. نوشته جوئل سوارز رودس

«روزی آمدند و پرسیدند در صورت مرگ باید به چه کسی اطلاع داد، و این احتمال واقعیِ مرگ، همه ما را شوکه کرد. بعدها فهمیدیم که حقیقت دارد؛ در یک انقلاب یا پیروز می‌شوی یا می‌میری (اگر انقلاب واقعی باشد). بسیاری از همراهان در مسیر پیروزی از ما جدا شدند». (نامه وداع چه‌گوارا به فیدل، مارس ۱۹۶۵)

به جرات میتوانم بگویم من از جانب اکثریت  مردم کوبا سخن می‌گویم. شهادت سید حسن نصرالله همه ما را عمیقاً تحت تأثیر قرار داده است.

من در میان بحران موشکی به دنیا آمدم، زمانی که مردم ما با تفنگ‌های چکسلواکی از پشت بام‌ها تلاش می‌کردند هواپیماهای آمریکایی را که بر فراز شهر پرواز می‌کردند، سرنگون کنند. در آن روزهای «درخشان و غمگین» – همان‌طور که چه به یادمان می‌آورد – در کنار قد و قامت عظیم فیزیکی و اخلاقی فیدل، توانایی و رهبری او رشد کرد؛ «نحوه تفکر و دیدگاه او در برابر خطرات و اصول».

در این لحظه از خشم و درد، به یاد او می‌افتم. او ما را در انترناسیونالیسم ضد امپریالیستی آموزش داد و ما را به پایبندی و تعهد به آرمان ملت فلسطین و آزادسازی سرزمین‌های اشغالی آن‌ها تربیت کرد.

سید نصرالله نیز با همان قاطعیت گفت: «غزه را تنها نخواهیم گذاشت» و به وعده‌اش عمل کرد. اکنون در تصاویر لبنان، جمعیتی خشمگین را می‌بینم. همراه با دعاها و شعارها برای شهادت رهبر معنوی و سیاسی‌شان، صدای گریه دلخراش زنی که این تصاویر را ثبت کرده، به گوش می‌رسد. و کسی این پیام را برای ما فرستاد: «فقط همین: لباس‌های سیاه‌تان را بپوشید، برای رهبر عزیزمان گریه کنید، اگر می‌توانید اشک بریزید، اما امیدتان را از دست ندهید. احساس شکست نکنید، احساس مغلوب شدن نکنید.
«ما فرزندان اباعبدالله هستیم. شهید سید حسن، نسل خوبی از جوانان را تربیت کرده است، ما راه او را ادامه خواهیم داد. مقاومت ادامه دارد!» ما از حق مقدس ملت‌ها برای مقابله با فاشیسم، صهیونیسم و امپریالیسم، دفاع و تأکید می‌کنیم که تنها یک جایگاه اخلاقی ممکن وجود دارد: در کنار مقاومت.
سال‌ها پیش دوستی که از لبنان بازگشته بود، عکسی از یک ساختمان در حومه جنوب بیروت به من نشان داد. دو بنر بزرگ روی آن ساختمان بود: در یکی تصویر نصرالله و در دیگری تصویر چه‌گوارا. از میان خرابه‌های ساختمانی مشابه، صدای نصرالله که به مبارزانش فرمان می‌دهد، بلند می‌شود؛ و برای همه ما اهمیت، خطر و رفتار لازم را یادآوری می‌کند؛ همان استعاره‌ای که چه در میانه آتش و بدون عجله به سربازانش در نبرد سانتا کلارا زمزمه می‌کرد: نگذارید تانک‌ها عبور کنند.

افتخار بر شهدا! جوئل سوارز رودس هاوانا، ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۴