«احمق‌ها در برلین»
مستند: «چرا باید اشتباهات شما را اصلاح کنیم؟» ولادیمیر پوتین در مصاحبه با تاکر کارلسون. 
منتشر شده در یونگه ولت
ترجمه مجله هفته

پیش‌زمینه
مصاحبه ولادیمیر پوتین با تاکر کارلسون، وبلاگ‌نویس آمریکایی، حدود دو ساعت و نیم به طول انجامید. پوتین با توضیحات تاریخی مفصلی آغاز کرد و گفت که اوکراین از قرن نهم به روسیه تعلق داشته و فقط در اثر حمله مغولان در سال ۱۲۴۰ از آن جدا شده است. پوتین ملی‌گرایی اوکراینی را یک ابداع ستاد کل اتریش در اواخر قرن نوزدهم نامید. او گفت که لنین، بر خلاف استالین که در سیاست‌های ملیتی به نظر پوتین بسیار بهتر عمل می‌کرد، به دلایل «نامعلومی» مرتکب اشتباه بزرگی شد و به جمهوری‌های اتحادیه حق خروج از اتحادیه را اعطا کرد. پوتین در توضیح پیشینه جنگ جهانی دوم، به طور مداوم از «دانزیگ» و «کونیگزبرگ» استفاده کرد. او در بخش‌های دیگر مصاحبه نیز آشنایی خود با تاریخ آلمان را نشان داد و به نقل از اگون بار، که او را «مردی باهوش» می‌نامید، و همچنین از بیسمارک نقل قول کرد که گفت: «در درگیری‌ها، نه نیت‌ها، بلکه توانایی‌ها تعیین‌کننده هستند.»

پوتین همچنین به طور مفصل درباره اینکه چگونه غرب سیاسی پس از سال ۱۹۹۱ خواست دوستی روسیه را رد کرد و این کشور را فریب داد، صحبت کرد. بخش‌های طولانی‌تر مصاحبه که بیشتر برای مخاطبان آمریکایی طراحی شده بود، به نقش ادیان مختلف در روسیه و بحث و گفتگو درباره ایوان گرشوویتز، شهروند آمریکایی که به اتهام جاسوسی در روسیه زندانی است، اختصاص داشت. پوتین اشاره کرد که اگر ایالات متحده پیشنهادی ارائه دهد، او مخالفتی با آزادی گرشوویتز در قالب تبادل زندانیان ندارد.

ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، روز سه شنبه در مسکو مصاحبه ای با تاکر کارلسون، مجری سابق تلویزیون فاکس نیوز، انجام داد. کارلسون این مصاحبه را در بامداد روز جمعه در وب سایت خود منتشر کرد. یونگه ولت گزیده هایی از این مصاحبه که اولین گفتگوی پوتین با یک روزنامه نگار غربی از زمان آغاز جنگ اوکراین است را منتشر کرده است.

تاکر کارلسون: آیا شما معتقدید که می توانید جنگ را اکنون به پایان برسانید؟ آیا به اهداف خود رسیده اید؟

ولادیمیر پوتین: نه، ما هنوز به اهداف خود، به ویژه هدف «نازی زدایی» از اوکراین نرسیده ایم. منظورم از این عبارت، ممنوعیت همه گروه های نئونازی در آنجاست. این یکی از مسائلی بود که در مذاکرات استانبول مورد بحث قرار گرفت، اما این مذاکرات توسط طرف مقابل متوقف شد. (…) همکاران من در فرانسه و آلمان به من گفتند: چگونه می توانی تصور کنی که آنها با اسلحه در شقیقه شان قراردادی را امضا کنند؟ شما باید نیروهای خود را از کی یف خارج کنید. خب، ما آنها را خارج کردیم. اما به محض اینکه این اتفاق افتاد، طرف های اوکراینی ما همه چیزهایی را که در استانبول توافق کرده بودیم را به زباله انداختند و خود را برای یک درگیری نظامی طولانی مدت با ما آماده کردند. با کمک ایالات متحده و اقماری اروپایی آن. اینگونه بود که به وضعیت فعلی رسیدیم.

