هیلاری کلینتون و بان کی مون در برلین تجلیل شدند.  ویکی لیکس ارتباط ویژه ای بین این دو نشان می دهد.  تظاهرات غزه

  گزارش یونگه ولت
ترجمه مجله هفته

هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه سابق ایالات متحده و نامزد انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶، در آستانه‌ی برگزاری دادگاه تجدید نظر جولیان آسانژ، بنیانگذار ویکی‌لیکس در لندن، در مراسم گالا «سینما برای صلح» ۲۰۲۴ در برلین حاضر شد.

کلینتون برای گفتگوی «کناره شومینه» با آن کوری، روزنامه‌نگار آمریکایی، به روی صحنه تئاتر در وستنس رفت. پس از چند دقیقه صحبت در مورد لزوم اعمال «مجازات سخت‌تر برای پوتین» توسط ایالات متحده و کشورهای اتحادیه اروپا و همچنین ارائه کمک‌های تسلیحاتی و پشتیبانی هوایی به اوکراین، تعدادی از تماشاگران به سیاست‌های خارجی او، به‌ویژه در قبال مناقشه‌ی اسرائیل و فلسطین، اعتراض کردند.

در اولین اعتراض، کلینتون «جنایتکار جنگی» نامیده شد و شعارهایی مانند «هیلاری، هیلاری، نمی‌توانی پنهان شوی، تو از نسل‌کشی حمایت می‌کنی» سر داده شد.

معترضان هر بار در سریع‌ترین زمان ممکن از سالن خارج شدند، در حالی که تماشاگران مطیعانه برای تسهیل دسترسی تیم امنیتی به فرد معترض، از صندلی‌های خود بلند می‌شدند. مجری «سینما برای صلح» با اشاره به روسیه، جایی که به گفته‌ی او چنین افرادی دستگیر می‌شوند، گفت که ما در اینجا در یک دموکراسی لیبرال آزادی بیان داریم.

در زیر نقاب عقلانیت، اطاعت کورکورانه ترویج می‌شد، و تماشاگران به طور گسترده و وظیفه‌شناسانه از آن پیروی می‌کردند. خود هیلاری نیز اشاره کرد که فریاد زدن راه حل نیست و گفتگو لازم است. نکته قابل توجه این بود که هیچ فضایی برای پرسش و گفتگو از سوی حضار وجود نداشت.

نقش کلینتون در پرونده استرداد جولیان آسانژ قابل توجه است. او نه تنها در دوران تصدی خود به عنوان وزیر امور خارجه از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ بارها در مورد شخصیت آسانژ صحبت کرده است، بلکه وزارتخانه او در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ به طور مستقیم تحت تأثیر انتشار بیش از ۲۵۰ هزار سند دیپلماتیک محرمانه قرار گرفت که به دهه ۱۹۶۰ باز می‌گردد. ویکی‌لیکس آرشیو «Cablegate» را «مهم‌ترین منبع ژئوپلیتیکی منتشر شده تا کنون» توصیف می‌کند.
بیش از یک دهه است که آسانژ به دلیل افشاگری‌های ویکی‌لیکس، به‌ویژه افشاگری‌هایی که فساد سیستماتیک و جنایات جنگی را برملا کرد، نگرانی‌هایی را در مورد استرداد خود به ایالات متحده ابراز داشته است.

دولت اکوادور در آگوست ۲۰۱۲ به دلیل «فعالیت‌های انتشاراتی و دیدگاه‌های سیاسی» او و «تهدید به آزار و اذیت و رفتار ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز در ایالات متحده در حال حاضر و در آینده»، به او پناهندگی اعطا کرد.

او پس از آن به مدت تقریباً هفت سال در سفارت اکوادور در لندن زندگی کرد.

در ۱۱ آوریل ۲۰۱۹، پس از انتشار کیفرخواست علیه او به اتهام «توطئه برای هک کردن رایانه»، آسانژ توسط پلیس بریتانیا با توسل به زور و به دنبال درخواست استرداد ایالات متحده، از سفارت بیرون کشیده و دستگیر شد.

او در حال حاضر در زندان فوق امنیتی بل مارش که به «گوانتاناموی بریتانیا» معروف است، نگهداری می‌شود.

یک تلگرام مورخ جولای ۲۰۰۹ که توسط هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه وقت ایالات متحده امضا شده و در سال ۲۰۱۰ در چارچوب «کابل‌گیت» منتشر شد، به ایجاد «دستورالعمل جدید جمع‌آوری اطلاعات ملی انسانی (NHCD) در مورد سازمان ملل» اشاره می‌کند.

این دستورالعمل، مقامات وزارت امور خارجه و سازمان‌های اطلاعاتی را ملزم به جمع‌آوری اطلاعات دقیق و جامع در مورد «مقامات عالی‌رتبه و کارکنان آنها»، به‌ویژه اعضای شورای امنیت و بان کی مون، دبیرکل وقت سازمان ملل متحد می‌کند.

فهرست اطلاعات «مربوطه» که باید جمع‌آوری شود شامل «اطلاعات شخصی، بیوگرافی و بیومتریک» و حتی «جزئیات مربوط به شبکه‌های خصوصی و تجاری VIP که برای ارتباطات رسمی استفاده می‌شوند، از جمله به‌روزرسانی‌ها، اقدامات امنیتی، گذرواژه‌ها، کدهای رمزگذاری شخصی و انواع نسخه‌های VPN مورد استفاده» است.

در روز دوشنبه، بیش از یک دهه بعد، هم بان کی مون و هم هیلاری کلینتون در یک مراسم مشترک مورد تقدیر قرار گرفتند، گویی هیچ اتفاقی نیفتاده است.