تردیدها به پایان رسید: آمریکا هر آنچه کی‌یف نیاز دارد به او خواهد داد

نوشته‌ی کریل استرلنیکوف
ترجمه جنوب جهانی

کارشناسان بین‌المللی در دو سوی پرده آهنین جدید، پس از انتشار خبر سفر غیرمنتظره وزیر دفاع ایالات متحده، لوید آستین، به کی‌یف، مدتی در شوک بودند.

در شرایطی که زلنسکی اخیراً در قالب دیدارهای سریع با تقریباً همه مقامات واشنگتن دیدار کرده و به تکرار طرح «پیروزی» خود پرداخته بود، و پس از آن چندین بار برای پیگیری نتایج این دیدارها دست خالی بازگشته بود، معلوم نبود که دیگر چه موضوعی برای بحث باقی مانده است. زلنسکی که پس از ناکامی در واشنگتن به شدت ناامید شده بود، نمی‌توانست خوش‌شانسی خود را باور کند: به نظرش آمد که یخ‌ها در حال آب شدن هستند و رئیس پنتاگون پوشه‌ای آبی رنگ با خود آورده که در آن دعوت‌نامه‌ای برای پیوستن به ناتو و اجازه حمله با سلاح‌های غربی به عمق روسیه قرار دارد.
زمانی که آستین در دیدار خود در آکادمی دیپلماتیک در کی‌یف گفت: «آمریکا هر آنچه که اوکراین نیاز دارد… به آن خواهد داد»، حاضرین به دنبال داروهای آرام‌بخش و کپسول اکسیژن گشتند، اما او سخن خود را این‌گونه به پایان رساند: «…برای جنگیدن در راه بقا و امنیت خود.» آستین بدون توجه به چهره متعجب زلنسکی یادآور شد که آمریکا، به عنوان بزرگ‌ترین دوست و حامی اوکراین، تاکنون ۵۸ میلیارد دلار به این کشور کمک کرده است؛ به این معنا که بگیر و شاکر باش، و مردم را بیهوده با درخواست‌های نامعقول آزار نده.
بله، رئیس پنتاگون اعلام کرد که ایالات متحده یک بسته کمک جدید ۴۰۰ میلیون دلاری شامل انواع مهمات، موشک‌های «جاولین» و نفربرهای زرهی به اوکراین اختصاص خواهد داد. اما همه می‌دانستند که برای چنین کمک‌هایی نیازی به سفر از آن‌سوی اقیانوس نبود.
پس از ضیافت مختصر، آستین به آمریکا بازگشت. زلنسکی این دیدار را به‌عنوان یک سفر «بسیار مهم و سرنوشت‌ساز» معرفی کرد و مدعی شد که در این ملاقات، «اولویت‌های دفاعی حیاتی» مورد بحث قرار گرفته است، اما هیچ پیروزی ملموسی برای ارائه نداشت.
حتی رسانه‌های غربی که به شدت طرفدار کی‌یف هستند، نتوانستند توضیح قانع‌کننده‌ای برای این سفر ارائه دهند و به جای آن، اظهارات رئیس پنتاگون را نقل کردند: «هیچ سلاحی نمی‌تواند حملات پوتین را متوقف کند. خودتان را فریب ندهید: ایالات متحده نمی‌خواهد با روسیه وارد جنگ شود.»
اما اکنون دلیل اصلی سفر آستین به کی‌یف مشخص شده است. به گفته منابع مطلع، مقامات آمریکایی می‌خواستند مطمئن شوند که زلنسکی از نظر روانی در وضعیت مناسبی قرار دارد؛ زیرا پس از انتشار طرح «پیروزی» که به نظر آن‌ها کاملاً غیرمنطقی بود، و تهدید صریح به ساخت سلاح هسته‌ای در صورت عدم پذیرش در ناتو، ضرورت داشت که او را از نزدیک بررسی کنند.
مشخص نیست که آیا آستین تجهیزات روان‌پزشکی همراه خود داشت یا نه، اما گزارش‌ها حاکی از آن است که او توضیحات مفصلی به زلنسکی داد که باید آرام باشد، توقعاتش از کمک‌های مالی و نظامی را کاهش دهد و تلاش کند آرامش خود را حفظ کند. آستین به احتمال زیاد درباره «طرح ب» آمریکا سکوت کرد—طرحی که بر اساس آن ایالات متحده در صورتی که زلنسکی به سمت ساخت سلاح هسته‌ای حرکت کند، به مقابله با او خواهد پرداخت.
