این فقط افراد بی احتیاط نیستند که در دام شبکه سرمایه داری گرفتار میشوند.
نوشته هدلبرتو لوپز بلانچ
ترجمه مجله هفته
هر روز بیشتر مشخص میشود که شبکههای اجتماعی که تحت کنترل شرکتهای بزرگ سرمایهداری هستند، نه تنها افراد سادهلوح و جوان بلکه افرادی که پیش از این رویکردی مثبت نسبت به مسائل عدالتخواهانه داشتند را نیز مسموم میکنند. این افراد ناگهان نظرات خود را تغییر میدهند و در کنار ستمگران قرار میگیرند.
این واقعیت به تازگی در انتخابات ونزوئلا به اثبات رسید. جایی که بمباران اطلاعات نادرست تمامی رسانههای مسلط و شبکههای اجتماعی را قبضه کرده بود. بسیار پیش از برگزاری انتخابات، این رسانهها بدون هیچ مدرکی، انتخابات را تقلبآمیز اعلام کردند.
آن کارزار به تدریج به ذهن افراد سادهلوح و همچنین به ذهن دیگر افرادی که تحت تأثیر تبلیغات طراحیشده از سوی ایالات متحده و دیگر کشورهای توسعهیافته غربی قرار گرفته بودند، نفوذ کرد. این کشورها در آرزوی سرنگونی دولت بولیواری بودند تا پس از آن ثروتهای فراوان این کشور را بین خود تقسیم کنند.
همانطور که مشخص است، ایالات متحده و کشورهای غربی پیش از انتخابات عمومی که در ۲۸ ژوئیه در ونزوئلا برگزار شد، یک کارزار شدید علیه انقلاب بولیواری، علیه نامزد آن نیکلاس مادورو و در حمایت از اپوزیسیون راستگرا به راه انداختند. این اپوزیسیون را از طریق نظرسنجیهای تقلبی و مستمر، بهعنوان برندهی حتمی نشان میدادند.
رسانههای هژمونیک غربی مانند اینفوبائه، الپائیس، سیانان، بیبیسی، فرانس ۲۴، دویچه وله، بلومبرگ، افه، آسوشیتدپرس، نیویورک تایمز و تمام ماشین تبلیغاتی عظیم غربی، ماهها در تلاش بودند تا نشان دهند که در انتخابات تقلب صورت خواهد گرفت. آنها بهطور مداوم بر چهره ماریا کورینا ماچادو تأکید میکردند، پیروزی «قطعی» اپوزیسیون را برجسته میساختند و در عین حال سعی داشتند تا با اخبار دروغین و مضر به تحقیر «چاویسمو» بپردازند.
همه اینها به تدریج در ذهن بسیاری از افراد سادهلوح و در فضای بینالمللی نفوذ کرد. پس از انتخابات، با استفاده از دادههای نادرست و مشکوک، کورینا ماچادو و نامزد سابق، ادوموندو گونزالس، ادعا کردند که به اسناد جعلی شورای ملی انتخابات دسترسی دارند و بلافاصله گروههای راستگرا را (با پرداخت 30 تا 150 دلار) تحریک کردند تا اقدامات تروریستی را در سراسر کشور آغاز کنند. این اقدامات با وجود تلاشهای ایالات متحده و غرب برای ایجاد حمام خون و سپس تهاجم نظامی به کشور و پایان دادن به چاویسم، تحت کنترل قرار گرفت.
در این حوادث بیش از 20 شهروند حامی انقلاب بولیواری کشته شدند و هیچکدام از نیروهای مخالف نبودند. مراکز متعدد آموزشی، بهداشتی، نهادهای دولتی، پروژههای اجتماعی و اقتصادی و حتی بناهای تاریخی تخریب شدند.
غرب حملات سایبری بیسابقهای را انجام داد: در 28 ژوئیه، در جریان انتخابات ریاستجمهوری، 30 میلیون حمله در دقیقه ثبت شد که معادل 500 هزار حمله در ثانیه است. این موضوع در سطح جهانی بیسابقه تلقی میشود.
با توجه به این اقدامات وندالیستی، این سوال مطرح میشود: چه کسی از تاریخ کودتاها، تجاوزات مسلحانه و تقلب در انتخابات که ایالات متحده در طول 200 سال برای سرنگونی دولتهای مترقی در آمریکای لاتین و تلاش برای ادامه تسلط بر منطقه انجام داده است، بیخبر است؟
نمونههای فراوان از این دست در جمهوری دومینیکن، گواتمالا، پاراگوئه، هندوراس، کلمبیا، برزیل، نیکاراگوئه و بسیاری کشورهای دیگر وجود دارد.
و سپس سوال بعدی این است: چگونه برخی شخصیتها و حتی دولتهای آمریکای لاتین میتوانند به نسخههایی که نیروهای راستگرای ونزوئلا با هدایت واشنگتن ارائه میدهند، کمک کنند؟
آیا این به این معنی است که ذهنیتها در حال تغییر هستند یا اینکه آنها تحت تأثیر اغوایات شمال قرار گرفتهاند؟
به هر حال، قدرت انقلاب بولیواری با اتحاد مدنی-نظامی، کمپینهای تهاجمی و ضداطلاعاتی علیه دولت دموکراتیک انتخاب شده در 28 ژوئیه را از بین برده است.
افراد سادهلوح و ضعیف در نهایت باید اعتراف کنند که توسط امپراطوری که میخواهد دکترین مونرو را حفظ کند – آمریکا برای آمریکاییها – فریب خوردهاند.
هدلبرتو لوپز بلانچ، روزنامهنگار، نویسنده، محقق کوبایی و متخصص سیاست بینالملل.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 