«تاریخ سرانجام CNN و BBC را به عنوان سخنگویان یک پروژه نسل‌کشی شناسایی خواهد کرد»

نوشته فرانک بارات

دکتر قسان ابوستة، جراح و رئیس دانشگاه گلاسگو، در فاصله اکتبر تا نوامبر 2023 به مدت 43 روز در غزه حضور داشت. او در این مصاحبه توضیح می‌دهد که چه کسانی واقعاً در بیمارستان‌های مورد حمله اسرائیل بودند.

در 16 ژوئن، فرانک بارات این مصاحبه را با دکتر قسان ابوستة، جراح بریتانیایی-فلسطینی و متخصص جراحی جمجمه و صورت که شهرت جهانی دارد، انجام داد. ابوستة تجربه گسترده‌ای در کمک‌های جراحی به غیرنظامیان در حملات اسرائیل به نوار غزه دارد. آخرین بار او به مدت 43 روز بین اکتبر و نوامبر 2023 در بیمارستان‌های الشفا و الاهلی حضور داشت. او با درمان بیمارانش در غزه، شاهد بسیاری از فجایع بوده است. احتمالاً به همین دلیل، دولت آلمان در 12 آوریل، هنگامی که او قصد داشت در کنفرانس فلسطین برلین 2024 سخنرانی کند، از ورود او به کشور جلوگیری کرد. آلمان برای او ممنوعیت سفر در فضای شنگن وضع کرد.

اگرچه بعداً موفق شدند این دستور را لغو کنند، اما این باعث شد که در 4 مه، هنگامی که قصد داشت در سنای فرانسه سخنرانی کند، از ورود او به فرانسه جلوگیری شود و در 15 مه، پس از دعوت برای شرکت در مراسم سالگرد نکبه، اجازه ورود به هلند به او داده نشود. آنها از انتشار چه شواهدی می‌ترسند؟ آنها نمی‌خواهند چه تأملاتی در 29 کشور منطقه شنگن بیان و شنیده شود؟ غرب تلاش می‌کند صدای کسانی را که شاهد هستند و در مورد نسل‌کشی در غزه شفاف‌سازی می‌کنند، خاموش کند.

این مصاحبه بخشی از مجموعه گفتگوهایی است که فرانک بارات از اکتبر 2023 انجام داده و می‌توان آنها را در کانال یوتیوب او با زیرنویس اسپانیایی توسط گروه «فلسطین آزاد زنده باد – زیرنویس علیه اشغال» یافت که همچنین مسئول ویرایش متن آن برای این رسانه است.

فرانک بارات: می‌خواستم با این سؤال شروع کنم: شما در انتفاضه اول و دوم در غزه بودید. دوباره در سال 2008 و 2009 در عملیات سرب گداخته، سپس در 2012 و 2014 آنجا بودید. شما در راهپیمایی بزرگ بازگشت در سال 2018 حضور داشتید. همچنین به سوریه، لبنان، یمن و عراق سفر کرده و در آنجا کار کرده‌اید. و دوباره در اواخر اکتبر و نوامبر 2023 در غزه بودید. می‌خواستم از شما بپرسم، به نوعی، این بار چه چیزی متفاوت است؟

قسان ابوستة: فکر می‌کنم تفاوت، تفاوت بین سیل و سونامی است. مسئله شدت، مقیاس، قصد و اهداف است. این چیزی است که آن را متفاوت می‌کند. آنچه متفاوت است این واقعیت است که سیستم بهداشتی و تخریب آن بخش اصلی استراتژی نظامی بود. و آنچه متفاوت است قصد نسل‌کشی است. و می‌توانید ببینید… منظورم این است که اکنون، در نگاه به گذشته، می‌توانید تفاوت را ببینید. جنگ حمله به زمان حال برای تغییر آینده است. نسل‌کشی به زمان حال و گذشته حمله می‌کند تا آینده را پاک کند. بنابراین، مقیاس متفاوت است و اهداف متفاوت هستند.

