انسانها برای تـامین حوایج مادی خویش نیازمند استفاده از منابع طبیعی میباشند. این منابع که در طبیعت بـه شکل خام و پراگنده وجود دارد؛ در نتیجه کار اجتماعی انسان به محصولات قابل استفاده مبدل گردیده و برای رفع حوایج انسانها به مصرف میرسند. به هر اندازه که انسان به وسایل تولیدی جدید و پیشرفته دست میابد، به همان اندازه سیطره حاکمیت اش هم بر نیروهای طبیعی فزونی یـافته و به همان اندازه که بر نیروهای طبیعی حاکم میگردد؛ سطح رفاه مادی اش هم زیادتر میشود. حاکمیت جامعه انسانی بر نیروهای طبیعی زمانِ بیشتر و بیشتر ممکن میگردد، که راه تکامل نیروهای تولیدی باز باشد و این راه آن زمان باز میگردد، که تضاد فی ما بین نیروهای تولیدی و مناسبات تولیدی حل شده و تمامی وسایل تولید اجتماعی گردد. تضاد بین نیروهای تولیدی و مناسبات تولیدی یا به عبارت دیگر انحصار مالکیت خصوصی بر وسایل تولید؛ اگر از یکسو جلو تکامل نیروهای تولیدی را میگیرد، از سوی دیگر انسانها را هم از خود و هم از محصولات تولید شده ای…..

نوشت: جمعی از فعالان و تحلیل‌گران افغانستان و منطقه.

برای دریافت متن کامل در فرم پی دی اف اینجا را فشار دهید