المیادین

چه اتفاقی در جنوب شهر غزه در حال رخ دادن است؟ و چه واقعیت‌هایی را تلاش می‌کند اشغالگران تحمیل کنند؟ 
اشغالگران به دنبال چه هدفی از گسترش در محور نتساریم هستند، و آیا هدف تنها تأمین امنیت نیروهایشان در این ایستگاه است که با قطع راه بین شمال و جنوب مانع از بازگشت آوارگان به خانه‌هایشان می‌شوند؟ 
در منطقه جنوبی شهر غزه حتی یک لحظه هم عملیات‌های نظامی اسرائیل متوقف نشده است. 
می‌توان به منطقه جنوبی شهر غزه، به‌ویژه بخشی که از خیابان صلاح‌الدین در شرق تا خیابان الرشید، «دریا»، در غرب امتداد دارد، به‌عنوان تنها منطقه‌ای در نوار غزه نگاه کرد که عملیات‌های نظامی اسرائیل حتی برای یک لحظه در آن متوقف نشده است. در طول روزهای جنگ دیوانه‌وار اشغالگران بر نوار غزه، این منطقه شاهد حملات پیوسته و بی‌وقفه‌ی «اسرائیلی» بوده است. 
می‌توان منطقه جنوبی را که بزرگ‌ترین شهرهای نوار غزه و پرجمعیت‌ترین مناطق آن را در بر می‌گیرد، به چندین ناحیه تقسیم کرد. بر اساس نقشه‌های شهرداری غزه، این منطقه شامل چندین محله حساس و حیاتی در جنوب شهر است. محله الزیتون که بزرگ‌ترین محله شهر است، بیشترین مساحت را در این منطقه دارد و حدود ۶۰ درصد از مساحت کل جنوب شهر را شامل می‌شود. بقیه مساحت مرزی توسط محله‌های تل الهوا و شیخ عجلین اشغال شده است. 
در ماه‌های اولیه جنگ، «ارتش» اشغالگر تلاش عملیاتی خود را بر روی منطقه تل الهوا متمرکز کرد که در آنجا بمباران هوایی و دریایی و توپخانه‌ای شدیدی را انجام دادند و توانستند نیروهای زمینی «اسرائیلی» را به عمق شهر غزه وارد کنند. 
با انتقال «ارتش» اشغالگر به مرحله سوم عملیات نظامی در شمال نوار غزه و با توجه به وجود ایستگاه نظامی نتساریم در لبه جنوبی شهر غزه، مرحله جدیدی از عملیات‌های نظامی اسرائیل آغاز شد. 
هدف از این عملیات‌ها ایجاد یک منطقه حائل به مساحت دو کیلومتر در هر دو جهت، هم از سمت شمالی به سمت شهر غزه و هم از سمت جنوبی به سمت بلده المغراقة و شهرهای الاسری و الزهراء، تا اردوگاه النصیرات بود. 
اما در مورد محله الزیتون، عملیات تخریب و نابودی به مناطقی محدود شد که در نزدیکی خیابان شماره ۱۰ قرار داشتند و منطقه‌ای به وسعت تقریبی نصف محله به یک منطقه حائل با قدرت آتشین تبدیل شد. 
توسعه قابل توجه دیگری از هشت روز پیش آغاز شده است، که عملیات «ارتش» اشغالگر برای گسترش منطقه امن اطراف محور نتساریم به مناطق جنوبی محله الزیتون رسیده است. 
این منطقه اکنون به سرعت به یک زمین خشک و بایر تبدیل شده است. 
اینجاست که سوال اصلی مطرح می‌شود: اشغالگران با گسترش این محور چه هدفی را دنبال می‌کنند؟ 
به نظر من، توسعه اتفاقات نشان‌دهنده یک موضوع مهم‌تر است. این مسئله به تمایل «ارتش» اشغالگر صهیونیست برای ماندن در این محور حیاتی و حساس برای مدت طولانی اشاره دارد. 
این به معنای نبود تمایل واقعی اسرائیل برای خروج از اراضی نوار غزه حتی در صورت دستیابی به توافق است. 
افزون بر این، آنچه در حال وقوع است به‌وضوح نشان می‌دهد که اشغالگران با تصمیمات سیاسی، برنامه‌های خود را برای تخریب بیشترین مساحت ممکن از مناطق مسکونی و کشاورزی نوار غزه پیش می‌برند. 
می‌توان به این نتیجه رسید که این تحولات در راستای هدف اعلام‌شده «دولت» اسرائیل برای تبدیل نوار غزه به مکانی غیر قابل سکونت است. 
متأسفانه، تلاش‌ها برای دستیابی به این هدف به مرحله پیشرفته‌ای رسیده و به‌طور منظم و برنامه‌ریزی‌شده در حال انجام است. 
در هر صورت، با وجود همه برنامه‌ریزی‌ها، همه نقشه‌ها و سناریوها، حقیقت در میدان نبرد مشخص خواهد شد و این نقشه‌ها نیزبا مداخله قهرمانان مقاومت شکست خواهد خورد.