نوشته مهدی حسن
ترجمه مهدی

رووِن پداتزور، تحلیلگر امور نظامی روزنامه اسرائیلی هاآرتص نوشت: «رهبران اسرائیلی با یک تیر سه نشان زدند. آنها مردی را که قدرت رسیدن به توافق با اسرائیل را داشت کشتند؛ از کسی که تلفات زیادی به اسرائیل وارد کرده بود انتقام گرفتند؛ و به حماس نشان دادند که ارتباطات با آنها تنها از طریق نیروی نظامی انجام خواهد شد.»
آیا پداتزور به ترور اسماعیل هنیه، رئیس دفتر سیاسی حماس، توسط اسرائیل در تهران در سحرگاه ۳۱ جولای گذشته اشاره می‌کرد؟
خیر. پداتزور در سال ۲۰۱۴ در یک تصادف رانندگی درگذشت. نقل قول او از هاآرتص در بالا، در پاسخ به ترور احمد جعبری، فرمانده ارشد دیگر حماس، در نوامبر ۲۰۱۲ بود که منجر به جنگ غزه در سال ۲۰۱۲ شد.
همانطور که همکار سابقم در اینترسپت، جان شوارتز، سال گذشته به تفصیل مستند کرد، «جعبری به این باور رسیده بود که بهترین کار برای فلسطینی‌ها این است که حماس برای یک آتش‌بس طولانی مدت مذاکره کند» و او با گرشون باسکین، فعال صلح احترام‌برانگیز اسرائیلی، در ارتباط بود. «درست قبل از ترور، [باسکین] پیش‌نویس پیشنهادی برای چنین آتش‌بسی را به جعبری تحویل داد تا آن را بررسی و تأیید کند. این پیش‌نویس توسط باسکین و معاون وزیر امور خارجه حماس توافق شده بود و باسکین همچنین گفت که قبلاً آن را به ایهود باراک، وزیر دفاع وقت اسرائیل، نشان داده بود.»
آیا جعبری «هدنه» یا آتش‌بس طولانی مدت بین حماس و اسرائیل را امضا می‌کرد؟ ما هرگز آنرا نخواهیم دانست.
در واقع، اسرائیل تاریخچه طولانی و بد سابقه ‌ای در ترور رهبران حماس که در حال مذاکرات آتش‌بس یا حتی پیشنهاد آتش‌بس طولانی مدت با دولت یهودی هستند، دارد.
آیا شیخ احمد یاسین، بنیانگذار معلول و رهبر معنوی حماس را به یاد دارید؟ او کمتر از سه ماه پس از پیشنهاد آتش‌بس طولانی مدت با اسرائیل «در صورت تشکیل دولت فلسطینی در کرانه باختری و نوار غزه» ترور شد.
جانشین او، عبدالعزیز الرنتیسی، کمتر از سه ماه پس از ارائه پیشنهاد مشابه آتش‌بس به اسرائیل ترور شد.
همچنین ترور جعبری در سال ۲۰۱۲ توسط دولت نتانیاهو وجود دارد که همانطور که ذکر شد، تنها «ساعاتی قبل از ترور» در حال بررسی توافق «آتش‌بس متقابل طولانی مدت» بود، طبق گفته باسکین.
شباهت‌های بین سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۲۴، بین ترورهای جعبری و هنیه، تکان‌دهنده است.
باسکین مدت کوتاهی پس از ترور جعبری گفت: «او در صف مرگ بود، نه فرشته بود و نه مرد عادل صلح، اما ترور او همچنین امکان دستیابی به آتش‌بس و همچنین ظرفیت عملکرد میانجی‌گران مصری را از بین برد.»
همین را می‌توان درباره هنیه گفت. رسانه‌های اصلی غربی توافق دارند که رهبر حماس – با معیارهای حماس – یک «عملگرا» بود؛ چهره‌ای کلیدی در مذاکرات جاری برای تضمین آتش‌بس در غزه و آزادی گروگان‌های اسرائیلی.
