با ترور یکی از مذاکرهکنندگان اصلی توافق آتشبس در نوار غزه، اسرائیل قصد خود را برای ادامه و گسترش جنگ آشکار کرد.
بلن فرناندز
منتشر شده در الجزیره
ترجمه مجله هفته
اسماعیل هنیه، رئیس دفتر سیاسی حماس، روز سهشنبه در تهران، جایی که برای شرکت در مراسم تحلیف رئیس جمهور حضور داشت، کشته شد.
درست زمانی که فکر میکردید اوضاع در خاورمیانه نمیتواند بیش از این ملتهب شود، ترور اسماعیل هنیه، رئیس دفتر سیاسی حماس، تنشهای منطقهای را به سطح جدیدی از وخامت رسانده است.
هنیه در حملهای دیرهنگام در روز سهشنبه در تهران، پایتخت ایران، جایی که در مراسم تحلیف مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران شرکت کرده بود، کشته شد. این ترور بدون شک کار دولت اسرائیل است، هرچند دولت اسرائیل فعلاً سیاست «بدون اظهارنظر» را در پیش گرفته است.
یک مقام اسرائیلی، عمیخای الیاهو، وزیر میراث فرهنگی، ظاهراً نتوانست شور و شوق خود را مهار کند و در پلتفرم X اعلام کرد: «این راه درست پاکسازی جهان از این کثافت است… مرگ هنیه جهان را کمی بهتر میکند.»
الیاهو در پست رسانه اجتماعی خود همچنین قسم خورد که «دیگر توافقنامههای خیالی صلح/تسلیم» وجود نخواهد داشت و اینکه «دست آهنینی که ضربه میزند، همان است که صلح و کمی آرامش میآورد و توانایی ما را برای زندگی در صلح با کسانی که خواهان صلح هستند، تقویت میکند.»
این استفاده زیاد از کلمه «صلح» برای افرادی است که اساساً صلح نمیخواهند. مطمئناً، کشتن یکی از مذاکرهکنندگان اصلی توافق آتشبس در نوار غزه، راه خوبی برای جلوگیری از هر گونه چشمانداز صلح در حال حاضر است.
و چه میدانید؟ همانطور که رویترز در زندگینامه هنیه اشاره کرد، این مرد «از نظر بسیاری از دیپلماتها در مقایسه با اعضای تندروتر» حماس، میانهرو تلقی میشد.
به هر حال، مدتهاست که روش عملی اسرائیل این است که هر گونه فرصت برای به اصطلاح «میانهروی» را سرکوب کند تا رفتار دیوانهوار همیشگی خود را توجیه کند. در مقالهای اخیر در الجزیره با عنوان «چرا اسرائیل حملاتش را زمانی که مذاکرات آتشبس غزه پیشرفت میکند، تشدید میکند؟»، جاستین سالحانی، روزنامهنگار، به تشدید حمله نسلکشی کنونی اسرائیل در نوار غزه حتی در زمانی که مذاکرات آتشبس در حال پیشرفت بود، اشاره کرد.
سالحانی یک سابقه مرتبط را در طول انتفاضه دوم در سال ۲۰۰۲ به یاد آورد، که در آن شبهنظامیان وابسته به فتح ظاهراً «قرار بود آتشبس یکجانبهای را اعلام کنند». سپس اسرائیل یک بمب یک تنی را بر روی خانه یک رهبر حماس در شهر غزه انداخت و آن پایان ماجرا بود.
اکنون، اسرائیل رسماً در کمتر از ۱۰ ماه نزدیک به ۴۰،۰۰۰ فلسطینی را در غزه کشته است، هرچند تعداد واقعی کشتهشدگان به طور نجومی بالاتر تخمین زده میشود. این همه برای «توانایی زندگی در صلح» است، تا از کلمات الیاهو استفاده کنیم.
البته، اگر بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، اجازه دهد جنگ پایان یابد، او مجبور خواهد بود با بسیاری از چیزهایی که نمیخواهد با آنها زندگی کند، زندگی کند – مانند مخالفت داخلی، اتهامات فساد و چیزهای دیگری که جالب نیستند. در ماه مه، دادستان ارشد دادگاه کیفری بینالمللی برای صدور حکم بازداشت نتانیاهو به اتهام جنایات جنگی ارتکابی در غزه درخواست داد – رویدادی که مسلماً بهتر است با ادامه ارتکاب جنایات جنگی بیشتر از آن اجتناب شود.
و فقط برای اطمینان مطلق از اینکه هیچ امکان قابل تصوری برای صلح در آینده نزدیک وجود ندارد، اسرائیل بهترین تلاش خود را میکند تا دشمنانش را به ارتکاب اعمال جنگطلبانهای تحریک کند که خود اسرائیل بتواند از آنها به عنوان بهانهای برای ادامه جنگ استفاده کند.
همین دیروز، اسرائیل به یک ساختمان مسکونی در پایتخت لبنان، بیروت، حمله کرد که منجر به کشته شدن یک زن و دو کودک و مجروح شدن ۷۴ نفر شد. هدف این حمله یک فرمانده حزبالله بود که اسرائیل او را متهم به طراحی حمله راکتی ۲۷ ژوئیه به شهر مجدل شمس در جولان اشغالی سوریه کرده بود که در آن حداقل ۱۲ کودک کشته شدند.
حزبالله، که معمولاً مسئولیت اقدامات خود را میپذیرد، به شدت انجام حمله مجدل شمس را انکار کرده است – که لازم به تأکید است، در سرزمینی رخ داد که به طور غیرقانونی توسط اسرائیل اشغال شده است. اما، هی، این دلیل کافی خوبی برای بمباران بیروت بود.
ترور هنیه در خاک ایران، در همین حال، به ایران چارهای جز پاسخ نظامی به اسرائیل نمیدهد، که قبلاً نشان داده است که کاملاً قادر به انجام آن است. پس از حمله مرگبار اسرائیل به کنسولگری ایران در پایتخت سوریه، دمشق، در آوریل، ایران صدها پهپاد و موشک به سمت اسرائیل پرتاب کرد.
البته، این بیشتر نمایش قدرت بود تا تلاشی برای ایجاد خسارت. اما با ترور هنیه در تهران، اسرائیل به معنای واقعی کلمه با آتش بازی میکند.
بنابراین، به نظر میرسد اسرائیل برای خراب کردن چشمانداز آتشبس و ادامه کشتار در غزه، با خون منطقهای بسیار بیشتری بر دستانش روبرو خواهد شد.
فرهنگ لغت کمبریج انگلیسی، «دولت یاغی» را به عنوان «ملتی که برای سایر ملتها بسیار خطرناک تلقی میشود» تعریف میکند – و این روزها هیچ ملتی یاغیتر از دولت اسرائیل نیست.
دیدگاههای بیان شده در این مقاله متعلق به نویسنده است و لزوماً منعکسکننده موضع سرمقاله الجزیره نیست.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 