
صهیونیسم در برابر صهیونیسم
رمزی بارود
رمزی بارود درباره ایتامار بن گویر و شتاب بخشیدن به فروپاشی اسرائیل
وزیر امنیت ملی اسرائیل ایتامار بن گویر در 26 آگوست سوگند خورد که یک کنیسه در محوطه مسجدالاقصی، مکان مقدس مسلمانان، بنا کند.
بن گویر که نماینده طبقه قدرتمند صهیونیست مذهبی در دولت و جامعه اسرائیل است، در مورد طرحهایش در قدس شرقی اشغالی و سایر مناطق فلسطین صریح بوده است. او به جنگ مذهبی دعوت کرده، خواستار پاکسازی قومی فلسطینیها، گرسنگی دادن یا کشتن زندانیان و الحاق کرانه باختری شده است.
در مقام وزیر در دولت افراطی بنیامین نتانیاهو، بن گویر سخت تلاش کرده تا گفتار خود را به عمل تبدیل کند. او مکرراً به مسجدالاقصی یورش برده، سیاستهای گرسنگی دادن خود را علیه زندانیان فلسطینی اجرا کرده و حتی از تجاوز در اردوگاههای بازداشت نظامی اسرائیل دفاع کرده و سربازان متهم را «قهرمانان ما» خوانده است. طرفداران او صدها حمله و دهها پوگروم علیه جوامع فلسطینی در کرانه باختری انجام دادهاند.
طبق گزارش وزارت بهداشت فلسطین، حداقل 670 فلسطینی از آغاز جنگ غزه در کرانه باختری اشغالی کشته شدهاند که تعداد زیادی از آنها قربانیان شهرکنشینان غیرقانونی یهودی بودند.
اما همه اسرائیلیها در ساختار سیاسی یا امنیتی با رفتار یا تاکتیکهای بن گویر موافق نیستند. به عنوان مثال، رونن بار رئیس شین بت در 22 آگوست به خسارت «توصیف ناپذیر» به اسرائیل ناشی از اقدامات بن گویر در قدس شرقی هشدار داد.
بار خود طرفدار سرسخت شهرکسازیها و به همان اندازه تندرو است که از یک سازمان مشهور جنایتکار را رهبری میکند. اما درگیری بار با بن گویر نه در ماهیت بلکه در سبک است و تنها بیانگر جنگ ایدئولوژیک و سیاسی بزرگتری میان نهادهای برتر اسرائیل است.
این جنگ اما پیش از حمله 7 اکتبر و جنگ و نسلکشی جاری در غزه آغاز شده بود. هفت ماه قبل از شروع جنگ، رئیسجمهور اسرائیل اسحاق هرتسوگ در سخنرانی تلویزیونی گفت که «آنهایی که فکر میکنند جنگ داخلی واقعی … مرزی است که از آن عبور نخواهیم کرد، هیچ ایدهای ندارند.»
زمینه سخنان او «نفرت واقعی و عمیق» در میان اسرائیلیها در نتیجه تلاشهای نتانیاهو و شرکای ائتلاف دولت افراطی وی برای تضعیف قدرت قوه قضاییه بود.
مبارزه بر سر دیوان عالی کشور اما تنها نوک کوه یخ بود. واقعیت این که اسرائیل برای رسیدن به یک دولت با ثبات در دسامبر 2022 به پنج انتخابات در چهار سال نیاز داشت، خود نشانگر تعارض سیاسی بیسابقه اسرائیل بود.
دولت جدید ممکن است از نظر موازنه پارلمانی «با ثبات» باشد، اما کشور را در همه جبههها ناپایدار کرده و به تظاهرات گسترده منجر شد که در آن طبقه نظامی قدرتمند اما رو به حاشیه رانده شده نیز شرکت داشتند.
حمله 7 اکتبر در زمان آسیبپذیری اجتماعی و سیاسی رخ داد که از زمان تأسیس اسرائیل بر ویرانههای فلسطین تاریخی در ماه مه 1948 بیسابقه بود. جنگ، اما به ویژه شکست در دستیابی به هر یک از اهداف آن، این تعارض موجود را تشدید کرد. این به هشدارهایی از سوی سیاستمداران و نظامیان منجر شد که کشور در حال فروپاشی است.
روشنترین این هشدارها از سوی یتسحاق یا اسحاق بریک، فرمانده ارشد سابق نظامی اسرائیل بود. او در 22 آگوست در هاآرتص نوشت که کشور «به سمت لبه پرتگاه میتازد» و «ظرف حداکثر یک سال آینده فرو خواهد پاشید.»
اگرچه بریک در کنار عوامل مختلف، به جنگ باخته نتانیاهو در غزه اشاره میکرد، اما طبقه سیاسی ضد نتانیاهو معتقد است که بحران عمدتاً در خود دولت نهفته است.
راه حل، طبق اظهارات اخیر خود هرتسوگ، این است که «کاهانیسم باید از دولت حذف شود.»
کاهانیسم در اینجا به حزب کاخ رابی مائیر کاهانه اشاره دارد. اگرچه اکنون ممنوع است، اما کاخ در اشکال متعددی از جمله در حزب اوتسما یهودیت بن گویر احیا شده است. به عنوان شاگرد کاهانه، بن گویر در تلاش است تا رؤیای این رابی افراطی یعنی پاکسازی قومی کامل مردم فلسطین را محقق کند.
بن گویر و همفکرانش کاملاً از فرصت تاریخی که اکنون در دسترس آنها قرار دارد آگاهند، زیرا امیدوارند جنگ مذهبی مورد علاقه خود را شعلهور کنند. آنها همچنین میدانند که اگر جنگ غزه بدون پیشبرد طرح اصلی آنها برای استعمار مناطق اشغالی باقی مانده پایان یابد، ممکن است دیگر هرگز چنین فرصتی پیش نیاید.
شتاب بن گویر در دستیابی به دستور کار صهیونیست مذهبی با شکل سنتی استعمار اسرائیل که بر «نسلکشی تدریجی» فلسطینیها و پاکسازی قومی آهسته جوامع فلسطینی از قدس شرقی و کرانه باختری مبتنی است، در تضاد است.
اگرچه نظامی اسرائیل معتقد است که شهرکهای غیرقانونی ضروری هستند، اما این مستعمرات را در زبان استراتژیک به عنوان «سپر امنیتی» برای اسرائیل درک میکنند.
برندگان و بازندگان جنگ ایدئولوژیک و سیاسی اسرائیل احتمالاً پس از پایان جنگ غزه ظاهر خواهند شد، که نتایج آن سایر عوامل از جمله آینده خود دولت اسرائیل را تعیین خواهد کرد، طبق برآورد ژنرال یتسحاق بریک.
دکتر رمزی بارود نویسندهای شناختهشده و با آثار متعدد و ترجمهشده است. او ستوننویس بینالمللی و سردبیر وبسایت PalestineChronicle.com است. آخرین کتاب او «آخرین زمین: داستانی فلسطینی» (انتشارات پلوتو، 2018) است. او مدرک دکترای خود را در مطالعات فلسطین از دانشگاه اکستر (2015) دریافت کرده و به عنوان پژوهشگر غیرمقیم در مرکز اورفاله برای مطالعات جهانی و بینالمللی در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا فعالیت کرده است.

