علیرغم لحن انتقادی واشنگتن: آمریکا همچنان در جنگ غزه در کنار اسرائیل ایستاده است.
نوشته کنوت ملنتین
یونگه ولت
ترجمه حمید علوی

پیشینه: احیای «راه حل دو دولتی»؟

به طور رسمی، ایالات متحده هرگز از ایده «راه حل دو کشوری» اسرائیلی-فلسطینی دست برنداشته است – به استثنای دوره ریاست جمهوری دونالد ترامپ که هدایای سیاسی به صهیونیست ها داد. اما در عمل هیچ کاری در این مورد انجام ندادند. در واقع، این پروژه مدتهاست تکمیل شده است. «فرایند اسلو» که قرار بود اجرای خود را آغاز کند، قدمت ۳۰ ساله دارد. آخرین مذاکرات که هر دو طرف به دلیل فشارهای آمریکا با اکراه در آن شرکت کردند، در سال ۲۰۱۴ بدون نتیجه قطع شد.

اکنون دولت بایدن دوباره این مترسک را تکان می دهد. به نظر می رسد هدف اصلی این است که به کشورهای عربی، در درجه اول پادشاهی سعودی، یک نقطه ورود به یک توافق جامع با اسرائیل ارائه شود. در واقع، همه دست اندرکاران می دانند که کوچکترین مبنایی برای «راه حل دو کشوری» وجود ندارد و همه طرف های مرتبط اسرائیلی به صراحت آن را رد می کنند. بنابراین، دولت بایدن از ابتدا از گام های عملی صحبت نمی کند، بلکه از اصطلاحاتی مانند «چشم انداز» و «باز کردن مسیر» استفاده می کند.

در واقع، حتی در جریان «روند اسلو»، هیچ سیاستمدار برجسته اسرائیلی، حتی اسحاق رابین، که توسط یک یهودی متعصب در سال ۱۹۹۵ به قتل رسید، به فلسطینیان حق داشتن یک کشور مستقل را اعطا نکرد. با وجود جعل‌های تاریخی، «به رسمیت شناختن متقابل» وجود نداشت: یاسر عرفات در ۹ ژانویه امضا کرد. سپتامبر ۱۹۹۳ برای ساف «حق دولت اسرائیل برای وجود در صلح و امنیت»، در حالی که رابین، به عنوان نخست وزیر اسرائیل، ساف را تنها «به عنوان نماینده مردم فلسطین» به رسمیت شناخت. در آن زمان ۲۶۹ هزار اسرائیلی یهودی در سرزمین های اشغالی غیرقانونی زندگی می کردند. اکنون، تا ژانویه ۲۰۲۳، حداقل ۷۴۰ هزار نفر ساکن آنجا هستند.
یکی از نمایندگان برجسته لابی حامی اسرائیل در ایالات متحده ابراز نگرانی کرده است که اسرائیل ممکن است حمایت «مهمترین متحد» خود را به دلیل «وخامت روابط» بین دو کشور از دست بدهد.  آبراهام فاکسمن، مدیر لیگ ضد افترا (ADL) از سال ۱۹۸۷ تا ۲۰۱۵، در گفتگوی طولانی چندین بار به این موضوع اشاره کرد که خلاصه ای از آن توسط روزنامه اینترنتی تایمز اسرائیل در روز پنجشنبه هفته گذشته منتشر شد.

این پیرمرد ۸۳ ساله این نگرانی را نه با انتقاد از هدایت جنگ و سیاست های ائتلاف دولت اسرائیل از جناح راست و راست افراطی، بلکه با «انفجار یهودی ستیزی» در ایالات متحده و با این واقعیت که جوزف بایدن رئیس جمهور آمریکا در طول جنگ غزه «ضعیف» شد و با ملاحظات سیاسی بی ربط هدایت می شد توجیه کرد.  بایدن از سوی بخش هایی از رای دهندگان خود تحت فشار است.  این واقعیت که کامالا هریس، معاون رئیس جمهور به نفع آتش بس صحبت کرد، او را شوکه کرد.  «آتش بس» رمز پیروزی حماس است.
به نظر می‌رسد فاکسمن نگرانی‌ای را بیان کرده است که در جامعه اسرائیل بسیار فراتر از ائتلاف دولتی به رهبری بنیامین نتانیاهو است.  این موضوع همچنین در مقاله طولانی توسط هرب کینون، که جروزالم پست روز جمعه منتشر کرد، مورد توجه قرار گرفت.  این نویسنده به مدت ۳۵ سال برای روزنامه دست راستی کار کرده و یکی از سردبیران برجسته سیاست خارجی آن است.  قول بایدن در آغاز جنگ مبنی بر اینکه اسرائیل هر آنچه را که برای شکست دادن حماس نیاز دارد از آمریکا دریافت خواهد کرد از اهمیت بالایی برخوردار بود.  اما صداهایی علیه سیاست های رئیس جمهور به طور فزاینده ای در ایالات متحده شنیده می شود و به نظر می رسد دولت بایدن توجه بیشتری به این اعتراض‌ها دارد.  درخواست هایی از کنگره برای ضمیمه کردن شرایط برای کمک نظامی به اسرائیل وجود دارد.  سپس هنگامی که بایدن در دسامبر  دو بسته دیگر را برای تحویل تسلیحات در کنگره به تصویب رساند، اعتراض‌هایی هم  پدید آمد، و در پایان فوریه، وزارت خارجه ایالات متحده دستور داد که از اسرائیل یک «تضمین کتبی معتبر و قابل اعتماد» گرفته شود که تسلیحات ارائه شده توسط ایالات متحده باید فقط  مطابق با قوانین بین المللی مورد استفاده قرار بگیرد.  در این زمینه، اسرائیل سعی میکند با افزایش تولید داخلی خود، وابستگی ارتش را به تجهیزات نظامی آمریکا را کاهش دهد.

