آسیب‌های شدید ناشی از حمله ایران: اسرائیل می‌خواهد به چشم جهان خاک بپاشد

در نمایشی که حتی هودینی شعبده‌باز را به تحسین وا می‌داشت، اسرائیل شکست سیستم دفاع موشکی گنبد آهنین خود را پنهان کرد و با ژستی متکبرانه تلاش نمود تا مردم خود و جهان را متقاعد کند که همه چیز تحت کنترل است. اما واقعیت‌ها خلاف این را نشان می‌دهند.

نوشته راینر روپ
ترجمه جنوب جهانی

این بار نیز پس از آنکه موشک‌های ایرانی به طور گسترده تأسیسات نظامی اسرائیل را هدف قرار دادند، این کشور به روش آزموده شده اطلاعات نادرست و سانسور خبری متوسل شد. حمله موشکی ایران به اسرائیل پاسخی به ترور شخصیت‌های کلیدی «محور مقاومت» مانند اسماعیل هنیه رهبر حماس که در پایتخت ایران کشته شد و حسن نصرالله از حزب‌الله که همراه با یک مقام عالی‌رتبه دولت ایران در یک حمله هدفمند اسرائیل به قتل رسید، بود.

در گزارش‌های رسمی و بسیار محدود اسرائیل، توجه به این نکته جالب است که حمله موشکی اخیر ایران از یک سو کاملاً بی‌اثر نشان داده می‌شود و از سوی دیگر به عنوان تشدید تنش‌ها معرفی می‌گردد که ایران باید به شدت برای آن مجازات شود. از جناح افراطی فاشیستی در دولت نتانیاهو، خواسته‌هایی برای ترور هدفمند آیت‌الله خامنه‌ای، عالی‌ترین مقام ایران، یا بمباران تأسیسات هسته‌ای و زیرساخت‌های صنعت نفت ایران مطرح شده است.

سؤال اصلی این است: اگر خسارت در اسرائیل قابل توجه نیست، پس چرا این همه هیاهو؟ و اگر عکس این قضیه صادق است، آیا اسرائیل اصلاً می‌تواند تشدید تنش گسترده‌ای علیه ایران را به خود اجازه دهد؟ برای جلوگیری از آگاهی جهان از وضعیت بغرنج اسرائیل، دولت این کشور فوراً چندین منطقه نظامی را مسدود و از انتشار اطلاعات درباره محل دقیق اصابت موشک‌ها جلوگیری کرد.

توجیه نظامیان چه بود؟ آن‌ها نمی‌خواستند به ایران این رضایت خاطر را بدهند که بداند چه میزان خسارت وارد کرده‌اند. اما جالب اینجاست که اسرائیل فراموش کرد به ویدیوهای متعددی که در اینترنت منتشر شده و نشان می‌دهد سیستم دفاع موشکی گنبد آهنین سوراخ‌های بزرگتر و بیشتری از پنیر سوئیسی دارد، اشاره کند. همه می‌توانستند ببینند که بسیاری از موشک‌های ایرانی بدون مانع توانستند در خاک اسرائیل فرود آیند.

همچنین نباید «خسارت جزئی» مرموز در پایگاه هوایی نواتیم را فراموش کنیم، جایی که اسرائیل جنگنده‌های ارزشمند اف-35 خود را مستقر کرده است. «البته» در آنجا خسارت واقعی وجود ندارد، زیرا دولت اسرائیل چنین ادعا می‌کند و رسانه‌های ما نیز درست مانند اولاف شولتز صدراعظم آلمان، حرف آن‌ها را باور می‌کنند. پس دیگر نیازی به مدارک بیشتر نیست!

در محافل کمتر خوش‌باور، که اکثریت کشورهای جهان را تشکیل می‌دهند، اسرائیلی‌ها را به عنوان استادان پنهان‌کاری، حقه‌های زیرکانه، اطلاعات نادرست، دروغ‌های آشکار و سانسور فزاینده رسانه‌ها می‌شناسند. حتی برای انتشار اخبار و عکس‌های مربوط به خسارات جنگی در اسرائیل از تلفن‌های همراه شخصی، از چند ماه پیش مجازات‌های سنگینی در نظر گرفته شده است.

