تنها یک قدرت می‌توانست تهاجم اسرائیل به رفح را متوقف کند – اما توپ را به نفع اسرائیل رها کرده است.

شکست مذاکرات آتش بس و کشته شدن غیرنظامیان ناشی از آن نتیجه دیپلماسی ضعیف و بلاتکلیف آمریکاست.

رابرت اینلاکش

ترجمه مجله هفته

رابرت اینلاکش یک تحلیلگر سیاسی، روزنامه نگار و مستندساز است که در حال حاضر در لندن، بریتانیا مقیم است. او از سرزمین‌های فلسطینی گزارش داده و در آن زندگی می‌کند و هم‌اکنون در قدس نیوز کار می‌کند. کارگردان فیلم «سرقت قرن: فاجعه فلسطین و اسرائیل ترامپ».

ماه‌هاست که اسرائیل شهر رفح در غزه را به حمله تمام عیار تهدید می‌کند و دولت آمریکا با تأخیر علیه این اقدام هشدار داده و خواستار آتش‌بس شده است. با این حال، دولت بایدن در این مورد بارها و بارها تغییر موضع داده و از اعمال فشار جدی بر اسرائیل برای دستیابی به توافق خودداری کرده است.

در تاریخ ۶ مه، حماس به طور علنی اعلام کرد که پیشنهاد آتش بس را پذیرفته است که باعث جشن و پایکوبی در سراسر غزه شد. با این حال، این خوشحالی دیری نپایید، زیرا دولت اسرائیل بار دیگر از پذیرش توافق خودداری کرد و قول داد به جای آن عملیاتی زمینی را در جنوبی ترین شهر غزه، علی رغم مخالفت های دولت آمریکا، آغاز کند.

بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، حتی اظهار داشت که «فردا آن روزی است که حماس وجود ندارد. تمام حماس»، به این معنی که هیچ توافق آتش بسی را نمی پذیرد.

اسرائیل علی‌رغم تصرف گذرگاه رفح بین غزه و مصر توسط ارتش این کشور، علاوه بر کشتن ده‌ها غیرنظامی پس از بمباران ۱۰۰ هدف در سراسر رفح، اعلام کرد که هیئتی برای «بررسی» همه احتمالات برای دستیابی به آتش بس به قاهره اعزام شده است. همانطور که بعداً مشخص شد، پیشنهاد آتش‌بسی که حماس پذیرفت، تقریباً مشابه پیشنهادی بود که توسط سازمان سیا و اطلاعات اسرائیل تهیه شده بود و آنتونی بلینکن، وزیر خارجه آمریکا، آن را پیشنهادی «قوی» توصیف کرد.
در همین حال، در شهرهایی مانند حیفا و تل آویو، معترضان اسرائیلی – به رهبری خانواده‌های اسرای نگهداری شده در غزه – به خیابان‌ها ریختند تا از دولت خود بخواهند شرایط آتش‌بس را بپذیرند که شامل آزادی همه زندانیان اسرائیلی بود. معترضان با درگیری با پلیس و دروغگو خواندن دولت نتانیاهو، تهدید کردند که در صورت عدم آزادی زندانیان‌شان، کشور را به آتش می‌کشند.

واکنش آمریکا در همان روز بعد این بود که با فریبکاری به خبرنگاران بگوید که کل دنیا اشتباه می کنند و حماس هیچ پیشنهاد آتش بسی را نپذیرفته است. زمان زیادی طول نکشید که جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا، در مصاحبه ای با سی‌ان‌ان گفت که او سلاح‌های تهاجمی برای استفاده در یک «حمله بزرگ» به رفح در اختیار اسرائیل قرار نخواهد داد. با این حال، او از تعریف حمله بزرگ و اینکه خط قرمز کجاست، خودداری کرد.
رویکرد نامشخص پس از نقض توافقنامه

این رویکرد نامشخص پس از آن صورت می گیرد که ارتش اسرائیل با حمله به منطقه ای به نام «راه فیلادلفی» در جنوب غزه، شرایط توافقنامه کمپ دیوید ۱۹۷۹ را که روابط بین مصر و اسرائیل را عادی سازی کرد، نقض کرد. ارتش اسرائیل نه تنها تیپ های گیواتی خود را که ویدیوهایی از له کردن بی احتیاطی گذرگاه مرزی برای تفریح منتشر کرده بودند، اعزام کرد، بلکه مسیر اصلی کمک رسانی به غیرنظامیان غزه که در آستانه قحطی هستند را نیز مسدود کرد.

رویکرد ضعیف و گیج کننده آمریکا

دولت اسرائیل از ابتدای سال جاری تهدید به حمله به رفح کرده است و بنیامین نتانیاهو از ابتدای فوریه بارها تاکید کرده است که در صورت عدم حمله، اسرائیل «جنگ را خواهد باخت.» اقدامی که به گفته آمریکا نه تنها به معنای شکست نظامی است، بلکه مهمتر از آن، جان بیش از یک میلیون غیرنظامی را به خطر می اندازد که اکثر آنها جای دیگری برای رفتن ندارند.

در اوایل مارس، بایدن در مصاحبه ای گیج کننده با شبکه ام‌اس‌ان‌بی‌سی، هنگام صحبت در مورد حمله احتمالی اسرائیل به رفح، بارها با خودش تناقض داشت.

