بسته پناهندگی ائتلاف دولتی آلمان قصد دارد کمک مالی به پناهندگان دوبلین را قطع کند. این پیشنهاد برای برخی کافی نیست. هم رئیس حزب BSW واگنکنشت و هم احزاب دموکرات مسیحی CDU و CSU خواهان محدود کردن ورود پناهندگان هستند. دولت در این زمینه هیچ طرحی ارائه نکرده است.

سارا واگنکنشت، رئیس حزب BSW، بسته جدید پناهندگی دولت فدرال را ناکافی می‌داند و می‌گوید: «این یک بسته نمایشی پناهندگی است که مانند بسیاری از قوانین ائتلاف چراغ راهنمایی، بدون تفکر کافی تنظیم شده است.» اقدامات ارائه شده در روز پنجشنبه شامل کاهش کمک مالی به پناهجویانی است که طبق قوانین دوبلین، کشور دیگری مسئول آنهاست. واگنکنشت انتقاد کرد که این اقدامات تنها بخش کوچکی از پناهندگان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و حتی ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد. به عنوان مثال، پناهندگانی که می‌خواهند به آلمان بیایند، می‌توانند به سادگی از ثبت‌نام در کشور دیگر خودداری کنند. او ادعای اینکه بسته جدید پناهندگی پاسخی به بحران مهاجرت است را «مضحک» خواند.
در عوض، واگنکنشت خواستار «سیاست پناهندگی به سبک دانمارک» شد. بر این اساس، پناهندگانی که از یک کشور ثالث امن وارد آلمان می‌شوند، صرف نظر از اینکه قبلاً در کشور دیگری ثبت‌نام کرده باشند یا خیر، حق درخواست پناهندگی یا دریافت خدمات اجتماعی را نخواهند داشت.
واگنکنشت در برنامه تلویزیونی ZDF به طور واضح خواستار سیاست مهاجرتی سختگیرانه‌تری شد. او گفت: «اینکه حزب AfD این قدر قوی شده، به این دلیل نیست که افراد راست افراطی زیادی در جامعه وجود دارند، بلکه به این دلیل است که در برلین حکومت بسیار بدی وجود دارد.» او از اجرای «مدل دانمارکی» حمایت کرد و آن را مدل بهتری دانست.
دانمارک از زمان بحران سال 2015، سیاست سختگیرانه‌ای را در قبال پناهجویان اتخاذ کرده است. این کشور اخیراً دومین آمار پایین پناهندگی را در اتحادیه اروپا ارائه کرد. تقریباً هیچ مهاجری نمی‌خواهد وارد این کشور کوچک بین مراکز پناهندگی آلمان و سوئد شود.
از سال 2019، اسکاندیناوی‌ها با سیاست‌های نمادین، سناریویی ترسناک ایجاد کردند که خبر آن پخش شد. آنها تهدید کردند که حتی سوری‌ها را نیز اخراج خواهند کرد (که این کار را نکردند) و یک اردوگاه پناهندگی خارجی در رواندا ایجاد خواهند کرد (که این کار را هم نکردند). جریان ورودی پناهجویان به تدریج کمتر شد. یک سخنگوی سازمان غیردولتی در مصاحبه‌ای گفت: «آنها سعی کردند پیامی به جهان بفرستند که دانمارک مکان خوبی برای درخواست پناهندگی نیست. و این را با شناخته شدن در جهان به عنوان کشوری که می‌خواهد راه حلی با رواندا پیدا کند، به دست آوردند.»
انتقادات سازمان ملل از دانمارکی‌ها بی‌اثر بود: «آنها مثل تفلون هستند»
البته انتقادات شدیدی از سوی کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل (UNHCR) و کمیسیون اتحادیه اروپا وجود داشت. اما این انتقادات تأثیر چندانی بر دولت دانمارک نداشت. مولر هانسن، کارشناس سیاسی می‌گوید: «تا زمانی که آنها در چارچوب کنوانسیون‌های بین‌المللی عمل می‌کنند – و آنها معتقدند که این کار را می‌کنند – اینکه به آنها گفته شود سختگیر هستند را تقریباً نوعی تمجید می‌دانند. این نمادی را که می‌خواهند نشان دهند، تأیید می‌کند. بنابراین، وقتی کشورهای دیگر این را می‌گویند، آنها تقریباً به آن افتخار می‌کنند. در این مورد، آنها مثل تفلون هستند.»
در واقع، دانمارکی‌ها به تعداد کمی از پناهندگانی که می‌پذیرند، پول می‌دهند تا پس از رد درخواست پناهندگی‌شان، در سریع‌ترین زمان ممکن کشورشان را ترک کنند.
برای سارا واگنکنشت، این روش نمونه‌ای از رفتار با پناهجویان است.