فرانک بارات: من هم در سال‌های 2008 و 2009 پوشش خبری داشتم و دوستانی داشتم که آنجا بودند. عجیب نیست که اسرائیل به بیمارستان‌ها، مدارس و مساجد حمله کند. اما وقتی می‌گویید مقیاس متفاوت است، منظورتان چیست؟

قسان ابوستة: خب، حمله به بیمارستان‌ها یک چیز است، از بین بردن سیستم بهداشتی چیز دیگری است، زیرا حمله به یک بیمارستان جزئی از برچیدن سیستم بهداشتی است. حمله سیستماتیک به همه بیمارستان‌ها و بازگشت به آن بیمارستان‌هایی که دوباره باز شده بودند برای حمله مجدد، همانطور که با الشفا یا بیمارستان اندونزی انجام دادند. و سپس کشتن بیش از 400 پزشک و پرستار، بیش از 55 پزشک متخصص، تخریب تمام دانشکده‌های پزشکی، تخریب سیستم‌های آب و فاضلاب و خانه‌های مردم، همه اینها برای ایجاد اپیدمی بیماری‌های عفونی و سپس ایجاد قحطی. این تخریب سیستم بهداشتی است، برخلاف حمله به سیستم بهداشتی.

فرانک بارات: همچنین می‌خواستم از شما بپرسم، در مدتی که آنجا بودید… چه مدت آنجا ماندید؟ چند هفته؟

قسان ابوستة: 43 روز.

فرانک بارات: اسرائیل می‌گوید هدفش حماس و جنگجویان حماس است. اسرائیل می‌گوید یا ادعا می‌کند که حدود 14000 جنگجوی حماس را کشته است. وقتی آنجا بودید و در بیمارستان‌ها کار می‌کردید، چه نوع قربانیانی را دیدید که می‌آمدند؟ آیا جنگجویان زیادی را دیدید که وارد می‌شدند؟

قسان ابوستة: در ابتدا، نیمی از مواردی که به اتاق عمل می‌بردم کودکان بودند و بقیه خانواده‌ها. مردم در خانه‌هایشان یا در خانه‌هایی که به آنها پناه برده بودند کشته و مجروح می‌شدند. یا از میان آوار، به عنوان یکی از معدود بازماندگان، وقتی ساختمانی فرو می‌ریخت، بیرون کشیده می‌شدند. بنابراین، کاملاً مشخص بود که تخریب سیستماتیک زندگی با هدف قرار دادن مردم در خانه‌هایشان در جریان است.

فرانک بارات: پس شما می‌گویید که جنگجویان زیادی را ندیدید که وارد شوند؟

قسان ابوستة: نه، من هیچ جنگجویی ندیدم و نظریه من، برای مدتی که آنجا بودم، این است که آنها (جنگجویان)، مانند  هر چیز دیگر، یک زیرساخت پزشکی-بهداشتی جدا و موازی دارند زیرا من واقعاً هیچ جنگجویی آنجا ندیدم.

فرانک بارات: و بر اساس تجربه شما، زیرا اسرائیل همچنین ادعا می‌کند که حماس از الشفا به عنوان مقر فرماندهی و از سایر بیمارستان‌ها به عنوان مخفیگاه استفاده می‌کند. منظورم این است که شما سال‌ها در غزه کار کرده‌اید، بارها و بارها در طول جنگ‌های متعدد. نظر شما درباره این ادعا که حماس از تأسیسات بهداشتی به عنوان مقر فرماندهی یا چیزی شبیه به آن استفاده می‌کند، چیست؟

