هویج دست نیافتنی

توسط آدریان آ. آبراهام والدز


مذاکره با شرایط روسی بیش از حد تحقیرآمیز بود و تنها گزینه باقی‌مانده، چیزی بود که تا همین اواخر غیرقابل تصور می‌نمود. شکایات در شهرهای پوکروفسک، بیلوهوریوکا یا چاسیو یار، حکایت از جابه‌جایی نیروها می‌داد. بهترین واحدهای اوکراینی از جبهه‌های مختلف فراخوانده می‌شدند، در حالی که در شرایطی که روس‌ها حداقل روزانه یک شهرک را تصرف می‌کردند، به شدت به تقویت نیاز داشتند. اما باید در اسرع وقت نیروی تهاجمی قدرتمندی تشکیل می‌شد، زیرا نه تنها روند شکست آشکار بود، بلکه انتخابات ایالات متحده تهدیدی برای وخیم‌تر شدن اوضاع بود و یک ضربه بزرگ و موثر ضروری به نظر می‌رسید. لازم بود این نیروها گرد هم آورده شده و با بهترین نیروهای ذخیره، نیروهای تازه بسیج‌شده و همچنین نیروهای مستقر در مرز با بلاروس که بر اساس توافق عدم تجاوز آزاد شده بودند، ملحق شوند تا مشتی آهنین تشکیل دهند که بتواند تلاش برای انجام کاری متفاوت را ممکن سازد.

مسئله این بود که کجا؟ تجربه شکست‌خورده ضدحمله سال ۲۰۲۳ نشان داد که حمله به استحکامات روس‌ها بدون برتری هوایی دیوانگی محض است. و روسیه در سراسر جبهه، ابتکار عمل استراتژیک را در دست دارد. بنابراین، تنها گزینه باقی‌مانده کورسک بود، جایی که یک توافق ضمنی و منطقی، که کم‌یاب‌ترین نوع منطق است، جنگ را از نزدیکی یک نیروگاه هسته‌ای مهم روسی دور نگه داشته بود.

اشتباه بزرگ مسکو این بود که بار دیگر به توافقات ضمنی اعتماد کرد. و این اشتباه در شرایط ناامیدی رقیبی مغرور (که منظور ناتو است، نه صرفاً اوکراین) حتی وخیم‌تر است. حفظ یک گارد مرزی ساده متشکل از سربازان وظیفه منجر به اسارت تعداد زیادی از آنها، تلفات سنگین غیرنظامیان و رویدادهایی شده است که در داخل اوکراین به عنوان پیروزی فروخته می‌شود. رسانه‌های غربی با دیدن اینکه هدف اصلی – یعنی نیروگاه هسته‌ای – هرگز به آن نزدیک نشده است، محتاطانه عمل کرده و تعداد کمی جرأت کرده‌اند این را یک موفقیت بنامند. آنها می‌دانند که در این مورد، تصرف قلمرو بدون دستیابی به زیرساخت‌های حیاتی، هدر دادن نیرو و تجهیزات است که دیر یا زود بازپس گرفته خواهد شد. روسیه تا زمانی که ناتو به نحوی در مرزهای آن حضور داشته باشد، هرگز بر سر چیزی مذاکره نخواهد کرد و تنها چیزی به خطرناکي تصرف یک نیروگاه هسته‌ای می‌تواند آنها را به چنین تحقیر ملی وادار کند.

در همین حال، در داخل اوکراین انواع امیدها فروخته می‌شود تا سعی شود روحیه جنگندگی جامعه‌ای که قبلاً نشانه‌هایی از خستگی از خود نشان می‌داد، بازگردانده شود. با این حال، بهترین نیروهای ارتش اوکراین در این عملیات شرکت دارند. و نه تنها بهترین‌ها، بلکه آنهایی که قرار بود به عنوان ذخیره برای حفظ جبهه‌ای که امروزه همچنان در حال فروپاشی است، مورد استفاده قرار گیرند. در حالی که یکی دیگر از اهداف اصلی حمله به کورسک یعنی مجبور کردن روسیه به انتقال نیرو از جبهه به کورسک محقق نشده است. هدف این بود که تهاجم آنها را متوقف کنند، اما مسکو با استفاده از نیروهای ذخیره مستقر در داخل به این بحران پاسخ داد. بنابراین، امروز اوکراین در کورسک با احتمال شکست بهترین نیروهای خود و همچنین یک شکست گسترده‌تر در سایر جبهه‌ها روبرو است.

یک دولتمرد خردمند اکنون که بخش عمده این نیروها هنوز از بین نرفته‌اند، اقدام به مذاکره می‌کرد. برخی منابع در میان ابهامات جنگ، تعداد این نیروها را حدود ۳۰ هزار نفر در مناطق سومی و کورسک تخمین می‌زنند. یک دولتمرد سعی می‌کرد تا حداقل بخشی از قدرت دفاعی را حفظ کند تا در مذاکرات صلح به عنوان برگ برنده‌ای عمل کند. اما با تمام روحیه پیروزی که در جامعه اوکراین تزریق شده و همراه با اراده غرب برای آسیب رساندن به روسیه با استفاده از «آخرین اوکراینی»، هرگونه احتمال عقلانی از بین رفته است و اوکراین به احتمال زیاد همه دارایی‌های خود را برای تصرف یک نیروگاه هسته‌ای که مانند هویجی جلوی اسبی تندرو است و هرگز به آن نخواهد رسید، به کار خواهد گرفت. بدین ترتیب، فرسودگی این آخرین گروه بزرگ تهاجمی، آغاز تاریخی پایان دردناک جنگ اوکراین را رقم خواهد زد که مانند هر بیماری وحشتناک دیگری طولانی و رنج‌آور خواهد بود.