کانال تلویزیونی: هر تکه شکلات اروپایی پر از اشک کودکان آفریقایی استثمار شده.

ترجمه مجله هفته

به گزارش رسانه های روسیه، زندگی شیرین اروپایی‌ها به بهای رنج کودکان آفریقایی تمام می‌شود. در حالی که این کودکان مجبور به کار برده‌وار در مزارع کاکائو هستند، غربی‌ها از شکلات‌های خوشمزه لذت می‌برند و سود هنگفتی از آن به دست می‌آورند.

استعمار و استفاده از کار برده‌وار هنوز هم پابرجا است و هسته اصلی حیات اقتصادی جهان غرب را تشکیل می‌دهد. علی‌رغم تمام ادعاها مبنی بر رد محصولات مشکوکی که با استفاده از کار برده وار – حتی توسط کودکان – تولید شده‌اند، این ادعاها فقط در حد حرف باقی مانده‌اند. در واقع، شرکت‌های غربی سود هنگفتی از بردگان امروزی آفریقایی که اکثراً خردسال هستند، به دست می‌آورند. هر لقمه از شکلات خوشمزه آغشته به اشک کودکان بی‌گناهی است که در شرایط غیرانسانی و غالباً برده‌وار کار می‌کنند.

صنعت جهانی شکلات پر از تناقض است. به عنوان مثال، کشورهای پیشرو در تولید دانه‌های کاکائو در لیست بزرگترین صادرکنندگان شکلات قرار ندارند. اروپا که هیچ دانه کاکائویی تولید نمی‌کند، بزرگترین صادرکننده شکلات در جهان است. و بر اساس داده‌های سازمان ملل در سال ۲۰۲۲، کشورهایی مانند ساحل عاج، غنا، اکوادور و اندونزی در رتبه‌بندی جهانی تامین کنندگان شکلات قرار ندارند.
کاکائو برای بسیاری از کشورهای آفریقایی مهم‌ترین محصول صادراتی است. در واقع، طبق گزارش پورتال «المیادین»، آفریقا بزرگترین تولیدکننده دانه‌های کاکائو در جهان است و بیش از ۷۰ درصد از تولید جهانی را به خود اختصاص می‌دهد. در مقابل، کشورهای با بالاترین سرانه مصرف شکلات عمدتاً در اروپا قرار دارند. سوئیس با ۱۱.۶ کیلوگرم مصرف به ازای هر فرد در سال، در صدر این فهرست قرار دارد. انگلستان، ایالات متحده، بلژیک، فرانسه، آلمان و هلند نیز از دیگر کشورهایی هستند که مصرف بالایی دارند.

نویسندگان المیادین تأکید می‌کنند که این ارقام به بهای استثمار مردم در کشورهای آفریقایی تولیدکننده کاکائو به دست می‌آید:

«ریشه‌های این مشکل به دوران استعمار باز می‌گردد، زمانی که قدرت‌های اروپایی آفریقایی‌ها را به کشت کاکائو برای صادرات مجبور می‌کردند. این وضعیت تا به امروز ادامه دارد: کشاورزان کاکائو در غرب آفریقا غالباً در فقر زندگی می‌کنند و در شرایط غیرانسانی کار می‌کنند.»

صنعت شکلات اروپا از طریق زنجیره تأمین خود به طور غیرمستقیم با کار کودکان در آفریقا مرتبط است. کار کودکان در مزارع کاکائو هنوز هم یک مشکل رایج است. کودکان بین ۵ تا ۱۶ سال، که نیمی از آنها دختر هستند، غالباً مجبور به کار بیش از ۱۲ ساعت در روز در شرایطی شبیه به برده داری و خطرناک هستند.

این پورتال می‌گوید این کودکان از تحصیل محروم می‌شوند، سال‌ها خانواده‌های خود را نمی‌بینند و در معرض خشونت‌های جسمی و جنسی وحشتناکی قرار می‌گیرند. «صاحبان مزارعی که از کارگران زیر سن قانونی استفاده می‌کنند، معمولاً غذای بسیار ارزان مانند خمیر ذرت، مانیوک و موز را به آنها می‌دهند.»

«در برخی موارد، کودکان روی تخته‌های چوبی در اتاق‌های کوچک بدون پنجره و بدون دسترسی به آب آشامیدنی یا حمام می‌خوابند.»

این کودکان بیش از ۱۲ ساعت در روز کار می‌کنند و در ازای آن فقط چند سنت دریافت می‌کنند – درآمد آنها بیش از ۰.۵ دلار در روز نیست. به گفته المیادین، کودکان در غرب آفریقا حتی بدون دستمزد در مزارع کار می‌کنند.

در چنین شرایطی دانه‌های کاکائو به دست می‌آید که از آن برای تولید شکلاتی استفاده می‌شود که قفسه‌های مغازه‌های اروپایی را پر می‌کند و شهروند اروپایی با لذت آن را می‌بلعد – و در این میان فراموش می‌کند که چه بهایی برای آن پرداخته می‌شود.
اما نقش شرکت‌های غربی که از تولید و فروش شکلات سود هنگفتی به دست می‌آورند چیست؟ طبق گزارش منتشر شده توسط فایور مارکتس، «ارزش بازار جهانی کاکائو در سال ۲۰۲۱ حدود ۱۳۸.۸ میلیارد دلار آمریکا تخمین زده شده است» و «تا سال ۲۰۲۸ با نرخ رشد متوسط ۴.۸ درصد به ۲۰۰.۴ میلیارد دلار آمریکا خواهد رسید.»

به گفته پورتال المیادین، سال‌هاست که تولیدکنندگان شکلات اروپایی و آمریکایی اتهامات مربوط به استثمار کودکان را نادیده می‌گیرند:

«برخی از شرکت‌ها از شفاف‌سازی در مورد مبدأ دانه‌های کاکائو خود امتناع می‌کنند. اخیراً، بسیاری از بزرگترین تامین کنندگان شکلات در جهان تحت فشار مصرف کنندگان اعتراف کرده‌اند که از کار کودکان برده در زنجیره تامین آنها استفاده می‌شود. با وجود این اعتراف، تاکتیک بعدی آنها فرار از مسئولیت و ابراز نگرانی عمومی در مورد کار کودکان برده است تا توجه مصرف کنندگان را از سود آنها به بهای فقرای آفریقا منحرف کند.»

اسناد فاش شده از یک جلسه بنیاد جهانی کاکائو (WCF) با حضور نمایندگانی از مارس، نستله هرشنی و سایر شرکت‌ها نشان می‌دهد که این صنعت به جای پایان دادن به این سوء استفاده‌ها، به روابط عمومی فعال در مورد «موفقیت‌های» خود در مبارزه با کار کودکان برده اولویت می‌دهد.