با توجه به آنچه با این حال درز کرده، مشخص است که حمله موشکی اخیر ایران شوخی نبوده است. این حمله حتی به عنوان آخرین هشدار، نزدیک تأسیسات هسته‌ای اسرائیل در دریای مرده را هدف قرار داد و به آن اصابت کرد. سانسور اسرائیل سریعاً تمام نشتی‌های احتمالی در مورد این فاجعه نزدیک را مسدود کرد، به طوری که همه در مورد میزان واقعی خسارت وارد شده سردرگم شدند. آیا تأسیسات مهمی مورد اصابت قرار گرفته‌اند؟ آیا پایگاه هوایی از کار افتاده است؟ ما نمی‌دانیم، زیرا اسرائیل حرفی نمی‌زند. ظاهراً شفافیت تنها زمانی مناسب است که چیزی برای پنهان کردن وجود نداشته باشد.

اگر ایرانی‌ها فقط به زمین‌های خالی حمله کرده بودند، به احتمال زیاد تصاویر با مدارک در همه رسانه‌ها پخش می‌شد تا نشان دهند موشک‌های فراصوت جدید ایران چقدر ناکارآمد هستند. نتیجه‌گیری معکوس: آشکارا اسرائیل این بار چیزهای بسیار بیشتری برای پنهان کردن دارد.

جیک سالیوان، مشاور امنیت ملی ایالات متحده، شخصاً در این سیرک دخالت کرد و حمله ایران را «ناکارآمد» و در عین حال «تشدید قابل توجه تنش» توصیف کرد. خب، سالیوان ستاره درخشانی نیست، به جز مدیریت کمپین انتخاباتی برای بایدن، او چیز دیگری یاد نگرفته است. به پاس مهارت او در جمع‌آوری کمک‌های مالی، بایدن او را به عنوان مدیر شورای امنیت ملی خود منصوب کرد – شغلی که سالیوان هیچ اطلاعی از آن ندارد، همانطور که در بسیاری از بحران‌های کوچک و بزرگ نشان داده شده است.

پس از حمله به اسرائیل، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که مسئول اجرای فنی پرتاب موشک‌ها و هدایت آن‌ها بود، ادعا کرد که 90 درصد موشک‌ها به اهداف خود اصابت کرده‌اند، که اگر صحت داشته باشد، به سختی می‌توان آن را «بی‌اثر» توصیف کرد.

ارتش اسرائیل ادعا کرد که پایگاه هوایی نواتیم در صحرای نگِو، جایی که برخی از جنگنده‌های ارزشمند اف-35 اسرائیل مستقر هستند، تنها «اندکی» آسیب دیده است. با این حال، میزان خسارات مخفی ماند و حتی وال استریت ژورنال نیز قادر به کسب جزئیات بیشتر از نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) که معمولاً کم حرف هستند، نبود. بار دیگر گفته شد که نمی‌خواهند «به ایران اطلاعاتی بدهند» که به آن‌ها کمک کند در حمله بعدی بهتر هدف‌گیری کنند.

با این حال، اگر موشک‌های ایرانی به آشیانه‌های هواپیما در نواتیم اصابت کرده باشند، احتمالاً خسارات قابل توجهی نیز به هواپیماهای مستقر در آنجا وارد کرده‌اند. ظاهراً اسرائیلی‌ها دو ساعت قبل از اصابت موشک‌ها از آمریکا هشدار دریافت کرده بودند. بنابراین آن‌ها تقریباً 120 دقیقه وقت داشتند تا هواپیماهای خود را که هر کدام 100 میلیون دلار ارزش دارند، به پرواز درآورند. اولاً برای محافظت از آن‌ها، و دوماً برای احتمال سرنگون کردن موشک‌ها. حداقل این چیزی است که توسط طرفداران صهیونیست در رسانه‌ها مطرح می‌شود.