رویترز:
«با وجود لحن تند او در انظار عمومی، دیپلمات‌ها و مقامات عرب [هنیه] را در مقایسه با صداهای سخت‌تر در داخل غزه، جایی که شاخه نظامی حماس حمله ۷ اکتبر را برنامه‌ریزی کرد، نسبتاً عملگرا می‌دانستند. در حالی که به نظامیان اسرائیلی می‌گفت که خود را «در شن‌های غزه غرق شده» خواهند یافت، او و سلف او به عنوان رهبر حماس، خالد مشعل، در سراسر منطقه سفر کرده بودند تا درباره توافق آتش‌بس با اسرائیل با میانجی‌گری قطر که شامل تبادل گروگان‌ها با فلسطینی‌های زندانی در اسرائیل و همچنین کمک بیشتر به غزه می‌شد، مذاکره کنند.»
اسکای نیوز:
«هنیه چهره عملگرای حماس بود. او کمتر سخت‌گیر و نظامی‌گرا از یحیی سینوار بود که رئیس حماس در داخل غزه است و نبرد را هدایت می‌کند. هنیه چهره عمومی دیپلماسی حماس در پایتخت‌های عربی بود. او تلاش‌ها برای مذاکره آتش‌بس در غزه را رهبری می‌کرد.»
این فردی بود که دولت راست افراطی بنیامین نتانیاهو در اسرائیل تصمیم گرفت روز چهارشنبه در خاک ایران ترور کند.
چرا؟
به طور خلاصه، نتانیاهو و ائتلاف او از فاشیست‌ها و افراطیون توافقی برای آزادی گروگان‌ها نمی‌خواهند. آنها ترجیح می‌دهند جنگ را ادامه دهند، بدون توجه به هزینه آن برای غیرنظامیان غزه یا شهروندان خودشان که هنوز در این منطقه نگه داشته شده‌اند. علیرغم ادعاهای مضحک جو بایدن در غیر این صورت، این نتانیاهو بوده است که بزرگترین مانع رسیدن به توافقی برای آزادی گروگان‌های اسرائیلی در غزه بوده است. سخنگوی سابق خانواده‌های گروگان‌ها ادعا می‌کند که نتانیاهو توافق را رد کرده است. بنی گانتز، عضو سابق کابینه جنگ اسرائیل، می‌گوید نتانیاهو مانع توافق شده است. مقامات دفاعی اسرائیل به هاآرتص می‌گویند که «نتانیاهو به طور سیستماتیک مذاکرات برای آزادی گروگان‌ها را خراب کرد.»
چیز جدیدی در اینجا وجود ندارد. با نقل قول نادرست از وینستون چرچیل، اسرائیل همیشه «جنگ-جنگ» را به «حرف-حرف» ترجیح داده است. دولت‌های اسرائیل – به ویژه آنهایی که توسط نتانیاهو رهبری می‌شوند – ترجیح داده‌اند حماس را به عنوان دشمن دائمی – یا به نقل از وزیر فعلی دارایی اسرائیل، بزالل اسموتریچ، به عنوان «دارایی» – داشته باشند، به جای تلاش برای رسیدن به توافق دائمی با حماس.
همانطور که روزنامه‌نگار فقید اسرائیلی پداتزور، در تحلیل خود از ترور فاجعه‌بار جعبری در سال ۲۰۱۲ نوشت:
«تصمیم‌گیرندگان ما، از جمله وزیر دفاع و شاید نخست وزیر بنیامین نتانیاهو، از نقش جعبری در پیشبرد توافق آتش‌بس دائمی آگاه بودند… بنابراین، تصمیم به کشتن جعبری نشان می‌دهد که مسئولان ما تصمیم گرفتند که آتش‌بس در این زمان برای اسرائیل مطلوب نخواهد بود و حمله به حماس ترجیح داده خواهد شد.»
نام «جعبری» را در بالا با «هنیه» جایگزین کنید و این کلمات می‌توانستند امروز نوشته شده باشند.
هرچه بیشتر چیزها تغییر می‌کنند، بیشتر همان‌جور می‌مانند.

مهدی حسن یک روزنامه‌نگار بریتانیایی-آمریکایی با اصالت هندی است، هم‌بنیانگذار رسانه دیجیتال زتئو، که این مقاله را در ۳۱ جولای منتشر کرد. او در سال ۲۰۱۸ جایزه انجمن روزنامه‌نگاران حرفه‌ای آمریکا را دریافت کرده است. این مقاله بعداً در گلوبالتر منتشر شد.