قسان ابوستة: اگر این درست بود، پس مردم از بیمارستان‌ها به عنوان پناهگاه استفاده نمی‌کردند. در اواخر، تنها در الشفا حدود 30000 یا 35000 آواره داخلی وجود داشت. اگر مردم جنگجویان حماس را آنجا می‌دیدند، خانواده‌ها و عزیزانشان را می‌بردند و فرار می‌کردند، زیرا فکر می‌کردند «این الان هدف قرار خواهد گرفت». و بنابراین، صرف این واقعیت که بیمارستان‌ها جایی هستند که مردم در غزه به دنبال پناهگاه می‌گردند، این حقیقت را برجسته می‌کند که این‌ها توسط مردم به عنوان نهادهای کاملاً غیرنظامی دیده می‌شوند، بدون هیچ جنگجویی در اطراف آنها. و… می‌دانید، وقتی اسرائیلی‌ها وارد الشفا شدند، هیچ یک از این روایت‌ها درست از آب در نیامد. تلاش بی‌ثمر و ناچیزی برای نشان دادن نوعی خشاب مسلسل در کنار یک دستگاه MRI وجود داشت، که می‌دانیم هیچ کس این کار را نمی‌کند زیرا دستگاه آهنربایی دارد که این چیزها را جذب می‌کند. هیچ کدام از این نمودارهایی که در آن کنفرانس مطبوعاتی بدنام نشان داده شد که ارتش اسرائیل گفت زیر الشفا این مرکز فرماندهی و کنترل وجود دارد، وجود نداشت.

فرانک بارات: و در واقع می‌خواستم در مورد آن با شما صحبت کنم. با وجود این تبلیغات مسخره اسرائیل – که توهینی به هر انسان و توهینی به هر خبرنگار است – ما بارها و بارها در رسانه‌های اصلی، رسانه‌های شرکتی می‌شنویم که طرف اسرائیل را می‌گیرند. این چه احساسی به شما به عنوان یک انسان، اما همچنین به عنوان یک فلسطینی می‌دهد؟

قسان ابوستة: وقتی آنجا بودم و مجبور بودم به تماس‌های خبرنگاران پاسخ دهم، هر داستان مسخره‌ای که ارتش اسرائیل می‌ساخت، تبدیل به مدرکی می‌شد که باید توسط مردم فلسطین رد می‌شد. اگر اسرائیلی‌ها می‌گفتند که موشک‌هایی از بیمارستان شلیک می‌شود، پس وظیفه مردم فلسطین بود که ثابت کنند موشکی وجود ندارد، حتی اگر بیمارستان پر از خبرنگار باشد. و بنابراین، این مسئله نشنیدن یا ندیدن نیست، این یک فرآیند فعال است که توسط نژادپرستی و همدستی هدایت می‌شود. و این نخواستن شنیدن یا دیدن مردم فلسطین توسط بی‌بی‌سی، سی‌ان‌ان، ان‌بی‌سی، اسکای و تمام این رسانه‌ها، یک فرآیند فعال است که از طریق آن به خود اجازه دادند، به طور داوطلبانه و فعال، به ابزار تبلیغاتی یک پروژه نسل‌کشی تبدیل شوند. می‌دانم که برای قربانیان تسکین چندانی نیست، اما تاریخ آنها را تبرئه نخواهد کرد. تاریخ این افراد از سی‌ان‌ان و بی‌بی‌سی را تبرئه نخواهد کرد. تاریخ در نهایت آنها را به عنوان سخنگویان یک پروژه نسل‌کشی در قرن بیست و یکم شناسایی خواهد کرد.

فرانک بارات: کاملاً با شما موافقم. و چیز دیگری که در حال رخ دادن است این است که در واقع، همراه با مردم فلسطین، قربانی یک نسل‌کشی، یک دروغ زنده در صفحه‌های نمایش خودمان، کسانی هم که با آنها همبستگی نشان می‌دهند به عنوان مجرم به تصویر کشیده می‌شوند، درست است؟ از ورود شما به آلمان جلوگیری شد، سپس به فرانسه و بعد ممنوعیت لغو شد. دانشجویان در سراسر جهان که برای عدالت مبارزه می‌کنند هدف قرار گرفته‌اند و توسط پلیس دستگیر و ضرب و شتم می‌شوند. تظاهرات ممنوع می‌شود. باز هم، شما از تاریخ صحبت کرده‌اید، اما زمان حال می‌تواند بسیار ناامیدکننده و دیوانه‌کننده باشد. باز هم، به عنوان یک فلسطینی، نظر شما در این مورد چیست؟ آیا اطمینان دارید که تاریخ، به نوعی، این چیزها را اصلاح خواهد کرد؟ اما الان چه احساسی دارید، از این واقعیت که به خاطر هدف نسل‌کشی بودن، جرم‌انگاری می‌شوید؟

