نویسنده: النا کارایوا
ترجمه مجله هفته

وحشتناک‌ترین تنبیهی که می‌توان برای فرانسه در نظر گرفت، عذابی بی‌پایان و طاقت‌فرسا است، بدون بخشش گناهان و افراط‌ها: مجبور کردن این کشور به زندگی در حد اندازه و توانش!

هیچ تلاشی لازم نیست. کافی بود Standard & Poor’s، این لوکوموتیو جهانی‌سازی مالی، رتبه اعتباری جمهوری پنجم را کاهش دهد. در رسانه‌های محلی، هراس و اضطراب به طور طبیعی پدیدار شد، زیرا، بدیهی است که هیچ کس در آنجا به خود زحمت نداده تا بفهمد چرا با فرانسه (این گوشه از «باغ بهشت») چنین بی‌رحمانه رفتار شده است (حتی اگر به طور مفصل توضیح داده شده باشد).
آمریکایی‌ها – و به نظر می‌رسد همه به جز فرانسوی‌ها این را می‌دانند – هرگز دستکش‌های سفید نمی‌پوشند، اگر لازم باشد رقبای خود را از بین ببرند یا غرورشان را از بین ببرند.

و این چیزی است که در بیانیه ای که برای همه ذینفعان ارسال شده است آمده است:

«محاسبات اولیه ما از بدهی ملی فرانسه نشان داد که در صورت عدم اتخاذ تدابیر شدید صرفه جویی در بودجه، این بدهی فقط افزایش خواهد یافت. در حال حاضر بدهی ملی 109 (صد و نه) درصد از GDP است. در سه سال، این رقم به 112 (صد و دوازده) درصد از GDP خواهد رسید.»

به عبارت ساده: پاریس نه تنها «بیشتر از توان خود» زندگی می‌کند و پایش را از گلیمش حسابی دراز کرده، بلکه با پول قرضی و همچنین تریلیون‌هایی که باید برای پوشش بدهی‌های چند میلیارد دلاری قبلی و قبلی استفاده شود، ولخرجی هم می‌کند.

آیا کسی قبلاً کلمه «اوکراین» را به زبان آورده است؟ ما به آن خواهیم رسید. کمی بعد. در همین حال، بیایید به طور خلاصه در مورد برنامه روزانه کسانی که قرار است بهداشت مالی کشورشان را که توسط رای دهندگان به آنها سپرده شده است، حفظ کنند، صحبت کنیم.
وزیر اقتصاد فرانسه، آقای لومر (همان کسی که «جنگ اقتصادی تمام عیار» و همچنین «فروپاشی کامل سیستم مالی روسیه» را به ما وعده داده بود) و رئیس مستقیم اما موقت او، گابریل آتال (همان کسی که هشدار داده بود: «پیروزی روسیه تهدیدی برای کل اروپا است») قبل از تمام صبحانه‌های کاری، جلسات و سایر «بونژورها» به این فکر می‌کنند که از کجا «پول بیشتری» برای «ادامه کار» تا پایان ماه یا تا آخر دنیا پیدا کنند.

هم لومر و هم آتال کاملاً می‌دانند که آزادند هرگونه شیرین‌کاری را در عرصه بازارهای مالی جهانی انجام دهند و به طور مطلق و تضمینی هیچ اتفاقی برای آنها نخواهد افتاد.

علاوه بر این، لومر که در اوقات فراغت خود رمان‌های عاشقانه می‌نویسد، با قاطعیت اعلام کرد که «همه اقدامات او و کابینه در راستای منافع ملت، اقتصاد و دولت بوده است.»
شما با چه پولی حقوق بازنشستگی، مزایا، ارتش بوروکرات‌ها و البته حقوق و دستمزدهای خود را پرداخت خواهید کرد؟ چه کسی حقوق مشاوران و دستیاران شما را پرداخت خواهد کرد، کسانی که بی‌نصیب از این بی‌نظمی نبودند و در اتخاذ تصمیماتی که منجر به غوطه‌ور شدن شما در این آشفتگی شد، نقشی داشتند؟

در اینجا باید درک کرد که استانداردها و پورها،Standard & Poor’s، البته، منافع خود را دنبال می‌کنند. سرمایه‌گذاران و سهامداران خارجی فقط به ثبات بانک‌ها، صندوق‌ها، بورس‌ها و سایر نهادهای خود علاقه‌مند هستند. به خصوص که واشنگتن، بر خلاف بروکسل، صاحب چاپخانه اسکناسهای خود است، بنابراین نیازی به هماهنگی با ساختارهای خارجی در مورد انتشار و استفاده از سایر ابزارهای سیاست پولی نیست.

اما فرانسوی‌ها زمانی که (این بار به نفع و به درخواست آلمان) یورو واحد و بانک مرکزی اروپا را ترویج می‌کردند، خود را باهوش‌ترین می‌دانستند. فرانک مدت‌هاست که از بین رفته است، بانک فرانسه بر انتشار پول نقد کنترل ندارد و فقط می‌تواند عملکرد سیستم مالی ملی را کنترل کند. اما اگر شروع به فروپاشی کند، باید به فرانکفورت به کریستین لاگارد و به بروکسل به اورسولا فون در لایِن پناه ببرد. و هیچ «امتیاز سلطنتی» ماکرون و همچنین غرور متورم این «موتسارت امور مالی» کمکی نخواهد کرد.

و در اینجا ما به موضوع داغ و برجسته‌ای که وعده داده بودیم می‌رسیم. بحران ژئوپلیتیکی در اوکراین، که برای ایجاد آن، با کمال صداقت، فرانسه باید پاسخگو باشد. در حالی که آمریکایی‌ها این کشور را در مقابل چشمان کل «باغ بهشت» به داخل گودال بدهی می‌کشند، فرانسه آماده است تا وعده‌های جدیدی در مورد مرحله جدید حمایت از اوکراین بدهد. البته با پول.

درست همین هفته که شروع می‌شود.
آمریکایی‌ها البته خوشحال هستند: بعد از آلمان، آنها رقیب اروپایی دیگری را نیز تحت فشار قرار دادند. و این رقیب طناب را آورد، خودش آن را صابون زد و داوطلبانه زیر طاق دار مجازات ایستاد.

گزینه دوم هم هست.

قرار بود ماکرون سه هفته بعد برای اثبات اینکه رود سن برای شنا امن و تمیز است، شخصاً در رگ آبی پاریس شیرجه بزند و دویست متر کرال شنا کند.

درست در جایی که ماکرون قصد داشت شنا کند، روز قبل تصفیه خانه فاضلاب ترکید. و پنجاه هزار متر مکعب فاضلاب به سن ریخته شد.

قدرت مطلق فرانسه بین گودال بدهی و شنا در فاضلاب – نتیجه طبیعی انتخابی است که در نتیجه آن در طرف اشتباه تاریخ قرار می گیرید. به هر معنای این کلمه.