المیادین
ترجمه جنوب جهانی
دموکراتها برای دههها مسئله فلسطین را کنار گذاشته و آن را به عنوان موضوعی تابو وار تلقی کردهاند، علیرغم ادعای تعهدشان به حقوق بشر.
پیتر بینارت، نویسندهای که برای نیویورک تایمز مطلب مینویسد، اشاره کرده است که در طول رقابتهای ریاستجمهوری، خبرنگاران اغلب تأثیر جنگ اسرائیل در غزه بر رایدهندگان عرب و مسلمان، به ویژه در میشیگان، را بررسی میکردند.
این تمرکز به دلیل اهمیت انتخاباتی دیربورن – شهری با جمعیت عمدتاً عربتبار که در سال ۲۰۲۰ از جو بایدن حمایت کرد – قابلدرک است. اما نتایج اخیر نشان میدهد که دونالد ترامپ حدود شش درصد بیشتر از کامالا هریس در این شهر رای آورده است.
بینارت استدلال میکند که تمرکز صرف بر پیامدهای سیاسی جنگ غزه از دیدگاه هویت قومی یا مذهبی، جنبهای مهم را نادیده میگیرد. در سال گذشته، رفتار خشونتآمیز اسرائیل با فلسطینیان – که با پول مالیاتدهندگان آمریکایی حمایت میشود و در شبکههای اجتماعی منتشر میشود – یکی از موجهای بزرگ فعالیتهای مترقی در تاریخ اخیر را برانگیخته است.
بسیاری از آمریکاییها که به دلیل نقش دولتشان در ویرانیهای غزه بسیج شدهاند، هیچ ارتباط مستقیمی با فلسطین یا «اسرائیل» ندارند. مشابه با اعتراضات علیه آپارتاید آفریقای جنوبی یا جنگ ویتنام، انگیزه آنها در مخالفت با خشونت و احساس مسئولیت اخلاقی ریشه دارد و نه در هویت قومی یا مذهبی.
خشم از حمایت آمریکا از اسرائیل
بینارت در مقاله خود اشاره میکند که خشم از حمایت آمریکا از اقدامات اسرائیل در غزه، به ویژه در میان جوانان آمریکایی و جامعه سیاهپوستان بسیار شدید بوده است. همبستگی با فلسطینیان افزایش یافته است؛ چنانکه در بیش از ۱۰۰ دانشگاه چادرهایی در حمایت از فلسطین برپا شده است.
در فوریه، شورای اسقفهای کلیسای متدیست آفریقایی که جامعهای سیاهپوست است، جنگ غزه را به عنوان «نسلکشی گسترده» محکوم کرد و از دولت بایدن-هریس خواست که کمکهای مالی به آن را متوقف کند. به همین ترتیب، در ژوئن، انجمن ملی مترقی رنگینپوستان (NAACP) خواستار توقف ارسال تسلیحات به «اسرائیل» شد. طبق نظرسنجی CBS نیوز، اگرچه بیشتر رایدهندگان بالای ۶۵ سال از فروش سلاح به «اسرائیل» حمایت میکردند، اما جوانان بهویژه افراد زیر ۳۰ سال، با اکثریت سه به یک، مخالف این موضوع بودند. همچنین ۷۵ درصد از رایدهندگان سیاهپوست موافق قطع کمک تسلیحاتی به «اسرائیل» بودند، در حالی که این رقم در میان رایدهندگان سفیدپوست ۵۶ درصد بود.
نویسنده نتایج نظرسنجیهای پس از انتخابات اخیر را تجزیه و تحلیل کرده و کاهش چشمگیر حمایت از کامالا هریس در میان جوانان و رایدهندگان سیاهپوست در مقایسه با عملکرد جو بایدن در سال ۲۰۲۰ را نشان میدهد. با وجود اینکه هریس از بایدن جوانتر است و به عنوان سیاهپوست شناخته میشود، طبق نظرسنجیهای CNN، واشنگتن پست، فاکس نیوز و آسوشیتدپرس، حمایت از او در میان رایدهندگان زیر ۲۹ سال به طور قابلتوجهی کاهش یافته است. حتی با وجود اینکه او سیاهپوست است، CNN و واشنگتن پست نشان دادند که عملکرد او در میان رایدهندگان سیاهپوست اندکی از بایدن بدتر بوده و نظرسنجیهای فاکس نیوز و آسوشیتدپرس نیز کاهش بیشتری را نشان میدهند.