قسان ابوستة: یکی از چیزهایی که وقتی از غزه خارج شدم کشف کردم، این است که پروژه نسل‌کشی مانند یک کوه یخ است. و اسرائیل نوک کوه یخ است. اما بقیه کوه یخ محور نسل‌کشی است. این دولت‌ها، از برلین تا لندن، پاریس یا واشنگتن. این پروژه نسل‌کشی آنها به همان اندازه پروژه نسل‌کشی اسرائیل است. و نهادهای این طبقات حاکم، روزنامه‌ها، رسانه‌ها، تسهیل‌کننده‌های نسل‌کشی هستند که کارشان تضمین طول عمر نسل‌کشی است. به همین دلیل است که ما هشت ماه بعد اینجا هستیم. امروز عید است [مصاحبه در 16 ژوئن انجام شد]، اکنون ما عید را جشن می‌گیریم، در حالی که یک نسل‌کشی در حال انجام است. ما هشت ماه بعد عید را جشن می‌گیریم، زیرا این نهادها، چه نهادهای پزشکی مانند انجمن پزشکی بریتانیا یا کالج سلطنتی جراحان، یا انجمن پزشکی آمریکا، یا انجمن جهانی پزشکی، یا رسانه‌هایی مانند بی‌بی‌سی یا سی‌ان‌ان یا آی‌تی‌وی، یا نمایندگان پارلمان در این کشورها، همه تسهیل‌کننده‌های نسل‌کشی هستند. این یک جزء حیاتی از این کوه یخ نسل‌کشی است.

فرانک بارات: در اکتبر، وقتی این شروع شد، و شما اسرائیل را خیلی خوب می‌شناسید، می‌دانید اسرائیل به چه چیزی قادر است زیرا در طول سال‌ها بارها و بارها آن را تجربه کرده‌اید. آیا هرگز فکر می‌کردید که بعد از هشت یا نه ماه ما هنوز شاهد این نسل‌کشی باشیم؟

قسان ابوستة: صادقانه بگویم، فکر نمی‌کردم جهان اجازه دهد چنین چیزی در قرن بیست و یکم اتفاق بیفتد. و در حالی که آن را به طور زنده می‌دیدم، در حالی که می‌دیدم این کودکان کشته می‌شوند، در حالی که می‌دیدم مردم قطعه قطعه می‌شوند، در حالی که می‌دیدم مردم قتل‌عام می‌شوند، در حالی که می‌دیدم مردم از گرسنگی لاغر می‌شوند، جهان اجازه می‌داد این اتفاق بیفتد، و جهان فعالانه همدست بود. می‌دانید؟ شما از جنبش دانشجویی صحبت می‌کنید. برای من، به عنوان کسی که این نسل‌کشی را دیده و تجربه کرده است، جنبش دانشجویی بود که باعث شد ایمانم را به جوامع غربی بازیابم. و تا زمانی که این اتفاق نیفتاد، ما به سمت این باور می‌رفتیم که این «آنها» در مقابل «ما» است، ما در جنوب، آنها در شمال. و این خلوص اخلاقی و وضوح اخلاقی جنبش دانشجویی بود که به نوعی توانست واقعاً پیامی را به مردم شمال، که در این کشورها زندگی می‌کنند و دولت‌هایشان فعالانه در نسل‌کشی شرکت می‌کنند، برساند. می‌دانید، ارتش آمریکا فعالانه در قتل‌عام نصیرات شرکت کرد. اطلاعات بریتانیا و پروازهای شناسایی بریتانیا فعالانه در این جنگ شرکت کردند. آلمانی‌ها از 7 اکتبر تأمین اسلحه خود را 10 برابر افزایش داده‌اند. آنها فعالانه در نسل‌کشی شرکت می‌کنند. و اتفاقی که می‌افتد این است که همانطور که جوامع از انتخاب همدستی با این نهادهای سیاسی و این طبقات سیاسی خودداری می‌کنند، امیدی به بشریت پدیدار می‌شود.