با این حال، کینون در مقاله خود همچنین به گزارش واشنگتن پست از چهارشنبه هفته گذشته اشاره کرد که نشان می دهد دولت ایالات متحده بی سر و صدا بیش از ۱۰۰ مورد فروش انفرادی کالاهای نظامی به اسرائیل را از آغاز جنگ تأیید کرده و مبالغش را پرداخته.
این علاوه بر دو تحویل رسمی مهمات تانک به ارزش ۱۰۶ میلیون دلار و قطعات برای ساخت گلوله های توپخانه ۱۵۵ میلی متری به ارزش ۱۴۷.۵ میلیون دلار بود.

«ترس‌های» نمایشی مبنی بر رها شدن اسرائیل توسط ایالات متحده به طور کلی و همچنین به طور خاص در زمینه تأمین سلاح و سایر تجهیزات نظامی بخشی از تجارت سنتی سیاستمداران و رسانه‌های اسرائیلی است. چنین هشدارهایی اغلب مستقیماً با هدف تأیید عمومی تعهدات و تضمین‌های خاص انجام می‌شود. در حقیقت، حداقل در ۵۰ سال گذشته چنین اقدامی از سوی هیچ دولت ایالات متحده در قبال اسرائیل وجود نداشته است. هر چیز دیگری به دلیل شرایط کنگره، جایی که به نظر می رسد اسرائیل از حمایت تزلزل ناپذیر بیش از ۹۰ درصد نمایندگان برخوردار است، عملا غیرممکن خواهد بود. هیچ نشانه ای از تغییرات مرتبط در این سطح وجود ندارد.

بایدن همچنین در مصاحبه ای با MSNBC در روز شنبه خود را ملزم به بیان صریح این موضوع کرد: «من هرگز اسرائیل را تنها نخواهم گذاشت. دفاع از اسرائیل همچنان حیاتی است. هیچ خط قرمزی وجود ندارد که من تسلیحاتمان را قطع کنم تا دیگر (سیستم دفاع موشکی گنبد آهنین) برای محافظت از آنها وجود نداشته باشد.»

چیز دیگری دوباره در مصاحبه رئیس جمهور با ام اس ان بی سی روشن شد: دولت بایدن ظاهرا می داند که بدون تغییر ساختار ائتلاف دولتی اسرائیل کوچکترین تغییری در مسیر اورشلیم رخ نخواهد داد، بلکه تشدید و گسترش جنگ ادامه خواهد یافت. آنچه احتمالاً ضروری خواهد بود، حذف احزاب افراطی راست از دولت از یک سو و شامل شدن قوی ترین حزب مخالف اتحاد ملی از سوی دیگر است. بایدن بدون اشاره به این بیانیه گفت: نتانیاهو «بیش از کمک به اسرائیل به اسرائیل آسیب می زند». هنگامی که از رئیس جمهور پرسیده شد، با یک «بله» کوتاه تأیید کرد که آماده است دوباره به اورشلیم سفر کند – همانطور که در اواسط اکتبر سال گذشته، اندکی پس از شروع جنگ انجام داد – و همچنین علاقه مند است که اسرائیلی ها (مردم اسرائیل) را مورد خطاب قرار دهد.  با سخنرانی در کنست خطاب به مردم.  چند ساعت قبل، معاون رئیس جمهور هریس در گفتگو با سی بی اس گفت که مهم است که بین مردم اسرائیل و دولت آن تمایز قائل شویم یا حداقل این دو را یکسان نگیریم.