در حالی که او ادعا می کرد ورود به رفح یک «خط قرمز» است، سپس گفت که «هیچ خط قرمزی وجود ندارد [که] من تمام سلاح ها را قطع کنم … اما خطوط قرمزی وجود دارد که اگر او از آنها عبور کند»، قبل از اینکه به نظر برسد رشته افکارش را گم کند.

تغییر ناگهانی موضع سیاستمداران واشنگتن به مصاحبه بایدن با شبکه ام‌اس‌ان‌بی‌سی محدود نمی شود. در اوایل فوریه، ایالات متحده اعلام کرد که با حمله به رفح مخالف است و آن را یک «فاجعه» می داند، که نخست وزیر اسرائیل در پاسخ گفت که نیروهای خود را برای حمله آماده می کند – و حملات هوایی به منطقه را افزایش داد. با این حال، در اواسط فوریه، دولت آمریکا بسته کمک نظامی ۱۴ میلیارد دلاری برای اسرائیل آماده کرد و اعلام کرد که تنها از حمله محدود به رفح حمایت می کند.

سپس گزارش هایی منتشر شد که به نقل از مقامات آمریکایی ناشناس، ادعا می کرد که بایدن از نتانیاهو به شدت عصبانی شده و حتی به او فحش داده است. سپس فشار آمریکا برای «آتش بس شش هفته ای» در مارس بود که رئیس جمهور آمریکا به طور علنی ابراز امیدواری کرد قبل از ماه رمضان، ماه مقدس مسلمانان، اتفاق بیفتد. حتی اکنون، دولت بایدن همچنان در مورد یک «آتش بس شش هفته ای» ادعایی صحبت می کند، با وجود اینکه پیشنهاد خود آمریکا به حماس یک توافقنامه با جزئیات برای پایان دادن به جنگ یا حداقل برای چند ماه است.

ایالات متحده به طور مخفیانه بیش از ۱۰۰ انتقال سلاح را برای کمک به تلاش جنگی علیه غزه تأیید کرد که در آن از خلأهای قانونی برای دور زدن قوانین جدید خود واشنگتن در مورد فروش سلاح استفاده کردند. سپس، با دو هفته مانده به پایان ماه رمضان، ایالات متحده سرانجام در رأی گیری شورای امنیت سازمان ملل (UNSC) که خواستار آتش بس اسرائیل تا پایان ماه مقدس مسلمانان شد، رای ممتنع داد. در پاسخ، اسرائیل بلافاصله سفر از پیش برنامه ریزی شده یک هیئت بلندپایه آمریکایی به تل آویو را لغو کرد.

اما صبح روز بعد، پس از تصویب قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل، وزارت امور خارجه آمریکا اعلام کرد که این قطعنامه الزام آور نیست. این به معنای انکار اجماع بین المللی شناخته شده توسط واشنگتن مبنی بر الزام آور بودن همه رای گیری ها در شورای امنیت سازمان ملل و همچنین اجازه به اسرائیل برای نقض این قطعنامه بود. بنابراین، اگرچه واشنگتن از نظر فنی اقدامی برای اعمال فشار موقت بر متحد خود انجام داد، اما روز بعد با وتوی غیررسمی این قطعنامه، به دولت اسرائیل علامت داد که به هر حال از حمایت آمریکا برخوردار خواهد بود.

دولت آمریکا در حالی که اذعان می کند که حمله به رفح ناگزیر منجر به کشتار جمعی غیرنظامیان فلسطینی و مسدود شدن ارسال کمک های بشردوستانه در بحبوحه قحطی قریب الوقوع خواهد شد و نه به فروپاشی حماس و نه به بازگشت اسرای اسرائیلی منجر نمی شود، اما عملاً به این موضوع بی توجه است.

ایالات متحده تقریباً هفت ماه فرصت داشت تا سیاستی منسجم در مورد اهداف و خطوط قرمز خود در جنگ غزه و اسرائیل تدوین کند، اما بدون اینکه دائماً با خود تناقض داشته باشد، نمی تواند بگوید خطوط قرمز آنها چیست – و به طور کلی خواهان چه نوع آتش بسی هستند.

رسانه های غربی اکنون به تعویق انداختن یک محموله تسلیحاتی به اسرائیل توسط دولت بایدن به عنوان اهرم فشار اشاره می کنند. اما ایالات متحده هیچ کاری برای مجبور کردن اسرائیل به عبور دادن کمک های بشردوستانه از گذرگاه رفح انجام نداده است، کاری که فوراً از اسرائیل خواسته بود.
در حال حاضر، دولت ایالات متحده به دستیابی به اهداف جنگی اعلام شده اسرائیل کمک نمی کند، به خانواده های زندانیان اسرائیلی کمک نمی کند و در برقراری آتش بس یا انتقال کافی کمک های بشردوستانه به غزه شکست خورده است. در عوض، به نظر می رسد جو بایدن فقط یک کار انجام می دهد – کمک به بنیامین نتانیاهو برای طولانی کردن درگیری، بدون هیچ هدف نهایی، بدون استراتژی خروج، بدون راه حل سیاسی و حتی ابتدایی ترین ایده از وضعیت پس از جنگ در افق. در هر صورت، دولت ایالات متحده ثابت کرده است که قادر به ایفای هیچ نقش سازنده ای به نفع هیچ طرفی نیست. در واقع، این به وضعیت آسیب می زند. اگر در واشنگتن افرادی با وجدان باقی مانده بودند، از همکاران خود می‌خواستند که کنار بکشند و موضوع را به کشورهایی با برنامه‌های سیاست خارجی منسجم و دیپلمات‌های هوشمند بسپارند.