هابک در یک سفر کاری در ایالات متحده آمریکا

نوشته سباستین ادینگر
یونگه ولت
ترجمه مجله هفته

افول هژمونی جهانی ایالات متحده به نفع نظم جهانی چندقطبی با نقش قوی چین در سال‌های اخیر به شدت شتاب گرفته است. این امر در جاهایی مانند اوکراین به وضوح نشان می‌دهد که این فرآیند بدون تنش و مشکل پیش نمی‌رود. رهبری ایالات متحده با تمام توان به هژمونی خود چسبیده و از هیچ تلاشی برای ضربه زدن به رقبا فروگذار نمی‌کند.

نقش اتحادیه اروپا در نظم نوین جهانی موضوعی است که مورد بحث و بررسی بسیاری قرار گرفته است. اکثر نظرات بر این باورند که اروپا باید مستقل‌تر شود و حاکمیت خود را تقویت کند. اما وزیر اقتصاد آلمان ایده‌های دیگری دارد.

هابک به عنوان یک سیاستمدار اقتصادی به خصوص کارآمد شناخته نمی‌شود – نمونه بارز آن موضوع ورشکستگی‌ها است – و سابقه درخشانی در زمینه حقوق بشر هم ندارد، نمونه آن «زانو زدن در دوحه» است. اما شاید بتوان او را به عنوان کسی شناخت که زودتر از بقیه علائم تغییر زمان را تشخیص داد: در حالی که همکار حزبی او، خانم بربوک، درست قبل از شروع جنگ با لباس‌های نظامی و آرایش سبز زیتونی در مرز روسیه و اوکراین ظاهر شد، هابک ماه‌ها قبل از آن برای ارسال سلاح به کی‌یف تلاش می‌کرد.

این اقدام هابک بدون شک در واشنگتن مورد استقبال قرار گرفته است. او در حال حاضر در سفری از واشنگتن به نیویورک و سپس شیکاگو به دنبال «تقویت بلندمدت روابط ترانس‌آتلانتیک» است. به گفته وزارت اقتصاد، معاون صدراعظم در این سفر خواهان همکاری مشترک برای حل بحران‌های ژئوپلیتیک خواهد بود. به طور خلاصه، شعار راهنمای اروپا دیگر استقلال نیست، بلکه وابستگی مطلق به قدرت حامی قدیمی رو به افول است.

تسلیم شدن در برابر منافع امپراتوری مدت‌هاست که به یک اصل دولتی در آلمان تبدیل شده است. به همین دلیل، جاسوسی آژانس امنیت ملی آمریکا از خانم مرکل هیچ مشکلی ایجاد نکرد و صدراعظم وقت آشکارا از مرگ اسامه بن لادن ابراز خوشحالی کرد. به همین دلیل، گوانتانامو، ابوغریب و … به ندرت مورد توجه قرار می‌گرفتند و تا به امروز هیچ اطلاعات رسمی در مورد عاملان انفجار خطوط لوله نورد استریم وجود ندارد. مورد اخیر نشان‌دهنده سطح جدیدی از تسلیم شدن است: انصراف کامل از در نظر گرفتن منافع خود در سیاست.

ائتلاف حاکم در آلمان نه تنها برای حفظ وفاداری خود به واشنگتن در برابر از دست دادن ناگزیر هژمونی جهانی، بخش قابل توجهی از رفاه کشور را به طور داوطلبانه قربانی می‌کند، بلکه روابط مهم آلمان با مسکو و پکن را نیز از طریق ارسال تانک، بحث‌های مربوط به موشک‌های تاوروس، «سفرهای دولتی» به تایوان و حضور کشتی‌های جنگی در دریای چین جنوبی به طور سیستماتیک تخریب می‌کند تا خود را به طور کامل به واشنگتن وابسته کند. پیام اصلی سفر هابک به ایالات متحده این است که این خط مشی سیاسی باید به هر قیمتی حفظ شود.