گویان: ایالات متحده علیرغم توافق عدم مداخله، حضور نظامی خود را در منطقه افزایش می دهد.

اثر فولکر هرمزدورف
منتشر شده در یونگه ولت
ترجمه مجله هفته

واشنگتن مانع از راه‌حل‌های مذاکره‌ای برای درگیری‌های منطقه‌ای در آمریکای لاتین می‌شود.

یک نمونه‌ی فعلی برای اثبات این موضوع، مناقشه‌ی ارضی چند دهه‌ای بین ونزوئلا و گویان بر سر منطقه‌ی غنی از نفت اسکیبو به مساحت تقریباً ۱۶۰ هزار کیلومتر مربع است. علی‌رغم توافق ایوان گیل و هیو تاد، وزرای خارجه‌ی دو کشور در ۲۵ ژانویه در برازیلیا برای اجتناب از هرگونه دخالت خارجی، ایالات متحده به‌طور سیستماتیک حضور نظامی خود را در منطقه‌ی مرزی افزایش می‌دهد. جاه‌طلبی‌های دولت و ارتش ایالات متحده شانس حل و فصل مسالمت‌آمیز این مناقشه که هر دو طرف خواهان آن هستند را کاهش می‌دهد.

به‌ظاهر فقط بشردوستانه

طبق گزارش رسانه‌های محلی در روز سه‌شنبه (به وقت محلی)، در جلسه‌ای بین مقامات فرماندهی جنوبی ایالات متحده (ساوتکام) و نمایندگان دولت گویان در روزهای گذشته، موضوع «هماهنگی برنامه‌های کمک‌های بشردوستانه ایالات متحده در منطقه‌ی مورد ادعای ونزوئلا» مطرح شده بود. به گفته‌ی سفارت ایالات متحده، این گفتگوها در ساحل غربی رودخانه‌ی اسکیبو، که مرز شرقی منطقه‌ی مورد مناقشه است، انجام شده است. در حالی که سرلشکر ایوان پتوس، فرمانده نیروی هوایی ساوتکام، گزارش‌ها مبنی بر برنامه‌ریزی برای ایجاد پایگاه نظامی ایالات متحده را در روز یکشنبه به روزنامه‌ی گویانا کرونیکل «بی‌اساس» خواند، یک روز بعد، صدای آمریکا، رسانه‌ی دولتی خارجی ایالات متحده، تأیید کرد که دولت ایالات متحده «کمک‌های نظامی خود به گویان را افزایش خواهد داد».

به گفته‌ی این رسانه، واشنگتن متعهد به ارائه‌ی کمک‌های مالی برای خرید هواپیماها، بالگردها، ناوگانی از پهپادهای نظامی و برای اولین بار، فناوری رادار برای «تقویت توان دفاعی این کشور آمریکای جنوبی» شده است. این طرح یک روز پس از دیدار جاناتان فینر، معاون مشاور امنیت ملی ایالات متحده و خوان گونزالس، مدیر ارشد شورای امنیت ملی ایالات متحده برای نیمکره غربی با مقامات دولتی گویان تأیید شد.
با وجود ادعای عدم ارتباط با منابع نفتی، ایالات متحده حضور نظامی خود در گویان را افزایش می‌دهد.

ژنرال پتوس، فرمانده ساوتکام، هرگونه ارتباط بین حضور نظامی ایالات متحده در گویان و منابع نفتی مورد مناقشه با ونزوئلا را رد کرد. او به گویانا کرونیکل گفت: «تا جایی که من می دانم، هیچ پایه و اساسی برای این موضوع وجود ندارد.» وی تأکید کرد که همکاری دو کشور فقط بر برنامه های بشردوستانه و کمک های برای اتفاقات طبیعی متمرکز است و «هیچ ارتباطی با پویایی ژئوپلیتیکی در کشور همسایه ونزوئلا» ندارد.

با این حال، دولت نیکلاس مادورو در ونزوئلا علیرغم چنین اظهارات اطمینان بخش، از افزایش حضور نظامی ایالات متحده در کشور همسایه احساس تهدید می کند. و دلایل قابل قبولی برای این موضوع وجود دارد.

در وب سایت ساوتکام، اهداف واشنگتن در منطقه تحت عنوان «اولویت های مقابله با تهدیدات» به گونه ای متفاوت از آنچه پتوس بیان کرد، آمده است. در این وب سایت آمده است: «ما با کشورهای شریک خود برای کشف، بازدارندگی و تضعیف فعالیت های مخرب در همسایگی خود همکاری خواهیم کرد تا تهدیدات علیه یک نیمکره غربی آزاد و با ثبات، هنجارها، آزادی ها و صلح، امنیت و رفاه جمعی را کاهش دهیم.»

در همین پاراگراف که به نظر می رسد فرمانده ساوتکام در اظهارات صلح آمیز خود آن را فراموش کرده بود، به صراحت آمده است: «ما با متحدان و شرکا برای مهار فعالیت های مخرب روسیه، ایران و رژیم های مخرب منطقه ای در کوبا، ونزوئلا و نیکاراگوئه همکاری خواهیم کرد.»

در ماه دسامبر، واشنگتن یگان هایی از ساوتکام را به گویان اعزام کرد و مانورهای هوایی را در منطقه مرزی با ونزوئلا انجام داد. شش ماه قبل از آن، رزمایش نظامی «Tradewinds 2023» نیز در «کمپ آیایانگانا» ارتش گویان افتتاح شده بود. ۱۵۰۰ نیروی نظامی از ۲۱ کشور در سراسر این کشور تحت رهبری ساوتکام در زمین، هوا، دریا و امنیت سایبری رزمایش‌هایی انجام دادند. ژنرال ویلیام تیگپن، فرمانده آمریکایی، هدف از این رزمایش را «نمونه ای از تعهد ما برای تقویت مشارکت هایمان و به طور مشترک مسئولیت خود را به عنوان مدافعان ارزش هایمان بر عهده گرفتن» عنوان کرد.