بر اساس گزارش جان مک‌اووی، دریافت‌کنندگان شامل نخست‌وزیر و معاون او، وزیر خارجه جدید و وزیر کشور هستند. با این حال، انتصاب دادستان کل تعجب‌برانگیز بود.

جان مک‌اووی
ترجمه از متن اسپانیولی

به گزارش Declassified UK، لابی‌گران طرفدار اسرائیل به ۱۳ نفر از ۲۵ عضو کابینه حزب کارگر از زمان انتخاب اولیه آنها به پارلمان کمک مالی کرده‌اند.

فهرست دریافت‌کنندگان شامل کیر استارمر نخست‌وزیر، آنجلا رینر معاون او، ریچل ریوز وزیر دارایی، دیوید لمی وزیر خارجه و ایوت کوپر وزیر کشور است.

جاناتان رینولدز، که بر صادرات تسلیحات به اسرائیل به عنوان وزیر تجارت بریتانیا نظارت خواهد کرد، و پت مک‌فادن، استراتژیست انتخاباتی حزب کارگر که اکنون مسئولیت امنیت ملی را بر عهده دارد، از دیگر ذینفعان هستند.

برخی از کمک‌های مالی توسط «دوستان اسرائیل در حزب کارگر» (LFI)، گروهی لابی‌گر که نمایندگان مجلس را برای «ماموریت‌های حقیقت‌یابی» به منطقه می‌برد، تأمین شده است.

ریوز، مک‌فادن، رینولدز و پیتر کایل وزیر فناوری اخیراً به عنوان معاونان LFI فهرست شده‌اند.

از دیگر تأمین‌کنندگان مالی عمده می‌توان به گری لوبنر، تهرور شین و استوارت رودن، تجار طرفدار اسرائیل، اشاره کرد.

ارزش کل این کمک‌های مالی بیش از ۶۰۰,۰۰۰ پوند است.

دوستان اسرائیل در حزب کارگر

LFI تأمین‌کنندگان مالی خود را افشا نمی‌کند، اما در سال ۲۰۱۷ طی یک مستند مخفیانه الجزیره مشخص شد که روابط نزدیکی با سفارت اسرائیل در لندن دارد.

مایکل روبین، مسئول پارلمانی این سازمان، به طور مخفیانه فیلمبرداری شد که می‌گفت LFI و سفارت اسرائیل «بسیار نزدیک با هم کار می‌کنند، اما بخش زیادی از آن در پشت پرده اتفاق می‌افتد».

جوآن رایان، نماینده سابق حزب کارگر و رئیس LFI، نیز در حال بحث درباره پرداخت احتمالی ۱ میلیون پوندی با یک مقام سفارت اسرائیل فیلمبرداری شد.

هفت عضو کابینه استارمر کمک مالی LFI را برای سفر به اسرائیل پذیرفته‌اند، از جمله ریوز، لمی و وس استریتینگ وزیر بهداشت.
اگرچه استارمر کمک مالی از LFI دریافت نکرده، اما در چندین رویداد این سازمان سخنرانی کرده است.

او در سخنرانی اصلی خود در ناهار سالانه LFI در نوامبر ۲۰۲۱، این گفته نژادپرستانه و استعماری را تکرار کرد که اسرائیل توسط «سوسیال دموکرات‌هایی که صحرا را شکوفا کردند» بنیان گذاشته شده است.
در اکتبر ۲۰۲۳، استارمر گفت که LFI «منبع ارزشمندی از انرژی و ایده‌ها برای من و تیمم» است.
به گزارش Middle East Eye، استریتینگ، وزیر بهداشت او، به طور منظم با LFI در وست‌مینستر دیدار می‌کند.
سازمان‌های لابی اسرائیل همچنین به مشاوران تیم کابینه استارمر کمک مالی کرده‌اند.
شبکه رهبری اروپا (ELNET)، یک گروه لابی‌گر که هدف آن تقویت روابط بین اسرائیل و اروپاست، هزینه سفر کارکنان پارلمانی استریتینگ و بریجت فیلیپسون به اسرائیل را پرداخت کرده است.
یک مشاور پارلمانی که در این هیئت شرکت کرده بود، به openDemocracy گفت: «دستور کار واضح و آشکاری وجود داشت تا اطمینان حاصل شود که افراد با موضع طرفدار اسرائیل وارد دولت می‌شوند».
این کارمند افزود که پس از بازگشت از سفر، یک مقام ارشد سفارت اسرائیل پرسید: «آیا از سفری که ما برای شما ترتیب دادیم لذت بردید؟»
تأمین‌کنندگان مالی ELNET شامل برنی مارکوس، میلیاردر آمریکایی که حامی دونالد ترامپ و یکی از اهداکنندگان اصلی به کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (AIPAC) است.

تجارت طرفدار اسرائیل

۹ عضو تیم ارشد استارمر کمک مالی از چهره‌های تجاری طرفدار اسرائیل را پذیرفته‌اند.

یکی از اهداکنندگان کلیدی، تهرور شین، میلیونر بریتانیایی است که دهه‌ها در صنعت خودرو کار کرده و ریاست سازمان‌هایی مانند AA، RAC و Kwikfit را بر عهده داشته است.

