پزشک زندان اسرائیل که برای فلسطینیان اسیر در غزه بنا شده به شرایط غیر قابل تحمل مانند قطع عضو پس از التهاب را اعتراض کرد.

نوشته گریت هوکمن

یونگه ولت

گوانتاناموی اسرائیلی «سده تایمن» نام دارد. برخی می‌گویند که اردوگاه واقع در پایگاه نظامی در بیابان نِگِوِو حتی بدتر از گوانتانامو است. یک پزشک که در بیمارستان صحرایی «سده تایمن» کار می‌کند، اخیراً با نامه‌ای در مورد شرایط ناباورانه این زندان مخوف به وزیر دفاع، وزیر بهداشت و دادستان کل اطلاع داد و مراجعه کرده است. روزنامه روزانه اسرائیلی هاآرتص روز پنجشنبه در مورد محتوای این نامه گزارش داد. پزشک می‌گوید: «از اولین روزهای فعالیت مرکز پزشکی تا به امروز، با بحران‌های اخلاقی جدی روبرو بوده‌ام». همه زندانیان به طور دائم از طریق دست و پا بسته شده‌اند، چشم‌هایشان همیشه پوشیده است. به دلیل استفاده مداوم از بندها، زندانیان اغلب دچار بریدگی‌هایی می‌شوند که به تدریج عفونی می‌شوند.
پزشک می‌افزاید: «فقط هفته گذشته پای دو زندانی بدلیل عفونت و عدم رسیدگی قطع شد». «سده تایمن» بلافاصله پس از آغاز حمله اسرائیل به نوار غزه تأسیس شد تا زندانیان را به طور موقت نگهداری کرده و به طور مفصل بازجویی کند، تا زمانی که آن‌ها به زندان‌های معمولی منتقل شوند.
کسانی که می‌توانند بی‌گناهی خود را ثابت کنند، در بیابان ویرانه رها می‌شوند. از آنجا که فلسطین به عنوان یک کشور رسمی شناخته نمی‌شود، اسرائیل زندانیان فلسطینی را به عنوان اسرای جنگی نمی‌بیند، بلکه آن‌ها را به عنوان مبارزان غیرقانونی در نظر می‌گیرد. این بدان معناست که شرایط بازداشت سخت‌تر می‌شود. به عنوان مثال، یک قاضی می‌تواند تا ۱۸۰ روز ملاقات با وکیل را برای آن‌ها رد کند. تعداد فلسطینی‌هایی که از غزه در «سده تایمن» یا سایر پایگاه‌های نظامی نگهداری می‌شوند، نامعلوم است. تخمین زده می‌شود که ممکن است هزاران نفر باشند، بر اساس گمانه‌زنی‌های سازمان غیردولتی حموکِد. خانواده‌ها از محل اقامت آن‌ها اطلاعی ندارند.
در سده تیمان، هر بار چند ده نفر را در قفس‌هایی که به هم فشرده شده‌اند، نگه می‌دارند. نه تختی وجود دارد و نه صندلی. زندانیان روی حصیرهای نازکی که بر روی زمین پهن شده‌اند، می‌نشینند و می‌خوابند. «یک منبع به هاآرتص گفته است که آن‌ها مورد خشونت و مجازات قرار میگیرند»، این روزنامه در ماه ژانویه گزارش داده است. «این اقدامات شامل ضرب و شتم و بستن زندانیان به حصار یا با دست‌هایی که بالای سرشان بسته شده‌اند، می‌شود.»

کسانی که باید در بیمارستان عمل جراحی شوند، تنها پس از یک ساعت به مرکز پزشکی سده تیمان باز می‌گردند، جایی که تقریباً همیشه فقط یک پزشک به خدمت مشغول است. هزاران زندانی و یک پزشک! طبق گزارش در نامه منتشر شده، اغلب اوقات پزشکان غیرمتخصص هستند: ارتوپد یا متخصص زنان – با این حال هیچ زنی در سده تیمان زندانی نیست. «این موضوع گاهی اوقات حتی منجر به مرگ بیمار می‌شود»، پزشک نوشته است. «این مسئله همه ما را – تیم‌های پزشکی و شما، کسانی که در وزارت بهداشت و دفاع برای ما مسئول هستید – در نقض قوانین اسرائیل شریک جرم می‌کند.»

چون بیماران در قفس و تنگاتنگ زندانی میشوند، مجبورند غذا را از طریق نی بخورند. دفع مدفوع را در پوشک انجام می‌دهند. پزشک گزارش داده است که بیمارستان صحرایی به طور منظم با تجهیزات پزشکی یا داروها تأمین نمی‌شود. هاآرتص از یک منبع دیگر شنیده است که اکثر بیماران در بخش بیمارستانی درمان نمی‌شوند، بلکه در سلول‌های خود هستند. تا اواسط مارس، گزارش شده است که ۲۷ زندانی از غزه در اردوگاه‌های بازداشت ارتش جان باخته‌اند. تعداد واقعی آن‌ها فاش نشده است. اجساد همچنین – همانند زندان‌های معمولی اسرائیلی – برای کالبدشکافی آزاد نمی‌شوند.یک سخنگو در پاسخ به هاآرتص اظهار داشت، «هر روندی ثبت و نظارت می‌شود و با بیشترین دقت برای حفظ کرامت انسانی زندانیان انجام می‌گیرد»، زندانیان «تروریست یا تروریست‌های مظنون» هستند، که در میان آن‌ها «کسانی وجود دارند که بسیار خطرناک تلقی می‌شوند».

این پزشک اسرائیلی قبل از انتشار نامه خود، بارها وضعیت را به وزارت بهداشت اطلاع داده بود و از آن انتقاد کرده و بر اساس اطلاعات هاآرتص، جلسات متعددی در این باره برگزار شده است. همچنین کمیته‌ای برای نظارت بر این مرکز تشکیل شده است. این پزشک تاکید کرد «متأسفانه، با وجود تمام این اقدامات و با وجود نیت‌های خوب و اراده خوب کمیته، هیچ تغییر مهمی رخ نداده است».