جنگ غزه: اسرائیل و آمریکا قطعنامه سازمان ملل در مورد آتش بس را نادیده می گیرند

نوشته ویبکه دیل

یونگه ولت

بحران گرسنگی در نوار غزه همچنان در حال تشدید است. بر اساس گزارشات آژانس کمک‌رسانی سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی (UNRWA)، اسرائیل از دادن مجوز ورود به کاروان‌های کمکی آنها خودداری می‌کند. بازگشایی گذرگاه‌های مرزی در شمال می‌تواند وضعیت جمعیت غیرنظامی را ظرف چند روز بهبود بخشد، طبق گفته‌های سخنگوی یونیسف، جیمز الدر، که همچنین اعلام کرد در رفح تنها یک دستشویی برای ۸۰۰ نفر وجود دارد. در روز سه‌شنبه، دوازده نفر هنگام تلاش برای برداشتن کمک‌های رها شده از هوا بر فراز غزه از دریا غرق شدند. شش نفر دیگر نیز در همهمه جان باختند. به همین دلیل، حماس در همان روز خواستار پایان دادن به این افکندن‌ها و بازگشایی مسیرهای زمینی شد.

در همین حال، به نظر نمی‌رسد که آتش‌بسی در دسترس باشد. جان کربی، مدیر ارتباطات شورای امنیت ملی ایالات متحده، موضع اسرائیل را که می‌گوید تا پیروزی ادامه خواهد داد، تأیید کرد. قطعنامه‌ای که روز دوشنبه توسط شورای امنیت جهانی تصویب شد، به گفته او «الزام‌آور نیست» و «هیچ تأثیری بر اسرائیل و توانایی آن برای ادامه مقابله با حماس ندارد». سوالات در مورد بدتر شدن روابط بین واشنگتن و تل‌آویو توسط کربی کم اهمیت جلوه داده شد. پس از خودداری آمریکا از رأی در شورای امنیت، نخست‌وزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو، سفر هیئتی به واشنگتن را در آخرین لحظه لغو کرد.
گزارشی از فرانچسکا آلبانزی، گزارشگر شورای حقوق بشر سازمان ملل در مورد وضعیت مناطق فلسطینی اشغالی، جنجال‌برانگیز شده است. در این گزارش، اسرائیل متهم به ارتکاب سه مورد از پنج مورد مذکور در کنوانسیون نسل‌کشی سازمان ملل شده است. نمایندگی اسرائیل در سازمان ملل اظهارات آلبانزی را رد کرده و آن را ننگین خوانده است. متیو میلر، سخنگوی وزارت خارجه ایالات متحده، علی‌رغم بیش از ۳۲۴۰۰ کشته، تخریب ۷۰ درصدی مناطق مسکونی و آوارگی ۸۰ درصد جمعیت غزه، اظهار داشته است که: «ما هیچ تخلفی از قوانین بین‌المللی انسان‌دوستانه، چه در جنگ و چه در ارائه کمک‌های انسان‌دوستانه، مشاهده نکرده‌ایم.» آلبانزی علاوه بر خواستار شدن برای پرداخت غرامت به فلسطینی‌ها، خواستار ممنوعیت ارسال سلاح به اسرائیل نیز شده است.

نکته قابل توجه در گزارش آلبانیزی این است که وی تاکید کرده صرف محکوم کردن اقدامات «اسرائیل» در غزه و بيان اینکه «اسرائیل» به قوانین بین‌المللی احترام نمی گذارد، فایده ندارد. این مقام سازمان ملل تاکید کرد که باید یک نهاد بین المللی وجود داشته باشد که از تحریف عمدی اصول حقوق بین الملل توسط «اسرائیل»، تلاش برای ارتکاب اعمال خشونت آمیز، نسل‌کشی و نابودی مردم فلسطین جلوگیری کند.

– واضح است که اظهارات آلبانیزی به منزله اعتراف صریح به این امر است که هیچ نهاد بین المللی وجود ندارد که بتواند «اسرائیل» را در جایگاه پاسخگویی قرار دهد و تا زمانی که در زیر چتر سیاسی، نظامی و رسانه‌ای آمریکا پناه گرفته است، اراده بین‌المللی از انجام چنین کاری، فلج بوده و نمی‌تواند مانع «اسرائیل» شود و این رژیم همچنان به ارتکاب فجیع‌‍ ترین جنایات در سرزمین‌های فلسطین اشغالی، ادامه خواهد داد.

– همچنین مسلم است که به لطف چتر حمایت آمریکا از «اسرائیل»، گزارش آلبانیزی نیز همان مسیری را خواهد پیمود که حکم دیوان بین المللی دادگستری که اقدامات «اسرائیل» را «نسل کشی» اعلام کرد، طی کرد. مسلما این گزارش موثرتر از قطعنامه روز دوشنبه شورای امنیت سازمان ملل متحد که خواستار آتش بس فوری در ماه رمضان شده است، نخواهد بود و دنیا همچنان شاهد است که ماشین کشتار «اسرائیل» همچنان با چراغ سبز آمریکا جان کودکان و زنان غزه را می‌گیرد.

– تنها تفاوت حکم دیوان بین المللی دادگستری و یا حکم سازمان ملل با گزارش آلبانیزی این است که نویسنده گزارش صراحتا اعلام کرده از زمان دریافت مأموریت برای تهیه گزارش از جنایات «اسرائیل» در باریکه غزه، چندین بار درمعرض تهدید قرار گرفته تا جنایات غزه را از چشم جهانیان پنهان کند.

تقویت «اسرائیل» توسط آمریکا، این اجازه را به اسرائیل می‌دهد که در مقابل دیدگان جهانیان، قضات دیوان بین المللی و کشورهای آنها، سازمان ملل و دبیرکل آن، آنروا و مدیران آن و گزارشگران سازمان ملل را تهدید کند و حتی به متحدان سنتی خود در غرب حمله کند، صرفاً به این دلیل که آنها حقیقت تلخ اتفاقات غزه را بیان کردند، گویی «اسرائیل» فراتر از قوانین بین‌المللی است و آنچه در مورد دیگران صدق می کند، در مورد این رژیم صدق نمی کند.

– مسلم است که اگر حمایت بی‌چون و چرای آمریکا از «اسرائیل» نبود، ۶ ماه جنگ ویرانگر در باریکه غزه و قربانی شدن بیش از ۳۲ هزار کشته و حدود ۷۵ هزار مجروح، رخ نمی‌داد بنابراین سروصدای تصنعی اختلاف آمریکا و «اسرائیل» تنها نمایشی برای سرپوش گذاشتن بر واقعیت است.