آیا شما معتقدید که ولودیمیر زلنسکی آزادی مذاکره با شما برای حل این درگیری را دارد؟

من مطمئن نیستم. (…) اما چرا او نباید این آزادی را داشته باشد؟
او با وعده صلح به کشورش انتخاب شد. (…) اما بعد از انتخاب شدن، دو چیز را فهمید. اول اینکه، بهتر است با ملی‌گرایان درگیر نشود، زیرا آنها خشن و بسیار فعال هستند و باید از هر چیزی را از جانب آنها انتظار داشت. دوم اینکه، غرب به رهبری ایالات متحده همیشه از کسانی که با روسیه می‌جنگند حمایت خواهد کرد. (…) بنابراین زلنسکی علیرغم وعده‌ای که به مردم خود برای پایان دادن به جنگ در اوکراین داده بود، موضعی متناسب با این شرایط را اتخاذ کرد. او به رای‌دهندگان خود خیانت کرد.

اما اکنون، در فوریه ۲۰۲۴، آیا او آزادی صحبت با دولت شما و کمک به کشورش را دارد؟ آیا او اصلاً می‌تواند این کار را انجام دهد؟

چرا که نه؟ او خود را رئیس دولت می‌داند، او انتخابات را برده است. ما در روسیه معتقدیم که هر اتفاقی که در اوکراین از سال ۲۰۱۴ رخ داده است، نتیجه کودتا است و به همین دلیل قدرت فعلی او نیز حداقل از نظر مشروعیت نقص دارد. اما او خود را رئیس جمهور می‌داند، ایالات متحده و کل اروپا او را در این مقام تأیید می‌کنند؛ پس چرا او نباید بتواند مذاکره کند؟ (…) اگر دولت زلنسکی مذاکره با ما را رد می‌کند، این کار را به دستور واشنگتن انجام می‌دهد. اگر ایالات متحده اکنون به این نتیجه رسیده است که این یک اشتباه بوده است، پس باید بهانه‌ای غیر توهین‌آمیز برای هر دو طرف پیدا کند تا این ممنوعیت مذاکره احمقانه را لغو کند. اما این اشتباه از طرف آنها رخ داده است، پس ایالات متحده باید اشتباه خود را اصلاح کند. به همین سادگی. اگر آنها اشتباهی مرتکب شده‌اند، چرا ما باید آن را اصلاح کنیم؟ ما مخالفتی نداریم.

آیا واگذاری کنترل مناطقی که دو سال پیش به اوکراین تعلق داشت به روسیه، تحقیر ناتو نخواهد بود؟

من قبلاً گفتم که آنها باید راه حلی برای حفظ آبرو پیدا کنند. اگر اراده باشد، همیشه راهی وجود دارد. مدام فریاد می‌زدند که باید به روسیه شکست نظامی تحمیل کرد. (…) حالا احتمالاً برخی متوجه می‌شوند که این کار به آن آسانی که به نظر می‌رسد نیست، بلکه عملاً غیرممکن است. به نظر من این موضوع برای کسانی که در غرب قدرت را در دست دارند نیز آشکار شده است. ما برای گفتگو آماده‌ایم.

می‌توانید تصور کنید که بگویید: «خیلی خوب، ناتو، تبریک می گویم، شما پیروز شدید، بیایید وضعیت را به همین شکل نگه داریم»؟

این موضوعی برای گفتگو است که هیچ کس با ما حاضر به انجام آن نیست. دقیق تر بگویم، شاید مایل به انجام آن باشند، اما نمی دانند چگونه باید این کار را انجام دهند. این شما بودید که وضعیتی را که اکنون داریم ایجاد کردید. این ما نبودیم، بلکه «شرکا» و رقبای ما بودند. پس حالا باید به فکر راهی برای خروج از این وضعیت باشند. ما آن را رد نمی کنیم. (…) دیر یا زود راه حل مذاکره ای وجود خواهد داشت. و به هر حال، به نظر می رسد در شرایط فعلی عجیب باشد: روابط بین مردم دوباره احیا خواهد شد. این زمان زیادی طول می کشد، اما اتفاق خواهد افتاد.
می خواهم مثالی از زندگی واقعی برای شما بزنم. درگیری در حال وقوع است، سربازان اوکراینی در محاصره هستند. سربازان ما به آنها فریاد می زنند: «تسلیم شوید و جان خود را نجات دهید.» در پاسخ گفتند: «روس ها تسلیم نمی شوند!» این به این معنی است که حتی الان هم آنها خود را روس می دانند. به این معنا، آنچه در اوکراین اتفاق می افتد یک جنگ داخلی است که در آن یک بخش از مردم روسیه علیه بخش دیگر تحریک می شوند. اما این دو بخش دوباره متحد خواهند شد. این اجتناب ناپذیر است.

چه کسی «نورد استریم» را منفجر کرد؟

شما طبعا. (می خندد)

من آن روز کارهای دیگری داشتم. من «نورد استریم» را منفجر نکردم.