کاهش حمایت از کامالا هریس در میان رایدهندگان جوان و سیاهپوست در حالی که احتمالاً برخی از رایدهندگان جوان و سیاهپوست تحت تأثیر نارضایتی از وضعیت اقتصادی یا جذب موضع مهاجرتی ترامپ قرار گرفتهاند، این عوامل به طور کامل افت حمایت از هریس را توضیح نمیدهند. بهویژه که حمایت از او در میان رایدهندگان سفیدپوست مسن ثابت مانده و حتی در میان رایدهندگان بالای ۶۵ سال افزایش یافته است.
از دید بینارت، حمایت کامالا هریس از جنگ اسرائیل در غزه احتمالاً در کاهش حمایت از او در میان برخی از رایدهندگان اصلی حزب دموکرات نقش داشته است. با وجود شواهد فراوان مبنی بر اینکه بسیاری از وفادارترین رایدهندگان حزب مخالف ادامه فروش سلاح به «اسرائیل» بودند، دولت بایدن به این موضوع ادامه داد و حتی زمانی که نیروهای اسرائیلی عملیات نظامی خود را به لبنان گسترش دادند، هریس همگام با بایدن موضعگیری کرد و اظهاراتی داشت که رایدهندگان طرفدار فلسطین را ناراضی کرد.
این شرایط فرصتی برای دونالد ترامپ فراهم کرد. به گفته نویسنده، کمپین او متوجه شد که رایدهندگان بلاتکلیف در ایالتهای کلیدی حدود شش برابر بیشتر تحت تأثیر جنگ غزه قرار گرفتهاند. ترامپ از این فرصت استفاده کرد و قول داد که به «بازگشت صلح واقعی به خاورمیانه» کمک کند و نماینده سابق، لیز چینی، که با هریس کارزار کرده بود را به عنوان «یک جنگطلب افراطی» مورد انتقاد قرار داد. مشابه ریچارد نیکسون در سال ۱۹۶۸ که با قول «پایان شرافتمندانه جنگ ویتنام» به رایدهندگان ضدجنگ توجه نشان داد، ترامپ خود را – هرچند به صورت غیرصادقانه – به عنوان نامزد حامی صلح معرفی کرد.
برای ماهها، فعالان حقوق فلسطین نگران چنین وضعیتی بودند. در آگوست، یوسف مناير، تحلیلگر فلسطینی-آمریکایی هشدار داد که «مگر اینکه هریس اقداماتی برای فاصله گرفتن از سیاستهای بایدن درباره اسرائیل انجام دهد، همان مسئلهای که باعث تضعیف بایدن در میان پایگاههای رایدهندگانش شد، میتواند برای او نیز مانعی بزرگ در راه پیروزی باشد.»
چرخش به سوی مترقیها: چرا «استثنای فلسطین» برای دموکراتها از نظر سیاسی و اخلاقی زیانبار است؟ نویسنده معتقد است که افراد متعهد به حقوق فلسطینیها به ندرت در موقعیتهای تاثیرگذار در کمپینهای دموکرات حضور دارند. برای دههها، حزب دموکرات مسئله آزادی فلسطین را به عنوان یک موضوع تابو کنار گذاشته است. رهبران حزب به قدری در حاشیه قرار دادن این مسئله ریشه دواندهاند که حتی با وجود آنچه بسیاری از محققان آن را نسلکشی میدانند، هریس تصمیم گرفت به جای همصدا شدن با چهرههای مترقی همچون نماینده رشیده طلیب، در کنار افرادی مانند چینی قرار گیرد.
با وجود شواهد واضح برخلاف این سیاست، کمپین هریس نتوانست درک کند که رایدهندگان مترقی دیگر «استثنای فلسطین» را نمیپذیرند. نویسنده استدلال میکند که تنها راه واقعی برای آینده حزب دموکرات، سازگاری سیاستهای آن درباره «اسرائیل» و فلسطین با اصول گستردهتر برابری انسانی و حقوق بینالملل است. در چشمانداز سیاسی امروز، حمایت از آزادی فلسطین به یکی از اصول اساسی ارزشهای مترقی تبدیل شده و تداوم «استثنای فلسطین» نه تنها از نظر اخلاقی قابل دفاع نیست بلکه از نظر سیاسی خطرناک است.
نویسنده نتیجهگیری میکند: «مدتهاست که فلسطینیان در غزه و سایر نقاط بهای این استثنا را با جان خود میپردازند. اکنون آمریکاییها هم بهای آن را میپردازند و ممکن است به بهای از دست دادن آزادیمان تمام شود.»
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 