در واقع، اف-35 بی‌دلیل «کامپیوترهای پرنده» نامیده نمی‌شوند که قابلیت اطمینان آن‌ها حتی در نیروی هوایی ایالات متحده نیز مرتباً مورد انتقاد قرار می‌گیرد. طبق یک گزارش رسمی پنتاگون، در هر زمان کمتر از نیمی از این هواپیماها کاملاً عملیاتی هستند. از آنجا که آن‌ها مرتباً دچار مشکلات نرم‌افزاری و سایر مسائل می‌شوند و به اندازه یک گل حساس هستند، لقب «ملکه‌های آشیانه» را به خود گرفته‌اند. آن‌ها زمان غیرمعمولی را در آشیانه‌ها – کارگاه‌های تعمیر – می‌گذرانند.

در مورد خاص حمله ایران به نواتیم، باید در نظر داشت که اف-35های مستقر در آنجا در روزهای قبل مرتباً برای بمباران پایتخت لبنان، بیروت، مورد استفاده قرار گرفته بودند. با توجه به اینکه حتی در زمان صلح تنها 50 درصد از اف-35ها در هر زمان آماده عملیات هستند، می‌توان فرض کرد که آشیانه‌های نواتیم نسبتاً پر بودند وقتی هرج و مرج بمباران موشکی آغاز شد. این می‌تواند سکوت آهنین اسرائیل را توضیح دهد، زیرا با شفافیت بیشتر، افسانه شکست‌ناپذیری اسرائیل به تکه‌های ریز تبدیل می‌شد.

شکست کامل سیستم‌های دفاع هوایی «گنبد آهنین» در برابر موشک‌های فراصوت ایران، مانند تزریق آدرنالین برای «محور مقاومت» عمل می‌کند. با توجه به میلیاردها دلاری که برای این سیستم‌ها هزینه شده، از جمله «فلاخن داوود» که بسیار ستایش شده، قابل توجه است که آن‌ها در برابر موشک‌های به اصطلاح ابتدایی ایران ناتوان بودند. فناوری پیشرفته اسرائیلی که برای توانایی‌هایش بیش از حد مورد تمجید قرار گرفته بود، این بار کاملاً ناکافی نشان داده شد.

بدین ترتیب، ایرانی‌ها نه تنها به هواپیماها ضربه زدند، بلکه به هسته احساس برتری نظامی اغراق‌شده اسرائیل نیز آسیب رساندند. و همچنین به کیف پول تل‌آویو، زیرا تا دیروز «گنبد آهنین» اسرائیل یک محصول صادراتی پرفروش بود که در بسیاری از کشورها به شدت مورد تقاضا بود – از جمله در آلمان که برخی از زیرسیستم‌ها را سفارش داده بود. از آنجایی که روس‌ها اولین کسانی بودند که از چند سال پیش موشک‌های فراصوت را به کار گرفتند، سفارش گنبد آهنین آلمان احتمالاً سرمایه‌گذاری بدی در حد میلیاردها خواهد بود. به همین دلیل نیز جای تعجب نیست که اسرائیل می‌خواهد ابعاد این فاجعه را پنهان کند.

البته سانسور سختگیرانه برای اسرائیل چیز جدیدی نیست، به ویژه در زمان درگیری‌ها. همانطور که مجله +972 گزارش می‌دهد، ارتش اسرائیل تنها در سال 2023 در مجموع از انتشار 613 مقاله جلوگیری کرد – رقمی که از زمان آغاز ثبت آمار سانسور در سال 2011 رکورددار است. اما وقتی گنبد آهنین آنها موشک‌ها را عبور می‌دهد، پایگاه هوایی‌شان مورد اصابت قرار می‌گیرد و جت‌های اف-35 «دست‌نخورده» آنها روی زمین آسیب دیده‌اند، قطعاً ساکت کردن مطبوعات آسان‌تر از توضیح اشتباهات به مردم است.

بنابراین روشن می‌شود که هدف دولت اسرائیل از سانسور، حفاظت از اسرار نظامی نیست، بلکه حفظ ظاهر است. آنها می‌خواهند توهم تسلط و کنترل را حفظ کنند. اما ترک‌ها شروع به نمایان شدن کرده‌اند، علی‌رغم تمام تلاش‌ها برای فریب افکار عمومی. حملات ایران قطعاً به نقطه حساسی ضربه زده است – و احتمالاً به تعدادی اف-35 نیز.