فرانک بارات: همچنین می‌خواستم از شما سؤالی بپرسم. منظورم این است که خانواده شما در سال 1948 اخراج شدند، بسیاری از آنها به نوار غزه رفتند و پناهنده شدند. این بخشی از زمینه‌ای است که همیشه در رسانه‌های اصلی وقتی مردم می‌گویند همه چیز از 7 اکتبر شروع شد، از قلم می‌افتد. آیا می‌توان توضیح داد که آواره بودن، یا پناهنده بودن در غزه یا فلسطین به چه معناست؟

قسان ابوستة: اگر می‌خواهید بفهمید پناهنده بودن و فرزند یک پناهنده و نوه یک پناهنده بودن به چه معناست، نگاه کنید که چگونه با وجود تمام این کشتار، با وجود تمام این قتل‌ها، با وجود تمام این گرسنگی و تخریب، فلسطینی‌ها در غزه از پناهنده شدن دوباره امتناع کرده‌اند. بنابراین، با وجود تمام این کشتار، مردم فلسطین معتقدند که پناهنده شدن بدتر از آن چیزی است که برایشان اتفاق می‌افتد. و این مانند… آن مرگ اجتماعی مداوم است. آنچه ما شاهد آن هستیم یک نسل‌کشی فیزیکی و بیولوژیکی است. پناهنده شدن یک نسل‌کشی اجتماعی است، جایی که خود، جامعه، و هستی خود را از دست می‌دهید و به طور دائم در آن وضعیت پناهندگی زندگی می‌کنید، در وضعیت یکی از جمعیت‌های مازاد جهان بودن.

فرانک بارات: دو سؤال دیگر برایم باقی مانده است. آیا به عدالت بین‌المللی اعتقاد دارید؟ منظورم این است که ما دیده‌ایم دیوان کیفری بین‌المللی در تلاش است با دستور بازداشت نتانیاهو و یواو گالانت چه کاری انجام دهد. ما دیده‌ایم که دیوان بین‌المللی دادگستری بارها و بارها اقدامات موقت را برای توقف نسل‌کشی اسرائیل پیشنهاد کرده است. اتفاق بزرگی در مورد دولت‌ها نیفتاده است، اما همچنان از نظر ابتکارات حقوقی و آنچه ما به عنوان جامعه مدنی می‌توانیم انجام دهیم، بسیار مهم است. پس، دو سؤال در یک سؤال مطرح می‌کنم: آیا به عدالت بین‌المللی اعتقاد دارید؟ و فکر می‌کنید نقش جامعه مدنی چیست – و شما قبلاً کمی به این موضوع پرداخته‌اید – و به نوعی، چگونه می‌تواند بیشترین تأثیر را در توقف این نسل‌کشی داشته باشد؟

