ماهیگیری در منجلاب راست

نخست‌وزیر جدید فرانسه، بارنیه، قصد دارد هفته آینده «دولتی متعادل» معرفی کند – حزب لوپن، میانه‌روها را به پیش می‌راند

نوشته هانسگئورگ هرمان
منتشر شده در یونگه ولت
ترجمه جنوب جهانی

امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، ۵۱ روز پس از انتخابات پارلمانی در ماه ژوئیه، برای نامزد کردن یک نخست‌وزیر زمان صرف کرد. به نظر می‌رسد منتخب او می‌خواهد این کار را تا حد ممکن سریع انجام دهد: میشل بارنیه، که از ۶ سپتامبر صاحب جدید مقر دولت در هتل ماتینیون پاریس است، قصد دارد هفته آینده کابینه‌ای از نظر سیاسی «متعادل» معرفی کند. این کار احتمالاً برای او دشوار خواهد بود. از آنجا که بارنیه پست خود را نه تنها مدیون ماکرون، بلکه عمدتاً مرهون همکاری مارین لوپن است، او ناگزیر خواهد بود در آب‌های گل‌آلود بخش سیاسی راست نیز ماهیگیری کند. به عنوان مثال، در مجلس سنا، دومین مجلس پارلمان که تحت سلطه محافظه‌کاران افراطی است. مشکل او این است: لوپن، رهبر حزب راست افراطی اجتماع ملی (RN) در مجلس ملی، اتاق اول پارلمان، اگرچه قصد ندارد رأی عدم اعتماد بدهد، اما همانطور که در آغاز دوره تصدی به بارنیه قول داده، می‌خواهد بر هر قدم او «نظارت» کند.
بارنیه از میان سنا، که پناهگاه سیاستمداران عمدتاً مسن و مرد است، برونو رتایو را انتخاب کرده که احتمالاً مورد پسند لوپن و هوادارانش نیز خواهد بود: به گزارش خبرگزاری پابلیک سنا در این هفته، رهبر حزب جمهوری‌خواهان (LR) در مجلس سنا برای یکی از پست‌های مهم وزارتی – وزارت کشور یا دادگستری – در نظر گرفته شده است. رتایو که به خاطر درخواست‌هایش برای مسدود کردن کامل مهاجرت از کشورهای آفریقایی یا خاورمیانه و نزدیک بدنام است، کاملاً با طرح ارائه شده توسط لوپن برای تحمل دولتی تحت رهبری بارنیه مطابقت دارد. جمهوری‌خواهان او که در انتخابات به یک حزب کوچک تبدیل شدند، تحت فشار ماکرون و با حمایت راست افراطی، ناگهان خود را به عنوان دولت دست‌نشانده اجتماع ملی می‌بینند که با ۱۴۳ کرسی دومین گروه بزرگ در مجلس ملی است.

هر کسی را که بارنیه در چهار یا پنج روز آینده به کابینه خود دعوت کند، یک چیز از قبل روشن است: نه فراکسیون رنسانس خود ماکرون و نه شرکای مودم یا هوریزون – کوچکترین گروه‌های میانه‌رو که در ماه ژوئیه تحت نام آنسامبل با او در انتخابات شرکت کردند و با او در برابر چپ متحد شکست خوردند – برنامه دولت را تعیین نخواهند کرد، بلکه ناظران لوپن این کار را انجام خواهند داد. تصمیم ماکرون مبنی بر اینکه نه برندگان چپ انتخابات جبهه جدید مردمی (NFP) و نامزد آن لوسی کاستت، بلکه بازندگان را با یک کمیسر سابق اتحادیه اروپا که اکنون ۷۳ ساله است به حکومت برساند، ممکن است گامی جدی در جهت اشتباه ثابت شود: وعده بارنیه مبنی بر غافلگیر کردن کشور با دولتی «متعادل، نماینده و کثرت‌گرا» حتی در نطفه چپ سیاسی و رأی‌دهندگان آن را شامل نمی‌شود.

تا روز جمعه، هیچ یک از شخصیت‌هایی که بارنیه در طیف وسیع چپ با آنها مشورت کرده بود، حاضر نشده بودند حتی درباره پیوستن به دولت او فکر کنند. توهین ماکرون به کاستت، به شریک NFP ژان-لوک ملانشون و حزب او فرانسه تسلیم‌ناپذیر (LFI)، در حال حاضر تمام درها را به سمت چپ برای نخست‌وزیر بسته است. در مقابل، لوران وکیز، رهبر گروه LR در پارلمان، روز پنجشنبه از «اکثریت جدید راست» ابراز خرسندی کرد که البته بدون اجتماع ملی لوپن وجود نخواهد داشت. آنچه وکیز از رئیس دولت خود می‌خواهد، دقیقاً همان چیزی است که لوپن و ولیعهد او جردن باردلا نیز خواستار آن هستند: «امنیت بیشتر، مهاجرت کمتر» – در بهترین حالت اصلاً مهاجرتی وجود نداشته باشد، اگر بخواهیم نظر وزیر کشور احتمالی رتایو را در نظر بگیریم.

آنچه احتمالاً کمتر مورد پسند حامی او ماکرون قرار خواهد گرفت، اعلام بارنیه مبنی بر تبدیل هتل ماتینیون به دژی سیاسی تا حد امکان مستقل از رئیس‌جمهور است. این به ویژه در مورد پروژه نمونه در برنامه نئولیبرال ماکرون صدق می‌کند – اصلاحات بازنشستگی که در مارس ۲۰۲۳ توسط نخست‌وزیر وقت او الیزابت بورن با حکم حکومتی و بدون تصویب پارلمان اجرا شد. لوپن و گروهش می‌خواهند آن را، با توافق با چپ، لغو کنند.