
سنت کشتار
چهارمین جنگ لبنان اسرائیل
نوشته کنوت ملنتین
یونگه ولت
ترجمه جنوب جهانی
از دوشنبه، چهارمین جنگ لبنان اسرائیل پس از سال های 1978، 1982، 2006 و اکنون 2024 نام «پیکانهای شمالی» را دارد. قرار است این عملیات به عنوان بخشی از تاریخ کشوری که حاضر به تعریف نهایی ادعاهای سرزمینی خود و پذیرش تشکیل یک دولت فلسطینی نیست، ثبت شود. تنها روز دوشنبه، طبق گزارش وزارت بهداشت بیروت، بیش از 558 نفر در نتیجه حملات هوایی اسرائیل کشته شدند، که حداقل 50 نفر از آنها کودک بودند.
این یک جنگ اعلام شده است. نسبت دادن آن به موشک های حزب الله که خسارت نسبتاً اندکی وارد می کنند، مادامی که توسط پدافند هوایی اسرائیل نابود نشوند، سطحی است. وزیر دفاع یو گالانت بارها بین ژوئن و اوت سال گذشته تهدید کرده بود که لبنان را «به عصر حجر» بازخواهد گرداند. این عبارت وحشیانه از زمان جنگ ویتنام ایالات متحده و از ژنرال نیروی هوایی کورتیس لی می برگرفته شده است. گالانت آن زمان تقاضا کرد که حزب الله «تحریکات خود» را متوقف کند. او از جمله به برپایی دو چادر به طور مسالمت آمیز بر روی منطقه «مزارع شبعا» که از سال 1967 تحت اشغال اسرائیل است، گشتهای نیروهای یگان حزب الله در مرز و پرتاب چند موشک توسط فلسطینیان از خاک لبنان اشاره کرد.
چنین دلایل جنگی ساخته و پرداخته شده سابقه دارند. اسرائیل ورود نیروهای خود به لبنان در ژوئن 1982 را با حمله به سفیر خود در لندن توجیه کرد، که گروه مزدور ابونیدال مسئول آن بود و طبق اظهارات اسرائیل به سفارش سازمان اطلاعات عراق انجام شده بود. همان گروه چند مقام ارشد سازمان آزادیبخش فلسطین را نیز که خواستار مذاکره با اسرائیل بودند، به قتل رساند. آن جنگ که هدف دولت اسرائیل از آن اخراج فلسطینیان از لبنان اعلام شده بود، ماهها به طول انجامید و با محاصره و تخریب گسترده بیروت توسط نیروهای اسرائیلی که از نظر تعداد و کیفیت بر رقبای خود برتری داشتند، پایان یافت.
وزیر امور جوامع یهودی ساکن خارج از اسرائیل، امیچای چیکلی، روز دوشنبه اعلام کرد که دولت لبنان بر جنوب این کشور حاکمیت اعمال نمی کند. بنابراین اسرائیل حق دارد که در آنجا کنترل را به دست بگیرد. دولت صهیونیستی قبلاً از فوریه 1985 تا مه 2000 منطقه امنیتی 900 کیلومتر مربعی را شمال مرزهای خود اشغال کرده بود. این تلاش ممکن است اکنون با توجه به برتری نظامی سرکوب کننده خود تکرار شود. جنگ هنوز به پایان نرسیده است.

