کمیسیون اتحادیه اروپا «استراتژی برای صنعت دفاعی» را ارائه می دهد.  در آینده، 50 درصد تسلیحات از تولیدات قاره ای تامین خواهد شد.

نوشته یورگ کروناور
یونگه ولت
ترجمه حمید علوی

اتحادیه اروپا روز سه‌شنبه برای اولین بار «استراتژی صنعت دفاعی اروپا» (EDIS) را ارائه کرد. هدف این استراتژی افزایش توانایی اتحادیه اروپا برای افزایش سریع تولید تجهیزات نظامی در صورت نیاز، به ویژه رهایی از وابستگی به پیش‌محصولات از کشورهای ثالث و تسریع در توسعه آن با کاهش سریع خرید تسلیحات از ایالات متحده است. با توجه به اختیارات نظارتی و مداخله‌ای پیش‌بینی‌شده برای کمیسیون، برخی آشکارا از تغییر رویکرد اتحادیه اروپا به «اقتصاد جنگی» صحبت می‌کنند.

کمیسیون در توجیه ضرورت EDIS می‌گوید که مشکلات مربوط به تامین سلاح و مهمات مورد نیاز اوکراین نشان داده است که شرکت‌های تسلیحاتی در اتحادیه اروپا در صورت افزایش تقاضا به دلیل جنگ، به اندازه کافی سریع و انعطاف‌پذیر نیستند.

از سوی دیگر، کشورهای عضو اتحادیه اروپا همچنان تجهیزات جنگی خود را عمدتاً از ایالات متحده خریداری می‌کنند. از زمان آغاز جنگ اوکراین، 63 درصد از کل واردات تسلیحاتی اتحادیه اروپا از ایالات متحده و تنها 22 درصد از سایر کشورهای عضو اتحادیه اروپا بوده است. این وضعیت باید تغییر کند، زیرا کشورهای عضو اتحادیه اروپا به طور قابل توجهی بودجه‌های دفاعی خود را افزایش می‌دهند و باید تا حد امکان از پرداخت این مبالغ هنگفت به رقبای آمریکایی خودداری کرده و در عوض در داخل اتحادیه سرمایه‌گذاری کنند.
بر اساس این پیشنهادها، از سال 2030 به بعد، حداقل 50 درصد و از سال 2035 به بعد، حداقل 60 درصد از تمام تجهیزات نظامی باید در داخل اتحادیه اروپا خریداری شود. این امر در عمل به نفع غول‌های صنعت تسلیحات اروپای غربی، به ویژه آلمان، فرانسه، ایتالیا و اسپانیا خواهد بود.

همچنین، قرار است خرید مشترک تجهیزات جنگی توسط چندین کشور عضو اتحادیه اروپا از 8 درصد در سال 2022 به 40 درصد در سال 2030 افزایش یابد. این امر می‌تواند به یکسان‌سازی سامانه‌های تسلیحاتی در اتحادیه اروپا کمک کند تا در صورت وقوع جنگ، قابلیت همکاری آنها افزایش یافته و تعمیر و مهمات‌رسانی آنها آسان‌تر شود.

در نهایت، هدف این است که تا حد امکان وابستگی زنجیره‌های تامین، حتی در مورد مواد اولیه، به کشورهای ثالث قطع شود.
برای رسیدن به این اهداف، بروکسل قصد دارد تا 1.5 میلیارد یورو از بودجه اتحادیه اروپا را برای دوره 2025 تا 2027 اختصاص دهد. علاوه بر این، کمیسیون قصد دارد تولید تسلیحات و زنجیره‌های تامین آن را به طور دقیق ثبت کند و بر اساس آن، در دسترس بودن مداوم تمام تجهیزات نظامی را «در هر شرایطی و در هر بازه زمانی» تضمین کند. در زمان جنگ، کمیسیون خواهان حق مداخله مستقیم در تولید برای تضمین تولید تجهیزات جنگی است و برای این منظور، خواهان حق محدود کردن آزادی‌های کارآفرینی و حقوق مالکیت است. اینها در واقع عناصر اقتصاد جنگی کلاسیک هستند.

با این حال، حق مداخله اقتصادی جنگی کمیسیون اروپا با مخالفت صنعت مواجه شده است. نارضایتی‌هایی هم فراتر از این وجود دارد. به عنوان مثال، همه کشورهای عضو اتحادیه اروپا با کاهش خرید تسلیحات خود از ایالات متحده موافق نیستند و آلمان همچنان به شدت به آنها وابسته است.