قسان ابوستة: البته که به عدالت بین‌المللی اعتقاد دارم، و اکنون بیشتر از قبل، زیرا معتقدم این جنگی است که یا ما حاکمیت قانون، حاکمیت قانون بین‌المللی را که بشریت پس از وحشت‌های جنگ جهانی دوم بر سر آن توافق کرده بود، می‌پذیریم، یا می‌گوییم: «می‌دانید چه؟ همه اینها یک دروغ بزرگ بود. مسئله این نیست که چه کاری انجام می‌دهید، بلکه این است که قربانی شما چه کسی است که تعیین می‌کند آیا قانون بین‌المللی برای شما اعمال می‌شود یا خیر.» و ما نباید به نخبگان حاکم در غرب اجازه دهیم با بدبینی و ورشکستگی اخلاقی خود از این نوع… آنچه کریم خان از دیوان کیفری بین‌المللی گفت به او گفته شده بود: «ما دیوان کیفری بین‌المللی را برای آفریقایی‌ها و آن قلدر پوتین ایجاد کردیم و نه برای خودمان.» این چیزی است که دولت‌های غربی می‌خواهند از حقوق بین‌الملل بدست آورند. کار ما این است که از شمشیر خودشان علیه آنها استفاده کنیم و اطمینان حاصل کنیم که پاسخگویی وجود دارد، که تغییری در زبان وجود دارد. اهمیت حکم موقت دیوان بین‌الملل اهمیت حکم موقت دیوان بین‌المللی دادگستری این است که استفاده از اصطلاح نسل‌کشی را مشروع می‌کند زیرا می‌گوید این فقط یک اصطلاح سیاسی نیست، بلکه یک تعریف حقوقی از آنچه در حال وقوع است، می‌باشد. دستورات بازداشت دیوان کیفری بین‌المللی، اساساً تمام اعضای زنجیره فرماندهی دولت اسرائیل و ارتش اسرائیل، تا سرباز نسل‌کش در میدان را به عنوان همدستان جنایات جنگی شناسایی می‌کند.

فرانک بارات: و در مورد جامعه مدنی، دانشجویان، مردم چطور؟

قسان ابوستة: ببینید، این سیستمی است که طی 76 سال برای محافظت از اسرائیل و تضمین مصونیت کامل ایجاد شده است. به همین دلیل، وقتی جنگ شروع شد، سیاستمداران اسرائیلی و رهبران نظامی آنها چنان از این 76 سال مصونیت مست شده بودند که قصد نسل‌کشی خود را به زبان آوردند. آنها خواسته‌های خود برای پاکسازی قومی را بیان کردند. بنابراین، این سیستم باید در هر یک از نهادها، در هر یک از دانشگاه‌ها، انجمن‌های پزشکی، مجلات علمی و پزشکی و در رسانه‌ها از هم پاشیده شود. آنها باید از هم پاشیده شوند، و این نقش جامعه مدنی است. و مهمتر از همه، فرهنگ سیاسی در غرب باید تغییر کند. ما باید همچنان اصرار کنیم، حمایت و همدستی در نسل‌کشی باید افراد را از تصدی مناصب عمومی محروم کند. و همانطور که به انتخابات در بریتانیا نزدیک می‌شویم، همانطور که به انتخابات در آمریکا نزدیک می‌شویم، ما باید این اصل را که فراتر از غزه می‌رود اعمال کنیم: «اگر در نسل‌کشی همدست هستید، این باید شما را از داشتن مقام سیاسی محروم کند.» و وظیفه رأی‌دهندگان است که اطمینان حاصل کنند این اصل رعایت می‌شود. زیرا پس از آن، اگر دوباره به افرادی رأی دهیم که در نسل‌کشی همدست هستند، ما لایق سیاستی هستیم که پس از غزه خواهیم داشت. اگر فکر می‌کنید کیر استارمر، که فعالانه از کشتن 14،000، 15،000 کودک فلسطینی حمایت کرد، نگران این واقعیت خواهد بود که یک سوم کودکان در بریتانیا زیر خط فقر زندگی می‌کنند، شما ساده‌لوح هستید! اخلاق اینگونه تقسیم‌بندی نمی‌شود. این یکسان است. اگر معتقدید که علی‌رغم همدستی در نسل‌کشی، جو بایدن واجد شرایط است، پس شما لایق سیاستمداران نسل‌کشی هستید که بعداً جوامع خود را از هم می‌پاشند. و این چیزی است که ما در جنگ جهانی دوم دیدیم. جنگ جهانی دوم و هولوکاست، اعمال تاکتیک‌های نسل‌کشی و فلسفه‌هایی بود که نسل‌ها در مستعمرات استفاده شده بود و سپس به اروپا بازگشت. و نسل‌کشی به جوامعی که همدست هستند و فعالانه از آن حمایت می‌کنند، باز خواهد گشت.

منبع: https://www.elsaltodiario.com/mapas/entrevista-ghassan-abu-sittah