خیلی خوب، پس شما شخصاً بی گناه هستید. اما سیا بی گناه نیست.

آیا مدرکی دارید که ناتو یا سیا پشت این قضیه هستند؟

بدون اینکه به جزئیات بپردازیم، اما در چنین شرایطی همیشه می گویند: مقصر کسی است که از آن سود می برد. در این مورد، علاوه بر این، باید پرسید چه کسی توانایی انجام چنین کاری را داشته است. انگیزه ها می تواند زیاد باشد، اما همه نمی توانند در اعماق دریای بالتیک یک خط لوله را منفجر کنند. شما باید هر دو مولفه را با هم ترکیب کنید: چه کسی انگیزه داشت و چه کسی توانایی انجام این کار را داشت.


آنچه من به طور کامل درک نمی‌کنم این است: ما با یک اقدام تروریستی هولناک صنعتی روبرو هستیم و به عنوان حاشیه، شاهد انتشار عظیم CO2 در اتمسفر هستیم. اگر شما از سوی سرویس‌های اطلاعاتی خود مدارکی در این زمینه دارید، چرا آنها را علنی نمی‌کنید و از این طریق یک پیروزی تبلیغاتی به دست نمی‌آورید؟

در جنگ تبلیغاتی، شکست دادن ایالات متحده بسیار دشوار است، زیرا آنها رسانه‌های جهانی و بسیاری از رسانه‌های اروپایی را کنترل می‌کنند. (…) به همین دلیل، اگرچه می‌توانیم این کار را آغاز کنیم، اما به قول معروف، «سودش نمی‌ارزد». خطر لو رفتن منابع ما وجود دارد و در نهایت به هیچ نتیجه‌ای نخواهیم رسید. دنیا به هر حال می‌داند چه اتفاقی افتاده است، حتی کارشناسان آمریکایی هم در مورد آن صحبت می‌کنند.

شما در آلمان کار کرده‌اید و آلمانی‌ها به خوبی می‌دانند که شرکای ناتو آنها را فریب داده‌اند. این اتفاق به طور طبیعی ضربه سنگینی به اقتصاد آلمان زده است – پس چرا آلمان سکوت می‌کند؟

من از این موضوع هم متعجبم. اما دولت فعلی آلمان نه بر اساس منافع ملی، بلکه بر اساس منافع غربِ جمعی عمل می‌کند. بدون در نظر گرفتن این موضوع، منطق عمل یا عدم عمل آنها قابل توضیح نیست. این فقط به «نورد استریم ۱» که آسیب دیده و «نورد استریم ۲» که هرگز به بهره‌برداری نرسیده، محدود نمی‌شود. حتی اگر یکی از لوله‌ها سالم مانده باشد و بتوان از طریق آن گاز را به اروپا پمپاژ کرد، ما آماده انجام این کار هستیم.
خط لوله «یامال-اروپا» از طریق لهستان هم وجود دارد. از طریق این خط لوله هم می‌توان گاز زیادی منتقل کرد. اما لهستان آن را بسته و دستی که به او غذا می‌دهد را گاز می‌گیرد. این کشور پول زیادی از صندوق‌های اتحادیه اروپا دریافت می‌کند و این پول‌ها عمدتاً از آلمان می‌آیند. آلمان تا این حد لهستان را تامین مالی می‌کند. با وجود این، لهستان خط لوله ترانزیتی را بسته است. چرا؟ من نمی‌دانم.
دو خط لوله گاز هم از طریق اوکراین عبور می‌کند که آلمان به آن سلاح و پول می‌دهد. اوکراینی‌ها یکی از آنها را به سادگی مسدود کرده‌اند. (…) من نمی‌فهمم چرا آلمان به اوکراین نمی‌گوید: «گوش کن رفیق، ما به شما پول هنگفتی می‌دهیم، پس لطفاً شیرها را باز کنید و اجازه دهید گاز روسیه به ما برسد. ما گاز مایع را سه برابر گران‌تر از جاهای دیگر می‌خریم، این کار پایه‌های رقابت‌پذیری ما را از بین می‌برد. اگر می‌خواهید ما شما را تامین مالی کنیم، کاری کنید که ما بتوانیم این پول را به دست آوریم.» نه، آنها این کار را نمی‌کنند. چرا؟ می‌توانید از آلمانی‌ها بپرسید. (به میز می‌کوبد) این دقیقاً همان چوبی است که مغز آنها از آن درست شده. افراد کاملاً نالایقی در آنجا حکومت می‌کنند.