» وعده داده شده دقیقاً با تعداد تانک‌های M-84 و T-72 مطابقت دارد که ارتش صربستان در اختیار دارد.

میلوش ووچیچ، وزیر دفاع صربستان و رئیس حزب پیشرفت صربستان (SNS) حاکم، به مناسبت تأیید تحویل توسط سفیر ایالات متحده در بلگراد، کریستوفر هیل، از این تحویل به عنوان یک تهدید مستقیم برای صربستان یاد کرد و به غرب درباره تشدید مجدد تنش در میان بلگراد و پریشتینا هشدار داد.

جمهوری فدرال آلمان و ترکیه نیز در تسلیح این ارتش که بخش‌های قابل توجهی از آن از تروریست‌های سابق UÇK تشکیل شده است، مشارکت دارند. در گذشته، نفربرهای زرهی و پهپادهای ترکیه، تجهیزات پیاده نظام آلمانی و خمپاره‌اندازهای آمریکایی به «نیروی امنیتی کوزوو» تحویل داده شده است.

به نظر دولت صربستان، ایجاد ارتش کوزوو نقض قطعنامه ۱۲۴۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد در سال ۱۹۹۹ است. در این قطعنامه، از کوزوو خواسته شد که غیرنظامی شود و طرفین درگیری سابق سلاح‌های خود را زمین بگذارند و خصومت‌ها را متوقف کنند. با این حال، در کوزوو اکنون حتی در مورد خدمت سربازی عمومی اجباری بحث می‌شود.

پریشتینا هر روز بیشتر از قبل واحدهای پلیس و نظامی را به انشعابات صرب‌نشین اعزام می‌کند که حتی به صورت خشونت‌آمیز علیه اعضای اقلیت صرب نیز اقدام می‌کنند. یک نمونه خاص و ترسناک، تیراندازی یک نظامی سابق کوزوو به یک پسر ۱۱ ساله و یک مرد ۲۱ ساله در روز کریسمس ارتدکس سال گذشته بود. این مهاجم تنها تحت بازداشت خانگی قرار گرفت، اما پس از مدتی این بازداشت خانگی هم لغو شد.


انتخابات پارلمانی و محلی صربستان در ۱۷ دسامبر باید تکرار شود. راشا ندلژکوف، رئیس سازمان غیردولتی «مرکز تحقیقات، شفافیت و پاسخگویی» (CRTA) مستقر در بلگراد، در یک جلسه علنی کمیته اروپا در پارلمان آلمان در روز چهارشنبه گذشته، گفت که سازمان وی «سوء استفاده سیستماتیک از نهادها و قوانین دولتی» را کشف کرده است. حزب پیشرفت صربستان (SNS) به رهبری الکساندر ووچیچ، رئیس‌جمهور، زمان پخش بیشتری در تلویزیون نسبت به اپوزیسیون داشته است و فشار قابل توجهی بر رای‌دهندگان و اعضای دولت عمومی اعمال شده است.

نمایندگان حاضر از حزب سبزها به ویژه با او موافقت کردند. با این حال، آنها مدرکی برای ادعای «تقلب گسترده در انتخابات» (نماینده پارلمان اروپا ویولا فون کرامون-تابادل) و «حملات به ناظران انتخاباتی ملی» (نماینده پارلمان آلمان بوریس میاتوویچ) ارائه ندادند.

البته، ماموریت مشترک نظارتی دفتر سازمان امنیت و همکاری در اروپا (OSCE) برای نهادهای دموکراتیک و حقوق بشر، مجمع پارلمانی، مجمع پارلمانی شورای اروپا و پارلمان اروپا نیز به برگزاری انتخابات انتقاد کرد. با این حال، این ماموریت شرایط را برای برگزاری انتخابات دموکراتیک کافی دانست. گزینه‌های سیاسی وجود داشته است و آزادی بیان و تجمع به طور کلی مورد احترام قرار گرفته است. برخلاف حزب اپوزیسیون «صربستان علیه خشونت» (SPN)، از سوی حزب سبزها یا CRTA، هیچ تقاضایی برای تکرار انتخابات ارائه نشده.
برای درک این موضوع، نگاهی به «همکاران» حزب سبزها، همانطور که در وب سایت آن ذکر شده است، ارزشمند است. این موارد شامل سفارتخانه های غربی، از جمله فرانسه، آلمان و بریتانیا، تا بنیاد فریدریش نئومان گرفته تا سازمان های شناخته شده ای که از پروژه های تغییر رژیم حمایت می کنند، مانند بنیاد ملی دموکراسی، USAID یا صندوق برادران راکفلر میشود.