شین یک لابی‌گر دیرینه طرفدار اسرائیل است. از دهه ۱۹۸۰، او به LFI و دوستان محافظه‌کار اسرائیل کمک مالی کرده است.

اسناد اخیراً از طبقه‌بندی خارج شده نشان می‌دهد که شین در اوایل دهه ۱۹۹۰ مکرراً برای سیاست دولت جان میجر در قبال اسرائیل لابی کرده است.

یک مقام وزارت خارجه در نوامبر ۱۹۹۱ درباره شین نوشت: «او می‌تواند مدافع سرسختی برای موضوع اسرائیل باشد و به هیچ وجه کبوتر صلح نیست».

این دیپلمات ادامه داد: «احساس شخصی من این است که او چندان هم ظریف با صحنه سیاسی اسرائیل هماهنگ نیست، اگرچه از طریق فعالیت‌های جمع‌آوری کمک مالی خود با تعدادی از رهبران دیدار می‌کند»، که نشان‌دهنده رابطه نزدیک بین شین و دولت اسرائیل است.

پدر شین، راسر چین، رئیس صندوق ملی یهود (JNF) در بریتانیا بود.

JNF یک سازمان شبه دولتی است که از شهرک‌های غیرقانونی اسرائیلی در فلسطین حمایت کرده و توسط ایلان پاپه، مورخ، به عنوان «آژانس استعماری پاکسازی قومی» توصیف شده است.

شین ۵۰,۰۰۰ پوند برای کمپین استارمر برای رهبری حزب کارگر در سال ۲۰۲۰ تأمین کرد.

او همچنین به ریوز، رینر، لمی، استریتینگ، فیلیپسون و لیزا ناندی، رئیس سابق دوستان فلسطین در حزب کارگر و اکنون وزیر فرهنگ، کمک مالی کرده است.

دیگر ذینفعان شامل لیز کندال، وزیر کار و امور بازنشستگی، و استیو رید، وزیر محیط زیست هستند. ارزش کل این کمک‌های مالی از چین بیش از ۱۸۰,۰۰۰ پوند است.

یکی دیگر از تأمین‌کنندگان مالی قابل توجه، گری لوبنر، افسر پلیس سابق در آفریقای جنوبی دوران آپارتاید و اهداکننده عمده به اتحادیه یهودیان متحد اسرائیل (UJIA) است.

لوبنر از زمانی که استارمر رهبر شد، حدود ۶ میلیون پوند به حزب کارگر کمک کرده است، از جمله ۹۰۰,۰۰۰ پوند برای صندوق انتخاباتی آن. حدود ۳۵۰,۰۰۰ پوند از کمک‌های مالی لوبنر به دفاتر لمی، ریوز و کوپر اختصاص یافته است.

سومین تاجر طرفدار اسرائیل، استوارت رودن، مدیر سابق صندوق سرمایه‌گذاری، از سال ۲۰۲۳ بیش از ۱ میلیون پوند به حزب کارگر کمک کرده است که ۸۰,۰۰۰ پوند آن از هزینه‌های دفتر فیلیپسون و ناندی حمایت می‌کند.

دادستان کل تعجب‌برانگیز

یکی از انتصاب‌های جدید و تعجب‌برانگیز استارمر، ریچارد هرمر، وکیلی است که به عنوان دادستان کل در کابینه خواهد نشست.

در حالی که استارمر استدلال می‌کرد که اسرائیل «این حق» را داشت که آب و برق غزه را قطع کند، هرمر در میان گروهی از وکلای برجسته یهودی بود که در اکتبر ۲۰۲۳ نامه‌ای نوشتند و از اسرائیل خواستند «تعهدات بین‌المللی» خود را به یاد داشته باشد.

در این نامه آمده است: «مجازات دسته‌جمعی توسط قوانین جنگ ممنوع است»، در حالی که «قوانین بین‌المللی از طرفین درگیری می‌خواهد که حداقل آسیب را به زندگی و زیرساخت‌های غیرنظامیان وارد کنند».

او همچنین به LBC گفت: «تقریباً غیرقابل تصور است که چگونه محاصره‌ای که یک جمعیت غیرنظامی را از ضروریات اولیه زندگی محروم می‌کند… با قوانین بین‌المللی مطابقت دارد».

پیش از آن، هرمر تأکید کرده بود که لایحه ضد تحریم دولت محافظه‌کار «در برخی جنبه‌ها با تعهدات ما تحت قوانین بین‌المللی ناسازگار است».

او در ژوئیه ۲۰۲۳ گفت: «اگر این لایحه در دهه ۱۹۸۰ اجرا می‌شد، به احتمال زیاد غیرقانونی تلقی می‌شد و با توجه به موضع نخست‌وزیر وقت که نلسون ماندلا را تروریست و رژیم آپارتاید را متحد می‌دانست، هیچ معافیتی اعطا نمی‌شد».

هرمر به جای امیلی تورنبری، دادستان کل سابق سایه که علناً از موضع استارمر درباره محاصره غزه دفاع می‌کرد، این نقش را بر عهده می‌گیرد.

جان مک‌اووی روزنامه‌نگار مستقلی است که برای نشریاتی چون International History Review، The Canary، Tribune Magazine، Jacobin و Brasil Wire مطلب نوشته است.

این مقاله از Declassified UK گرفته شده است.