رسانه های روسیه

کارشناسان نظامی اوکراینی و غربی هشدار می‌دهند که پیشروی‌های ظاهراً ناچیز ارتش روسیه به طور ناگهانی به یک مشکل بزرگ برای کی‌یف تبدیل شده است. چرا تاکتیک «پیشروی‌های کوچک» تا این حد مؤثر بوده است؟

گزارشی از یوگنی کروتیکوف:

در ۲۴ ساعت گذشته، نیروهای روسی تهاجم خود را در غرب آودیوکا ادامه داده‌اند. وزارت دفاع روسیه گزارش می‌دهد:

«یگان‌های گروه مرکزی با اقدامات فعال، موقعیت خود را در امتداد خط مقدم بهبود بخشیده‌اند.»

این پیشروی در نقشه به صورت پیشروی در غرب روستای توننکوئه و گسترش منطقه تحت کنترل در مناطق جنگلی شمال وودویانوئه نشان داده می‌شود. این امر دشمن را مجبور می‌کند که به سمت غرب، به آن سوی رودخانه و دره دورنا عقب‌نشینی کند و خطوط دفاعی جدیدی ایجاد کند.

در جبهه چاسوو یار، ارتش روسیه اولین خط دفاعی اوکراین در نزدیکی محله کانال و همچنین مواضع جدیدی در نزدیکی کوه بابا را تصرف کرده است. در این بخش از جبهه نیز شاهد عقب‌نشینی نیروهای اوکراینی هستیم.
در روزهای گذشته، گروه‌های تهاجمی روسیه در دو بخش چاسوو یار و غرب آودیوکا چندین منطقه جنگلی کوچک را بدون درگیری تصرف کرده‌اند. این امر می‌تواند نشان‌دهنده کمبود نیروی انسانی در اوکراین یا عقب‌نشینی تدریجی نیروهای اوکراینی به خط دفاعی بعدی باشد.
ممکن است این تغییرات در خط تماس برای ناظران خارجی ناچیز به نظر برسد.
پس از آزادسازی آودیوکا رسانه‌ها از عبارت «پیشروی‌های کوچک» برای اشاره به تحرکات جزئی در جبهه استفاده می‌کردند.
اما اهمیت واقعی این «اقدامات کوچک» فراتر از تصرف چند روستا و جنگل است.
به همین دلیل است که سرلشکر بازنشسته اوکراینی، سرگئی کریوونوس، هشدار می‌دهد که در جبهه چاسوو یار «سخت‌ترین وضعیت» برای نیروهای اوکراینی به وجود آمده است و این «احتمالاً خطرناک‌ترین وضعیت» است.
او نگران است که نیروهای روسی در این بخش از جبهه پیشرفت کنند.
ایگور کیماکوفسکی، مشاور رئیس جمهور جمهوری خلق دونتسک، می‌گوید که پیشروی‌های روسیه در چاسوو یار، اهمیت استراتژیک قبلی این شهر را از بین برده است.
به گفته کیماکوفسکی، از سال ۲۰۱۴ از چاسوو یار برای چرخش یگان‌های اوکراینی استفاده می‌شد و یگان‌های جدیدی از سایر نقاط اوکراین به این شهر اعزام می‌شدند.
لازم به ذکر است که این مورد منحصر به فرد نیست، بلکه یک پدیده طبیعی است: هر پیشروی ارتش روسیه با تصرف مواضع جدید، اهمیت نظامی این شهرک‌ها را که قبلاً به عنوان مناطق عقبه برای دشمن محسوب می‌شدند، تغییر می‌دهد.

