سفر هیئتی به گواتمالا پس از ادای سوگند رئیس جمهور سوسیال دموکرات.

یونگه ولت

ترجمه مجله هفته

مصاحبه کننده: توربن آستن، گواتمالا سیتی

مصاحبه با تاتیانا سامباله و الکسا شومان، اعضای ائتلاف «جمهوری‌خواهان» آلمان

تاتیانا سامباله، عضو شورای ایالتی بایرن VVN-BdA و فعال در حزب کمونیست آلمان (DKP)، و الکسا شومان، فعال در سندیکای وردی-سازمان جوانان ایالت نوردراین وستفالن، در اواسط ژانویه بخشی از یک هیئت نمایندگی به گواتمالا بودند.

پرسش: به چه مناسبتی در گواتمالا بودید؟

پاسخ تاتیانا سامباله: من خوش شانس بودم که در بهار سال گذشته در قالب کارآموزی دانشگاه، فرصت حضور در این کشور را داشتم. آن زمان قبل از انتخابات بود و بحث‌های جالبی در جریان بود. وقتی برناردو آرئوللو، لیبرال چپگرا، در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری به طور غیرمنتظره پیروز شد و در اکتبر اعتراضات علیه دادستانی کل آغاز شد، ایده بازگشت دوباره به ذهنم خطور کرد. سپس، مناسبت آن، شرکت مراسم تحلیف رئیس جمهور در ۱۵ ژانویه بود.

پرسش: در طول سفرتان با چه کسانی دیدار کردید؟

پاسخ الکسا شومان: اغلب تصویر یک موزاییک را در ذهن داشتیم، سازمان‌هایی که با آنها صحبت می‌کردیم به قدری متفاوت بودند، از همکاران حزب کمونیست گواتمالا (PGT) گرفته تا اتحادیه‌های کارگری، تا سازمان‌های کلاسیک لیبرال چپگرا و مقامات بومی. به ویژه دیدار از این افراد در ذهن ما باقی خواهد ماند.

پرسش: کدام ایستگاه‌ها در ذهن شما باقی مانده است؟

پاسخ تاتیانا سامباله: از یک سو، شرکت ما در نشست ائتلافی مختلف سازمان‌های مدنی چپگرا و احزاب در کیتزالتناگو. این سازمان‌ها سال‌هاست که به طور مشترک فعالیت می‌کنند. جالب بود ببینیم که تا چه حد توهم در مورد دولت آرئوللو وجود دارد. مراسم تحلیف توسط آنها به عملی شد، اما بسیاری معتقدند که این فقط یک آغاز است. دومین مورد، گفتگوی بسیار تکان دهنده‌ای با یک کشیش از «Ceipa»، یک سازمان کلیسایی که فرصت‌های آموزشی برای کودکان کار را فراهم می‌کند. او شرح داد که چگونه در دهه ۱۹۸۰ از کاستاریکا به گواتمالا آمد به دلیل وضعیت اجتماعی نامساعد و فقر شدید بسیاری از کودکان. امروز باید اذعان کند که وضعیت بدتر شده است.

پاسخ الکسا شومان: برای من، بازدید از یک بیمارستان عمومی در نبا در شمال کشور، به ویژه تأثیرگذار بود. من فکر کردم که چقدر تجهیزات کم است. همچنین مشخص شد: گواتمالا یک کشور ثروتمند است. اما این ثروت به طور بسیار نابرابر توزیع شده است و به ویژه بومیان از استثمار منابع طبیعی مناطق خود رنج می‌برند. برنامه‌های کمکی بد نیستند هستند، اما در مشکلات ساختاری تغییری نمی‌دهند.

پرسش: آیا با هیئت‌های نمایندگی دیگری تماس گرفتید؟

پاسخ الکسا شومان: در شب قبل از مراسم تحلیف آرئوللو، به یک پذیرایی رسمی از حزب او، جنبش بذر، دعوت شدیم. یک هیئت نمایندگی رسمی آلمان نیز در آنجا حضور داشت، متشکل از چندین نماینده از سوسیال دمکرات و سبزها، و از PSOE اسپانیا و Progressive Internationale. با هیئت نمایندگی آلمان وارد گفتگو شدیم.

پرسش: آیا ارزیابی‌های شما با هیئت نمایندگی «رسمی» از آلمان متفاوت بود؟

پاسخ تاتیانا سامباله: البته. به ویژه در مورد ارزش‌آفرینی توسط شرکت‌های آلمانی. ما به عنوان یک هیئت نمایندگی صریحاً چپگرا، البته دیدگاه انتقادی نسبت به سرمایه‌داری داریم و آگاهیم که آلمان همچنان یک کشور امپریالیستی است.

مراسم تحلیف را چگونه دیدید؟

پاسخ تاتیانا سامباله: از صبح، ده‌ها هزار نفر در اردوگاه مقاومت و در مرکز شهر در حال حرکت بودند. وقتی شایعات مشخص شد که کنگره قصد دارد مراسم تحلیف را به تعویق بیندازد یا حتی از آن جلوگیری کند، اعتراضاتی در مقابل زنجیره‌های پلیس اطراف کنگره صورت گرفت. سرانجام، مراسم تحلیف برگزار شد.

پاسخ الکسا شومان: در یکی از زنجیره‌های پلیس، یک پلیس از یک عضو هیئت عکس گرفت و آن‌ها را در X منتشر کرد، با این اشاره که بازیگران خارجی «فعالیت‌های تروریستی» را برنامه‌ریزی می‌کنند. این امر باعث یک سری تهدیدات و توهین‌ها شد. ما اکنون دوباره در آلمان هستیم، اما برای مردم محلی، چنین چیزی می‌تواند به پایان بدی منجر شود. از اتحادیه کارگری UTQ در کواتزلوتنانگو شنیدیم که در چهار سال گذشته ۳۵ کارگر به قتل رسیده‌اند!

مصاحبه‌کننده: آیا قصد دارید در آلمان از سفر گزارش دهید؟

پاسخ الکسا شومان: ما مقدار زیادی فیلم و عکس جمع‌آوری کرده‌ایم و آن‌ها را با مطالب نوشتاری به شکل مناسب به عنوان فیلم‌ها، مقالات و بروشورها منتشر خواهیم کرد.