پارلمان بروکسل خواستار بستن بیشتر مرزها بر پناهندگان، از جمله بازداشت کودکان است

نوشته آرنولد شولتسل

یونگه ولت

پارلمان اروپا در بروکسل در شامگاه چهارشنبه با اکثریت‌های شکننده، ده قانون را که به عنوان «پناهندگی مشترک اروپا» (GEAS) شناخته می‌شوند، به تصویب رساند که عملاً حق پناهندگی در اتحادیه اروپا را از بین می‌برد.

مفاد کلیدی این قوانین عبارتند از:

ثبت نام تمام اتباع غیر اتحادیه اروپا بدون مدارک ورود در مرزهای اتحادیه اروپا.
افراد با احتمال کم و پایین به رسمیت شناخته شدن، تحت یک فرآیند سریع در بازداشت قرار می‌گیرند – از جمله کودکان. برای این منظور، ابتدا ۳۰ هزار مکان و در چهار سال ۱۲۰ هزار محل نگهداری برای دور نگاه داشتن پناهندگان از اروپا ایجاد خواهد شد.
رد درخواست‌های پناهندگی و بازگرداندن به اصطلاح کشورهای امن ثالث و همچنین توزیع متقاضیان پناهندگی بین کشورهای اتحادیه اروپا به طور مجدد تنظیم می‌شود.
احزاب دموکرات مسیحی (EVP)، سوسیال دموکرات‌ها و لیبرال‌ها که در مجموع بیش از ۴۲۰ کرسی از ۷۰۵ کرسی را در اختیار دارند، به «پناهندگی مشترک اروپا» رای دادند. برخی از نمایندگان مانند نمایندگان حزب حاکم لهستان PO (EVP) و همچنین سبزها، چپ‌ها و راست‌های افراطی به طور قاطع مخالف بودند. با این حال، «برادران ایتالیا» تشکل فاشیست (شش نماینده) از قانونی بنام به اصطلاح بحران حمایت کردند قانونی که به ویژه مبهم است و با ۲۹ رای اکثریت به تصویب رسید. قانون «بحران» سعی دارد به بهانه‌های ناروشن و متعدد مانند «تعداد بالای مهاجران»، «نیروی قهریه» یا به بهانه یک بیماری همه گیر به ابزارسازی مهاجران بپردازد و به این بهانه‌ها مانع ورود پناهجویان به مرزهای اروپا شود.

صدراعظم آلمان اولاف شولتز (SPD) «پناهندگی مشترک اروپا» را در توییتر «گامی تاریخی و ضروری» نامید. وی گفت: «این مقررات مهاجرت غیرقانونی را محدود می‌کند.» وزیر امور خارجه آنالنا بئربوک (اتحاد ۹۰/سبزها) در توییتر نوشت: «اروپا قوانین الزام‌آوری را با انسانیت و نظم تصویب کرد.» وی گفت: «این خبر خوبی برای شهرداری‌ها در آلمان نیز است.»

کشورهای عضو باید این توافق را تا پایان آوریل تأیید کنند و پس از آن دو سال فرصت خواهند داشت تا مراکز بازداشت را در مرزهای خارجی اتحادیه اروپا احداث کنند. سازمان‌های امدادی «پناهندگی مشترک اروپا» را به شدت مورد انتقاد قرار دادند. به عنوان مثال، فلیکس براونزدورف از «پزشکان بدون مرز» گفت: «سیستمی از انزوا، بازدارندگی و برون سپاری ایجاد می‌شود.» وی گفت: «این امر مردم را مجبور می‌کند تا مسیرهای خطرناک‌تری را انتخاب کنند.»