چاسوو یار عملاً کارکرد خود به عنوان یک مرکز ترابری را از دست داده (علاوه بر این، ایستگاه راه‌آهن آن مدت‌ها پیش تخریب شده بود) و اکنون به یک شهر خط مقدم و هدف جدیدی برای پیشروی‌های ارتش روسیه تبدیل شده است.
نکته قابل توجه این است که نیروهای اوکراینی مدت زیادی را صرف ایجاد خطوط دفاعی در امتداد بستر کانال و استفاده ماهرانه از زمین کرده‌اند. این خطوط شامل سنگرهای جانبی و پناهگاه‌های بتنی است و تصرف آنها دشوار خواهد بود.
با این حال، در غرب آودیوکا نیروهای اوکراینی هنوز چنین خطوط دفاعی قوی ندارند (با وجود اینکه ماه‌ها در حال ساخت هستند).
قابل ذکر است که در دو یا سه روز گذشته، ارتش روسیه تا حدی جهت تهاجم خود را در این منطقه تغییر داده است.
روستای توننکوئه مورد توجه قرار گرفته است زیرا حرکت در غرب آن از طریق جنگل‌ها و مزارع به روستای اومانسکویه و مجموعه‌ای از تالاب‌ها و مخازن کوچک منتهی می‌شود.
در حال حاضر، نیروهای اوکراینی در حال ایجاد خطوط دفاعی جدید در این منطقه هستند.
اگر ارتش روسیه موفق به عبور از این خط در منطقه اومانسکویه شود، نیروهای اوکراینی در غرب هیچ مانع دفاعی قابل توجهی نخواهند داشت.
اتفاقات ماه‌های گذشته نشان داده است که بدون استحکامات مهندسی پیش‌ساخته، ارتش اوکراین قادر به دفاع موثر نیست.
تا زمانی که آودیوکا در مرکز خط تماس در این بخش از جبهه قرار داشت و چاسوو یار در شمال توسط اوکراینی‌ها تقویت شده بود، فرماندهی اوکراین می‌توانست با آرامش به طول زیاد جبهه (حدود دویست کیلومتر) نگاه کند.
اما اکنون آودیوکا از بین رفته و چاسوو یار به خط مقدم دفاعی اوکراین تبدیل شده است.
حفر سنگرهای متعدد در یک میدان خالی، خط دفاعی جدید و پایداری ایجاد نمی‌کند. این کار ممکن است پیشروی نیروهای روسی را به طور موقت به تأخیر اندازد، اما از نظر استراتژیک، در صورت عبور از خطوط دفاعی اوکراین، یک حفره بزرگ از مارینکا در جنوب تا سولدار در شمال (به طول تقریبی صد کیلومتر) ایجاد خواهد شد.

سرویس اطلاعاتی ارتش بریتانیا (به نقل از CNN) مدعی است که روستاهای غرب آودیوکا «به خودی خود مهم نیستند، بلکه فقط به عنوان بخشی از یک خط دفاعی بسیار شکننده برای نیروهای اوکراین اهمیت دارند.» برخی از سرهنگ‌های دوم بازنشسته آمریکایی صراحتاً می‌گویند که تاکتیک «اقدامات کوچک» که توسط نیروهای روسی به کار گرفته می‌شود، برای دفاع نیروهای اوکراینی فاجعه‌بار خواهد بود (و از آن به عنوان «مشکل بزرگ» یاد می‌کنند).

زمان احتمالی عبور از این خط دفاعی اوکراین متفاوت است، اما به طور کلی، منابع غربی بر روی یک دوره زمانی چند ماهه توافق دارند. با این حال، باید به خاطر داشت که چنین اظهار نظرهایی از سوی کارشناسان غالباً با ارزیابی واقع‌بینانه از وضعیت همراه نیست، بلکه با اطلاعاتی ارائه می‌شود که به منظور حمایت از ایده افزایش کمک‌های مالی به کی‌یف و ارسال تسلیحات بیشتر به اوکراین است.


وضعیت مشابهی برای ارتش اوکراین در چندین بخش دیگر از جبهه نیز مشاهده می‌شود: در نزدیکی کوپیانسک، در نزدیکی ترنی و در بخش مارینکا در جهت جنوب به سمت اوگلودار.

یک نمونه دیگر، پیشروی ورمِفسکی است. در این بخش از جبهه، خطوط به طور مرتب در حال تغییر هستند، حتی در مناطقی که برای یک و نیم سال ثابت بودند. ارتش اوکراین زمان کافی برای پاسخ مناسب به تمام این حملات را ندارد. ما با یک بحران سیستمیک در دفاع اوکراین روبرو هستیم، نه یک داستان محلی در مورد تصرف جنگل‌ها و روستاها.

این موضوع چندین اثر جانبی دارد. به عنوان مثال، به دلیل جابجایی آشفته ذخایر از دیگر بخش‌های جبهه، ارتش اوکراین در تعدادی از مناطق بحرانی، از واحدهای مختلطی از تیپ‌های مختلف تشکیل شده است که این امر باعث ایجاد مشکلاتی در فرماندهی و عملیات جنگی می‌شود.

به طور قطع، نیروهای روسی به دنبال تصرف خاک نیستند، بلکه هدف اصلی آنها شکستن خطوط دفاعی ارتش اوکراین در کل است.

حتی یک پیشروی کوچک اما سریع نیروهای روسی در شرایط فعلی می‌تواند به یک واکنش زنجیره‌ای منجر شده و باعث فروپاشی بخش‌های مجاور خطوط دفاعی اوکراین شود.

بنابراین، تصور اینکه پس از آزادسازی آودیوکا، شاهد یک جنگ فرسایشی (پات) جدید باشیم، توهمی بیش نبود. نیروهای روسی اکنون یک تهدید استراتژیک برای ارتش اوکراین محسوب می‌شوند. تاکتیک «پیشروی‌های کوچک» به یک تکنیک کارآمد تبدیل شده که می‌تواند به فروپاشی خطوط دفاعی دشمن در یک جبهه گسترده منجر شود.