هند: کشاورزان دوباره برای افزایش قیمت خرید و کاهش بدهی دست به اعتراض زدند.  جنبش دهقانان پس از اعتراضات توده ای در سال ۲۰۲۱ دچار انشعاب شد

نوشته توماس برگر
ترجمه حمید علوی

پایتخت هند از سه روز گذشته به یک دژ تبدیل شده است. ایستگاه‌های مترو بسته شده‌اند و مهم‌ترین ورودی‌های این کلان‌شهر ۲۵ میلیون نفری توسط موانع امنیتی مسدود شده‌اند. کامیون‌ها، کانتینرها و بلوک‌های سیمانی در عرض خیابان‌ها قرار گرفته‌اند و برخی از موانع با سیم خاردار مسلح شده‌اند. هزاران پلیس و سرباز، که برخی از آنها به شدت مسلح هستند، برای متوقف کردن «مارش به دهلی» که توسط اتحادیه‌های کشاورزان در روز دوشنبه فراخوانده شده بود، مستقر شده‌اند.

در روز دوشنبه، در جریان سرکوب اعتراضات، از گاز اشک‌آور نیز استفاده شد. بر اساس گزارش تایمز هند، تاکنون دست‌کم ۶۰ نفر مجروح شده‌اند. شرکت‌کنندگان در این اعتراضات عمدتاً از دو ایالت هاریانا و پنجاب که به عنوان انبار غله هند شناخته می‌شوند، آمده‌اند. همچنین از پرجمعیت‌ترین منطقه اوتار پرادش، که در شرق دهلی قرار دارد، تراکتورهایی به سمت پایتخت حرکت کرده‌اند.

تاکنون «مارش دهلی» به ابعاد اعتراضات گسترده یک ساله که در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ کشور را لرزاند، نرسیده است. اما زمان این اعتراضات به خوبی انتخاب شده است. قرار است انتخابات پارلمانی در ماه مه یا آوریل برگزار شود. نارندرا مودی، نخست‌وزیر از حزب بهاراتیا جاناتا (BJP) که گرایش‌های هندو-ناسیونالیستی دارد، به دنبال سومین دوره ریاست جمهوری خود است. تاکنون موفقیت او محتمل به نظر می‌رسد.

مطلب اصلی کشاورزان افزایش قیمت تضمینی خرید (حداقل قیمت حمایتی) برای ۲۳ محصول کشاورزی است. بخشودگی بدهی نیز مجدداً در دستور کار آنها قرار دارد. نارضایتی کشاورزان زمانی افزایش یافت که پس از پایان اعتراضات بزرگ دو سال پیش، دولت اقدامات کمی برای بهبود وضعیت آنها انجام داد. در حالی که اهمیت آنها برای امنیت غذایی بیش از ۱.۴ میلیارد نفر در هند غیرقابل انکار است. علاوه بر این، صادرات مواد غذایی، به ویژه برنج، یکی از پایه‌های اصلی اقتصاد هند است.

از آنجا که تمام تلاش‌ها برای بازگرداندن دو طرف به میز مذاکره با شکست مواجه شده است، از روز دوشنبه احتمال تشدید تنش‌ها وجود دارد.

پس از آخرین اعتراضات بزرگ، دولت مودی در نوامبر ۲۰۲۱ مجبور به توقف اصلاحات در بخش کشاورزی شد. ده‌ها هزار کشاورز هفته‌ها پایتخت را به محاصره خود درآورده بودند. آنها از سوی دیگر اقشار جامعه نیز مورد حمایت گسترده قرار گرفتند. در برابر این مقاومت، قوانینی که به معنای باز شدن این بخش به روی سفته‌بازی در بازار سرمایه بود، قابل اجرا نبود.

قدرت کشاورزان در آن زمان در اتحاد آنها بود: حدود ۴۰ سازمان بزرگ در اتحادیه‌های بزرگتر متحد شده بودند، از کشاورزان ثروتمند طبقه متوسط بالا گرفته تا کشاورزان خرده پا و کارگران روزمزد. اما در این میان، بزرگترین اتحادیه SKM چندین بار دچار انشعاب شده است. و گروهی که به طور قابل توجهی آغازگر اعتراضات اخیر بوده است، عبارت «غیرسیاسی» را در پرانتز دارد. سایر گروه‌های جدا شده از جبهه متحد سابق تاکنون به طور واضح در این اعتراضات شرکت نکرده‌اند.

در حالی که ساختارهای کشاورزی کوچک در سراسر کشور تسلط دارند، مزارع بزرگ از هاریانا و پنجاب بار دیگر نیروی محرکه اصلی اعتراضات هستند.  بسیاری از آنها به شدت بدهکار هستند و پیامدهای تغییرات آب و هوایی باعث کاهش عملکرد محصول آنها می شود.  افزایش حداقل قیمت خرید حداقل تا حدودی خطرات مالی شما را به حداقل می رساند.  احزاب اپوزیسیون مهم، از جمله حزب حاکم سابق کنگره (INC) و حزب آام آدامی (حزب مرد کوچولو) که بر دهلی و پنجاب حکومت می کند، از این خواسته ها حمایت می کنند، که همچنین مطابق با توصیه های یک کمیسیون تخصصی است که توسط دولت پس از پایان اعتراضات قبلی تشکیل شده بود.