
نویسنده: کیتلین جانستون
روز دوشنبه، یک موشک به بیمارستان کودکان در کییف برخورد کرد؛ این حمله در جریان شدیدترین بمباران روسیه در ماههای اخیر بر اوکراین صورت گرفت که پنج منطقه را در بر گرفت و گزارشها حاکی از کشته شدن حدود چهل نفر هستند.
کییف و متحدان غربیاش ادعا میکنند که بیمارستان کودکان توسط روسیه مورد حمله قرار گرفته است، در حالی که مسکو میگوید این بیمارستان توسط موشک پدافند هوایی اوکراین در جریان حمله روسیه مورد اصابت قرار گرفته است. آنچه تا کنون روشن است، این است که بیمارستان به طور مستقیم یا غیرمستقیم به دلیل حملات موشکی روسیه بمباران شده و رهبران غربی به این خبر واکنش بسیار متفاوتی نسبت به حملات عمدی اسرائیل به بیمارستانهای نوار غزه نشان دادهاند.
حساب توییتر رئیسجمهور ایالات متحده نوشت: «حملات موشکی روسیه که امروز دهها غیرنظامی اوکراینی را کشت و باعث خسارت و تلفات در بزرگترین بیمارستان کودکان کییف شد، یادآور وحشیگری روسیه است.» و اضافه کرد: «حیاتی است که جهان در این لحظه مهم با اوکراین همراه باشد و از تجاوزات روسیه چشمپوشی نکنیم.»
نخستوزیر جدید بریتانیا، کییر استارمر، توییت کرد: «حمله به کودکان بیگناه. پلیدترین اعمال. ما با اوکراین در برابر تجاوزات روسیه همراهیم و حمایت ما متزلزل نخواهد شد.»
نخستوزیر کانادا، جاستین ترودو، توییت کرد: «این وحشتناک است. حمله به بیمارستان کودکان – و کودکان بیگناه داخل آن – غیر قابل توجیه است.» و افزود: «قلبم با خانوادههایی که در حال عزاداری هستند میتپد و تعهد کانادا به اوکراین همچنان قوی خواهد بود.»
وزیر امور خارجه استرالیا، پنی وونگ، نیز توییت کرد: «حملات موشکی روسیه به چندین شهر اوکراینی، از جمله بیمارستان کودکان کییف، وحشتناک است.» و ادامه داد: «ما هدف قرار دادن زیرساختهای غیرنظامی، از جمله بیمارستانها را محکوم میکنیم. استرالیا همچنان از مردم اوکراین در برابر جنگ غیرقانونی و غیراخلاقی روسیه حمایت میکند.»
این اظهارات قاطع و بیقید و شرط وونگ را با بیانیه ملایم و مبهم او درباره تخریب عمدی سیستم بهداشتی غزه توسط اسرائیل مقایسه کنید:
«بیمارستانها، بیماران، کارکنان پزشکی و انسانی باید محافظت شوند. استرالیا به شدت نگران حملات در اطراف بیمارستانهای غزه است، از جمله بیمارستانی که با بودجه اندونزی در شمال غزه و یک بیمارستان میدانی اردنی تأمین شده است.»
و این به قدرتمندترین انتقادی است که از سوی مقامات غربی در مورد حملات اسرائیل به بیمارستانهای فلسطینی میبینید. اکثر آنها هیچ نظری در این باره نداشتهاند.
از ۷ اکتبر تاکنون صدها حمله مستند نیروهای دفاعی اسرائیل به سیستم بهداشتی غزه رخ داده که طبق گزارش سازمان ملل، بیشتر آن سیستم تخریب شده است.
پروفسور نیک مینارد از دانشگاه آکسفورد پس از مدتی کار در غزه در دوران بمباران این منطقه توسط اسرائیل، نیروهای دفاعی اسرائیل را متهم به «هدف قرار دادن سیستماتیک تأسیسات بهداشتی، کارکنان بهداشتی و واقعاً از بین بردن کل سیستم بهداشتی» کرده است.
طبق گزارش جدیدی که در مجله پزشکی The Lancet منتشر شده، مرگهای غیرمستقیم ناشی از حمله اسرائیل به غزه به دلیل بیماری و عدم دسترسی به خدمات بهداشتی احتمالاً چندین برابر بیشتر از مرگهای مستقیم ناشی از خشونت نظامی گسترده خواهند بود. یک تخمین محافظهکارانه چهار مرگ غیرمستقیم برای هر مرگ رسمی گزارش شده ارائه میدهد که مجموع تلفات را حدود ۱۸۶،۰۰۰ نفر میسازد. و این در حالی است که تعداد مرگهای رسمی مستقیم قطعاً بسیار کمتر از تعداد واقعی است.
همه این خشمها و اعلام همبستگی ها در قتل عام کودکان و بیمارستانهای فلسطینی ها کجا بودند؟ بیانیههای مقامات غربی درباره اینکه چقدر «وحشتناک» است حمله به این بیمارستانها کجا بودند؟ تیترهای رسانههای خبری غربی که صراحتاً اسرائیل را به عنوان عامل این حملات معرفی کنند، کجا منتشر شدند؟ هیچ جا! هبچ مطلبی یافت نمیشود.
این به این دلیل است که مدیران امپراتوری غربی واقعاً باور ندارند که حمله به یک بیمارستان «وحشتناک» یا «هولناک» است – حداقل نه بیمارستانی که به فلسطینیها یا دیگر جمعیتهایی که مورد علاقه امپراتوری غربی نیستند، خدمات میدهد.
هیچ چیز در مورد این موضوع ربطی به نگرانی برای جان انسانها و رفاه آنان ندارد. آنها فقط میخواهند رضایت بیشتری برای ادامه جنگ نیابتی خود در اوکراین ایجاد کنند.
این تنها یک نمونه دیگر از ریاکاریهای آشکار و بیپردهای است که دولتهای غربی برای حفظ هژمونی خود انجام میدهند. آنها از بمباران بیمارستانها توسط اسرائیل حمایت میکنند، اما وقتی همان اتفاق توسط دشمنی که میخواهند با او مبارزه کنند میافتد، آن را به عنوان یک جنایت جنگی وحشتناک محکوم میکنند. این نوعی از دستکاری عاطفی و روانی است که برای ایجاد حمایت عمومی برای سیاستهای خارجی استفاده میشود.
تفاوت در واکنشها نسبت به حملات روسیه و اسرائیل نشان میدهد که برای دولتهای غربی، زندگی انسانها تنها در صورتی ارزش دارد که بتواند برای منافع سیاسی آنها مورد استفاده قرار گیرد. این یک نمایش شرمآور از ارزشهای دوگانه و سوءاستفاده از قدرت است که نباید نادیده گرفته شود.

