
یوان دیجیتال که توسط چین توسعه یافته است، میتواند بدون اینکه پکن خود را در معرض خطر کامل تبدیلپذیری آزاد قرار دهد، اهمیت بیشتری پیدا کند. روسیه نیز در حال توسعه یک روبل دیجیتال است.
چین به دنبال بینالمللی کردن ارز خود است، بدون اینکه خود را در معرض خطراتی قرار دهد که با بازگشایی کامل به بازارهای ارز همراه خواهد بود.
هدف سیاست پولی چین، تضمین ثبات داخلی و گسترش فضای مانور خود در نظام مالی و پولی بینالمللی به ضرر غرب و بازسازی نظام جهانی به گونهای است که با ساختارهای دولت سوسیالیستی چین سازگارتر باشد.
غرب با سیاسی کردن پول و روابط تجاری خود، جستجوی جایگزینی برای دلار و یورو را برای کشورهای جنوب جهانی به یک ضرورت حیاتی تبدیل کرده است.
با اعمال تحریمها علیه روسیه، قطع ارتباط روسیه از سیستم پرداخت SWIFT و تهدید به تحریم کشورهای ثالث، مشخص شد که یک سیستم مالی متمرکز بر غرب و تحت سلطه غرب به نفع اکثریت کشورهای جهان نیست.
چین در توسعه جایگزینها، بهویژه بر دیجیتالی کردن یوان تمرکز دارد. با استفاده از پول دیجیتال بانک مرکزی، «یک یوان دیجیتال قابلاستفاده در تجارت بینالملل میتواند چین و کشورهای ثالث را قادر به دور زدن آسانتر تحریمهای مالی غرب کند.»
بهاینترتیب، یوان بدون نیاز به وابستگی به نوسانات بازار ارز در بازارهای فارکس، جذابیت بیشتری پیدا میکند. چین کنترل ثبات را در دست خواهد داشت. مزیتهای تکنولوژی توسعه یافته توسط چین، قیمت مناسب و سرعت بالای نقلوانتقالات مالی است.
برخلاف سایر روشهای پرداخت دیجیتال، دولتها به دنبال کنترل ارزهای دیجیتال هستند. در تابستان سال گذشته، بانک مرکزی روسیه آزمایشی را با روبل دیجیتال آغاز کرد. با وجود اینکه روسیه از نظر زمانی از چین عقبتر است، اما از اتحادیه اروپا جلوتر است. در اتحادیه اروپا، توسعه این فناوری هنوز در مراحل ابتدایی خود قرار دارد.
همانند چین، روسیه نیز علاقهمند به استفاده از روبل دیجیتال در تجارت بینالمللی و دور زدن ارائه دهندگان خدمات مالی غربی است. اگر چین در تثبیت ارز خود به عنوان جایگزینی برای دلار موفق عمل کند، توانایی ایالات متحده برای اعمال تحریم علیه چین به شدت محدود خواهد شد. تحریمهای اقتصادی غالباً با قطع دسترسی کشور تحریمشده به ارزهایی که در آنها مواد اولیه مبادله میشود، عمل میکنند.
در همین راستا، قصد عربستان سعودی برای تغییر معاملات نفتی خود به یوان از اهمیت بالایی برخوردار است. این امر، توانایی ایالات متحده برای اعمال فشار بر سایر کشورها از طریق دسترسی به معاملات نفتی را کاهش خواهد داد.
برنامههای کشورهای بریکس برای ایجاد یک سیستم پولی جداگانه نیز باید در همین راستا ارزیابی شود. در این صورت، تجارت بین کشورهای عضو در حال گسترش بریکس دیگر توسط کشورهای غربی قابل ممانعت نخواهد بود.
با این حال، هنوز راه زیادی تا آن زمان باقی مانده است. با این وجود، اراده برای رهایی از وابستگی به غرب در کشورهای جنوب جهانی به شدت مشهود است.