این واقعیت که صربستان نه در تحریم های روسیه و نه در ارسال تسلیحات به اوکراین مشارکت دارد، قدرها برای بعضی از کشورها ناخوشایند نیست که برای آنها روابط صربستان و فدراسیون روسیه و جمهوری خلق چین ناخوشایند است. این موضوع اخیراً بار دیگر زمانی که سخنرانی رئیس جمهور ووچیچ در مجمع جهانی اقتصاد در داووس، که در آن اهمیت سرمایه گذاری های چینی برای کشورش را تأکید کرد، انتقاد شدیدی را در «غرب ارزشی» برانگیخت.

تا ۸۰ درصد از جمعیت صربستان با تبعیت از دستورات اتحادیه اروپا و ایالات متحده مخالف هستند، به رسمیت شناختن کوزوو را که در سال ۲۰۰۸ پس از جنگ بمباران ناتو در سال ۱۹۹۹ از هم جدا شد، رد می کنند و نمی خواهند به ناتو بپیوندند. نتیجه انتخابات ۱۷ دسامبر تقریباً نظر عمومی را منعکس می کند. از آنجایی که آنها این موضوع را نمی پذیرند، معترضان ائتلاف اپوزیسیون «صربستان علیه خشونت» در ۲۴ دسامبر ساختمان شورای شهر بلگراد را تصرف کردند. ووچیچ از یک «انقلاب رنگی» صحبت کرد که از قبل توسط سرویس های مخفی صربستان و روسیه به او هشدار داده شده بود. در ماه مه نیز در پایتخت های غربی پس از دو تیراندازی، از یک «میدان انقلاب صربستان» خواسته شد، زمانی که اپوزیسیون غربگرا با استفاده از این دو تیراندازی در تظاهرات جمعی خواستار استعفای ووچیچ شد.

علیرغم انتقاد گسترده از سبک رهبری و قدرت او، حزب مخالف «صربستان علیه خشونت» که به دنبال پیوستن کشور به ناتو است، توانست در ۱۷ دسامبر با ۶۵ کرسی به طور ناگهانی دومین حزب قدرتمند شود. اما حزب پیشرفت صربستان رئیس جمهور ووچیچ همزمان با ۱۲۹ کرسی از ۲۵۰ کرسی اکثریت مطلق را به دست آورد، در حالی که شریک ائتلافی دیرینه آن، حزب سوسیالیست صربستان (SPS)، با ۱۸ کرسی نتیجه تاریخی بدی کسب کرد. نتیجه انتخابات نشان می دهد که تغییر جهت در صربستان از طریق انتخابات در آینده ای قابل پیش بینی بسیار بعید است. تنها گزینه مخالفان ووچیچ – مانند سال ۲۰۰۰، زمانی که اسلوبودان میلوسویچ حتی پس از جنگ هنوز در سمت خود بود – یک تغییر رژیم از خارج حمایت شده و تأمین مالی شده است.

نفوذ غرب نه تنها در خود صربستان، بلکه – علاوه بر مناطق مسکونی صرب در کوزوو – در جمهوری صربستان، یکی از دو نهاد بوسنی و هرزگوین، که بلگراد تضمین کننده حقوق بین الملل آن است، نیز نشان داده می شود. از طریق نماینده عالی برای بوسنی و هرزگوین، کریستیان اشمیت، غرب در اینجا سعی می کند با حکم، اصلاحات قانون اساسی و اصلاحات انتخاباتی را که گروه های خاصی را ترجیح می دهند، اعمال نفوذ کند. اگرچه رئیس جمهور جمهوری صربستان بوسنی، میلوراد دودیک، به دلیل خویشاوندی و فساد که در همه نهادهای این کشور شایع است، مورد انتقاد قرار گرفته است، اما این که برخی از سیاستمداران حزب سوسیال دمکرات آلمان خواستار این هستند که نماینده عالی او را از سمت خود برکنار کند، اما تلاش آشکار برای نفوذ غیرقانونی است. همان سیاستمدارانی که از افشای ارتباط بسیار مشکل ساز بین روبرت هابک و پاتریک گرایشن در آلمان خودداری می کنند.
از سال ۲۰۰۴، ماموریت ثبات اتحادیه اروپا ایفور آلتها وجود دارد و در سال ۲۰۲۲، ارتش آلمان نیز در این چارچوب پس از خروج ده سال قبل به بوسنی و هرزگوین بازگشت. در این زمینه، هدف اصلی مأموریت امنیت مردم در جنوب شرقی اروپا نیست. بلکه در اینجا نیز هدف، عقب راندن نفوذ روسیه و چین و در نتیجه اهداف ژئوپلیتیکی ملموس است.