ویجی پراشاد

در حالی که وضعیت غزه بدتر می‌شود، نتانیاهو برای درخواست سلاح بیشتر در کنگره مورد تشویق قرار گرفت. در مقابل، پکن میزبان گروه‌های فلسطینی بود و برای اتحاد و صلح تلاش می‌کرد.

دوستان عزیز،

درود از میز کار موسسه تحقیقاتی تریکونتیننتال.

در ۲۶ ژوئیه، مقامات ارشد سازمان ملل متحد (UN) شورای امنیت سازمان ملل را از وضعیت وحشتناک غزه مطلع کردند. آنتونیا دی مئو، معاون کمیسیونر کل آژانس امدادرسانی و کاریابی برای پناهندگان فلسطینی (UNRWA)، گفت: «بیش از دو میلیون نفر در غزه در کابوسی بی‌پایان از مرگ و ویرانی در مقیاسی حیرت‌انگیز گرفتار شده‌اند.» در داخل غزه، مقامات سازمان ملل نوشتند که ۶۲۵۰۰۰ کودک گرفتار شده‌اند و «آینده آنها در خطر است». سازمان بهداشت جهانی ثبت کرده است که «شیوع هپاتیت A و بیماری‌های قابل پیشگیری متعدد» در حال رخ دادن است و هشدار داده است که «فقط مسئله زمان است» تا شیوع پولیو در میان کودکان گسترده شود. در اوایل ژوئیه، نامه‌ای در مجله پزشکی لنست از سوی سه دانشمند که در کانادا، فلسطین و بریتانیا کار می‌کنند، پیشنهاد کرد که اگر تخمین محافظه‌کارانه چهار مرگ غیرمستقیم به ازای هر مرگ مستقیم به ۳۷۳۹۶ مرگ گزارش شده اعمال شود، می‌توان به طور محتمل تا ۱۸۶۰۰۰ یا حتی بیشتر مرگ را به درگیری جاری در غزه نسبت داد.

دو روز قبل از جلسه شورای امنیت سازمان ملل، در ۲۴ ژوئیه، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، به هر دو مجلس کنگره آمریکا خطاب کرد. دو ماه قبل از این ظهور، دادگاه کیفری بین‌المللی (ICC) گفت که «دلایل معقولی» برای باور به اینکه نتانیاهو «مسئولیت جنایی برای… جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت» دارد، وجود دارد. این حکم توسط نمایندگان منتخب آمریکا کاملاً نادیده گرفته شد که نتانیاهو را مانند یک قهرمان فاتح استقبال کردند. زبان نتانیاهو دلهره‌آور بود: «ابزارها را سریعتر به ما بدهید و کار را سریعتر تمام خواهیم کرد». کار چیست که نتانیاهو می‌خواهد با ارتش اسرائیل آنرا تمام کند؟ در ژانویه، دادگاه بین‌المللی دادگستری گزارش داد که «ادعای معقولی از اعمال نسل‌کشی» توسط ارتش اسرائیل وجود دارد. پس آیا کار مورد نظر اسرائیل تکمیل نسل‌کشی مردم فلسطین است که با تأمین افزایش سلاح‌ها و بودجه توسط آمریکا تسریع می‌شود؟

با وجود شکایت نتانیاهو از اینکه آمریکا سلاح کافی ارسال نکرده است، در آوریل دولت آمریکا فروش پنجاه بمب‌افکن F-15 به اسرائیل را به ارزش ۱۸ میلیارد دلار تأیید کرد و در اوایل ژوئیه اعلام کرد که تقریباً دو هزار بمب ۵۰۰ پوندی برای استفاده در غزه ارسال خواهد کرد. نتانیاهو آن زمان بیشتر می‌خواست و اکنون نیز بیشتر می‌خواهد. او می‌خواهد «کار را تمام کند». این زبان نسل‌کشی توسط دولت آمریکا مقدس شمرده شده است، که نمایندگان آن همراه با درخواست برای قتل عام، با تشویق ایستاده پاسخ دادند.