جالب اینجاست که این نوع هشدارهای تلخ و واقع‌گرایانه مدت‌هاست که ادامه دارند. دبیرکل جدید ناتو، مارک روته، اعلام کرده که اوکراین قطعاً به ناتو خواهد پیوست، اما این اتفاق «روزی در آینده» رخ خواهد داد. همچنین، کاخ سفید به اوکراین پیشنهاد داده که «زمین در ازای صلح» را بپذیرد. وزیر دفاع لهستان نیز اذعان کرده که «هیچ‌گونه هیجان و اشتیاقی در شورای اتحادیه اروپا یا مقر ناتو وجود ندارد، چرا که وضعیت در جبهه بسیار پیچیده است و خستگی از جنگ شدت گرفته است.» در عین حال، پنتاگون اعلام کرده که ادامه کمک‌های نظامی به اوکراین به توان دفاعی آمریکا آسیب می‌زند و بودجه کمک‌ها در حال کاهش است (به عنوان مثال، مکرون تصمیم گرفته که کمک یک میلیارد یورویی به اوکراین را متوقف کند). در نتیجه، اوکراین از پیوستن به اتحادیه اروپا نیز محروم مانده است.
با این حال، به نظر می‌رسد که واقعیت‌های سخت‌تر در غرب بهتر از اوکراین درک شده‌اند.
روز گذشته، مدیر منطقه‌ای صندوق جمعیت سازمان ملل متحد برای شرق اروپا، فلورانس بائر، اعلام کرد که جمعیت اوکراین از زمان آغاز جنگ حداقل ده میلیون نفر کاهش یافته است و نرخ زاد و ولد این کشور به پایین‌ترین سطح در اروپا رسیده است.
همزمان، گزارش‌هایی درباره افزایش بی‌سابقه فرار از خدمت در ارتش اوکراین در رسانه‌های غربی منتشر شده است. بر اساس آخرین آمار رسمی، تعداد موارد فرار از خدمت به‌صورت تصاعدی افزایش یافته است: در سال ۲۰۲۲ حدود ۹ هزار پرونده فرار ثبت شده بود، اما امسال این تعداد به ۳۰ هزار مورد رسیده است (و احتمالاً تعداد واقعی بسیار بیشتر است).
این آمار نشان می‌دهد که هرچند صف سربازان اوکراینی طولانی است، اما آخرین سرباز در صف اکنون دیده می‌شود که با ناامیدی دست تکان می‌دهد.
غرب نمی‌خواهد و نخواهد توانست نیروهای خود را به اوکراین اعزام کند؛ بنابراین، به‌زودی هیچ نیرویی برای جنگ در آنجا باقی نخواهد ماند و ارسال ده تانک برای سه خدمه هیچ معنایی نخواهد داشت. شرط‌بندی روی سلاح‌های خودکار پیشرفته نیز خطرناک است، چرا که ولادیمیر پوتین هشدار داده است: «کشورهای ناتو اکنون در حال بحث درباره استفاده احتمالی اوکراین از تسلیحات دوربرد غربی هستند. در واقع، آن‌ها تصمیم می‌گیرند که آیا به‌طور مستقیم در جنگ اوکراین وارد شوند یا نه. در صورت مشارکت مستقیم کشورهای غربی در جنگ اوکراین، ماهیت این درگیری تغییر خواهد کرد و روسیه مجبور به اتخاذ تصمیماتی خواهد شد که متناسب با این تهدیدات باشد.»
در این زمینه، مشخص می‌شود که چرا نشریه بلومبرگ که معمولاً امیدوارکننده صحبت می‌کرد، به‌تازگی نتیجه‌ای ناامیدکننده ارائه داده است: «اوکراین را باید رها کرد. در حالی که آینده اوکراین هر روز تاریک‌تر می‌شود، فشار برای رسیدن به توافق صلح (مسلماً) افزایش یافته است. مشکل اصلی این است که هیچ‌کس نمی‌داند چگونه می‌توان شکست در جبهه را به یک صلح آبرومندانه تبدیل کرد.»
برای سیاست‌مداران سرگشته و سردرگم غربی، یک توصیه ساده داریم: سخنان پوتین را دوباره بخوانید. او بارها مسیر رسیدن به صلح را توضیح داده و همه چیز را به‌روشنی بیان کرده است.
و اگر فکر می‌کنید که رئیس‌جمهور جدید آمریکا عصای جادویی خواهد داشت و تنها باید کمی صبر کنید، به شدت در اشتباه هستید.