در بیرون از سالن‌های دولت، ده‌ها هزار نفر به بازدید نتانیاهو از کنگره اعتراض کردند. آنها بخشی از گروهی از جوانان هستند که در یک چرخه اعتراضات علیه نسل‌کشی اسرائیل از فلسطینی‌ها و علیه حمایت کامل دولت آمریکا از خشونت مشارکت داشته‌اند. نتانیاهو معترضان را «احمق‌های مفید ایران» خواند، جمله‌ای عجیب از مهمان خارجی شهروندانی که در کشور خود حقوق دموکراتیک خود را تمرین می‌کردند. پلیس از اسپری فلفل و اشکال دیگر خشونت برای کنترل اعتراضات استفاده کرد که مسالمت‌آمیز و درست بودند.

در حالی که واشنگتن متهم به جنایات جنگی را خوش‌آمد می‌گفت، پکن نمایندگان چهارده گروه فلسطینی را میزبانی کرد که برای بحث در مورد اختلافات خود و یافتن راهی برای ساختن اتحاد سیاسی علیه نسل‌کشی و استعمار اسرائیل آمده بودند. درست قبل از ورود نتانیاهو به مجلس کنگره، چهارده نماینده در مهمان‌خانه دولتی دیااویوتای در پکن برای عکس گرفتن جمع شدند. توافق آنها، اعلامیه پکن، تعهد آنها را برای همکاری علیه نسل‌کشی و اشغالگری تقویت کرد و اذعان کرد که عدم وحدت آنها فقط به نفع اسرائیل بوده است.
اسرائیل از توافقات اسلو برای فشار بر مزیت خود استفاده کرد، عمدتاً با ساخت شهرک‌های غیرقانونی در سرتاسر سرزمین فلسطین و محروم کردن فلسطینی‌ها از حق عبور آزادانه از سه قلمرو ناپیوسته. در سال ۱۹۹۴، گروه‌های پیشرو در سازمان آزادی‌بخش فلسطین (PLO) سازمان ملی فلسطین را ایجاد کردند تا گروه‌ها را در پروژه دولت جدید گرد هم آورند، اما گروه‌هایی که توافقات اسلو را رد کرده بودند نمی‌خواستند اشغالگری را از طرف اسرائیل مدیریت کنند. در ژانویه ۲۰۰۶، حماس بزرگترین بلوک در انتخابات قانونگذاری فلسطین را با ۷۴ کرسی از ۱۳۲ کرسی به دست آورد و تا ژوئن ۲۰۰۷، فتح و حماس روابط خود را قطع کردند و تلاش برای ساخت پروژه ملی فلسطین پس از اسلو پایان یافت.

در ماه مه ۲۰۰۶، از داخل زندان‌های سخت اسرائیل، پنج فلسطینی که نماینده پنج گروه اصلی بودند سند زندانیان را تدوین کردند: عبدالخالق النتش (حماس)، عبدالرحیم ملوح (جبهه خلق برای آزادی فلسطین)، باسم السعدی (جهاد اسلامی)، مروان برغوثی (فتح) و مصطفی بدرنه (جبهه دموکراتیک برای آزادی فلسطین). این پنج گروه شامل دو تشکل چپ، دو تشکل اسلام‌گرا و پلتفرم اصلی آزادی ملی هستند. سند هجده‌نقطه‌ای از گروه‌های مختلف (از جمله حماس و جهاد اسلامی) خواست تا سازمان آزادی‌بخش فلسطین (PLO) را به عنوان پلتفرم مشترک خود دوباره فعال کنند، سازمان ملی فلسطین را به عنوان «هسته دولت آینده» بپذیرند و حق مقاومت در برابر اشغالگری را حفظ کنند. در ژوئن، تمام طرف‌ها پیش‌نویس دوم سند را امضا کردند. علی‌رغم تلاش‌ها برای ایجاد وحدت، از جمله در جریان حمله اسرائیل به غزه معروف به عملیات باران‌های تابستانی (ژوئن تا نوامبر ۲۰۰۶)، هیچ‌گونه تقارب ممکنی امکان‌پذیر نبود. خصومت بین گروه‌های فلسطینی باقی ماند.
این عدم وحدت فضای کافی برای عمیق‌تر شدن اشغالگری اسرائیل فراهم کرده است و فلسطینی‌ها بدون پروژه سیاسی مرکزی در حال نوسان هستند. چندین تلاش برای وارد کردن گروه‌های سیاسی فلسطینی به یک گفتگوی جدی نتوانسته‌اند هیچ حرکتی به جلو فراهم کنند، از جمله در قاهره در ماه مه ۲۰۱۱ و اکتبر ۲۰۱۷ و در الجزایر در اکتبر ۲۰۲۲. از سال گذشته، دولت چین با دولت‌های منطقه‌ای مختلف همکاری کرده است تا چهارده گروه اصلی فلسطینی را برای مذاکرات صلح به پکن دعوت کند. این گروه‌ها عبارتند از:

1. جبهه آزادی‌بخش عرب
2. الساعقه
3. جبهه دموکراتیک برای آزادی فلسطین
4. فتح
5. حماس
6. جنبش جهاد اسلامی
7. جبهه عربی فلسطین
8. اتحادیه دموکراتیک فلسطین
9. جبهه آزادی‌بخش فلسطین
10. ابتکار ملی فلسطین
11. حزب مردم فلسطین
12. جبهه مبارزه مردمی فلسطین
13. جبهه خلق برای آزادی فلسطین
14. جبهه خلق برای آزادی فلسطین (فرماندهی عمومی)

اعلامیه پکن، با تکرار فرموله‌ها در سند زندانیان، خواستار تأسیس یک دولت فلسطینی، احترام به حق فلسطینی‌ها برای مقاومت در برابر اشغالگری، تشکیل یک دولت توافق ملی موقت توسط گروه‌های سیاسی فلسطینی، و تقویت سازمان آزادی‌بخش فلسطین (PLO) و نهادهای آن برای پیشبرد نقش خود در مبارزه علیه اسرائیل شد. گرچه این اعلامیه البته خواستار آتش‌بس فوری و پایان ساخت و ساز شهرک‌ها در شرق بیت‌المقدس و کرانه باختری شد، تمرکز اصلی آن بر اتحاد سیاسی بود.

آیا این فرآیند میانجی‌گری شده توسط چین نتایجی را به همراه خواهد داشت زمانی که فلسطینی‌ها با اسرائیلی‌ها پای میز مذاکره بنشینند، هنوز معلوم نیست. با این حال، این روند نشانه‌ای از پیشرفت در این جهت و یک نقطه عطف ممکن در فروپاشی پروژه یکپارچه فلسطینی است که پس از توافق ۱۹۹۵ اسلو II آغاز شد. اعلامیه پکن به شدت در تضاد با سخنان شدید نتانیاهو در کنگره آمریکا است: سخنرانی نتانیاهو به شدت نسل‌کشانه و خطرناک است، در حالی که اعلامیه پکن به دنبال صلح در دنیای پیچیده است.

فدوا طوقان (۱۹۱۷–۲۰۰۳)، یکی از شاعران برجسته فلسطین، در شعری به نام «طوفان و درخت» نوشت: شکستن و سقوط درخت که طوفان زده شده بود، پایان آن نبود بلکه یک آغاز جدید بود.

وقتی درخت دوباره بلند شود، شاخه‌ها
سبز و تازه در آفتاب خواهند درخشید،
خنده درخت زیر آفتاب خواهد شکفت
و پرندگان باز خواهند گشت.
بدون شک، پرندگان باز خواهند گشت.
پرندگان باز خواهند گشت.

ترور رهبر حماس، اسماعیل هنیه (۱۹۶۲–۲۰۲۴) در تهران (ایران) وضعیت را بسیار دشوار کرده و خواندن پرندگان را سخت خواهد کرد.

با احترام،
ویجی