قطعنامه ضد یهودی پارلمان آلمان یک انحراف از اصول دموکراسی است.
به نقل از رادیو دویچ‌لند فونک


قطعنامه ضدیهودی که ائتلاف سه رنگ چراغ راهنمایی (سوسیال دموکراتها، سبزها و لیبرال دموکرات) با همکاری  اتحادیه ( حزب دموکرات مسیحی و اتحادیه سوسیال مسیحی آلمان)  بر سر آن توافق کرده اند حتی برای بسیاری از اسرائیلی های مخالف دولت نتانیاهو تمسخر انگیز است. انتقاد موجه سیاسی از اقدامات دولت اسرائیل باید به عنوان یهودی ستیزی  شناخته شود.
یک سال پیش، پارلمان آلمان می توانست با حمایت گسترده بیانیه ای را تصویب کند که در آن با قربانیان حملات مرگبار 7 اکتبر ابراز همدردی کرد، از حماس خواسته همه گروگان ها را آزاد کند و از دولت فدرال درخواست کرده تا تمام تلاش های دیپلماتیک را برای دستیابی به صلح در خاورمیانه انجام دهد. اما پارلمان در آن زمان در مسیر اشتباهی قرار گرفت.
ائتلاف چراغ راهنمایی و اتحادیه به جای ایجاد یک اجماع اساسی، از آن زمان تلاش کرده اند تا بر روی فهرست دقیق اقداماتی به توافق برسند که انتقاد از سیاست دولت اسرائیل را تحت عنوان یهودی ستیزی شناخته شود. و این جای تعجب نیست که این موضع گیری باعث ایجاد اختلاف نظر در جامعه آلمان بشود.

مشاوره پشت درهای بسته

رهبران گروه های سیاسی در پارلمان با مذاکرات خود در مورد قطعنامه پشت درهای بسته و نه در تعامل و مشارکت با جامعه مدنی بر سر آن یک انشقاق در جامعه را بوجود آورده و به خصوص وقتی صحبت از موضوعی مانند یهودی ستیزی می شود، رازداری سیاسیون یک سیگنال مرگبار است.
پشت درهای بسته، نمایندگان مجلس، وزرا و رهبران احزاب از فشارهایی که در ماه‌های اخیر از طرف‌های مختلف از سوی سازمان‌های لابی طرفدار اسرائیل، سفارت اسرائیل، شورای مرکزی یهودیان از یک سو، و از سوی دیگر از طرف وکلا، دانشمندان و هنرمندان بر آنها وارد شده، این بحث ها را خط قرمز اعلام میکند. ترس از بدنام شدن توسط روزنامه بیلد به عنوان یک ضد یهود و متنفر از اسرائیل نیز بر سیاست گذاران تا بالاترین سطوح تأثیر می گذارد.
متنی که اکنون به افکار عمومی رسیده است، تفرقه‌انگیز است: جامعه آلمان و اسرائیل خوشحال است زیرا دولت‌های فدرال و ایالتی را متعهد به حمایت بی قید و شرط از اسرائیل کرده و جامعه را ملزم به نشان دادن همبستگی بی‌قید و شرط با اسرائیل می‌کند. تعریف موسوم به باید مبنای مبارزه ای تحت کنترل دولت علیه یهودی ستیزی در علم، فرهنگ و رسانه باشد. این توسط دولت اسرائیل تبلیغ می شود زیرا در درجه اول در خدمت مشروعیت زدایی از انتقاد از جنگ و اشغال اسرائیل است که قوانین بین المللی را نقض می کند.

انتقاد را باید ضد یهود دانست

محققان مشهور هولوکاست و حتی نویسندگان تعریف IHRA از آن فاصله گرفته و جایگزین هایی برای آن ایجاد کرده اند. پارلمان باید به سادگی این را نادیده بگیرد. پیش نویس قطعنامه به برلیناله گذشته به عنوان نمونه ای از یک مورد آشکار ضد یهودی در آلمان اشاره می کند.
در این جشنواره، یک فیلمساز اسرائیلی و یک فلسطینی مشترکاً خواستار آتش‌بس در غزه شدند و از آپارتاید در سرزمین‌های اشغالی صحبت کردند. کارگردان دیگری شال فلسطینی بر سر داشت و از نسل کشی در غزه صحبت می کرد. دیوان بین المللی دادگستری نشانه های جدی این امر را می بیند. با این حال، در آلمان، بحث واقعی درباره خاورمیانه، حتی با منتقدان اسرائیلی سیاست‌های نتانیاهو، ممکن نیست، چرا که  پارلمان چنین اظهاراتی را نمونه‌های بارز نفرت از یهودیان میداند.

قطعنامه یهودیان را تنها با اسرائیل نتانیاهو شناسایی می کند

با این قطعنامه، پارلمان با اسرائیل همبستگی نشان نمی دهد، بلکه تنها با بخشی از کشور که نتانیاهو، بن گویر و اسموتریچ نماینده آن هستند، همبستگی نشان می دهد.
حتی بدتر از آن: این قطعنامه، که مدعی ارزش گذاری برای تنوع زندگی یهودیان در آلمان است، همچنین یهودیان را بنا به دلایل خودپسندانه آلمانی، تنها با نام اسرائیل شناسایی می کند در حالیکه صدها هزار نفر از یهودیان اسراییل علیه آن در تل آویو، حیفا و اورشلیم به خیابان ها می آیند.
بسیاری از اسرائیلی‌ها و یهودیانی که سال گذشته تحت تأثیر  این سیاستها با لغو اجرای سمینارها و لغو دعوت‌نامه‌ها بدلیل افترا در آلمان و به‌عنوان «یهودی ستیزی»مورد خطاب قرار گرفتند، تنها می‌توانند به این حمایت احمقانه سیاستمداران آلمان بخندند. بسیاری از آنها – و همچنین قضات سابق دادگاه قانون اساسی فدرال، محققان یهودی ستیز، دانشمندان مشهور بین المللی و روشنفکران مشهور – نامه ها و بیانیه هایی را امضا کرده اند که قصد دارند پارلمان را متقاعد کنند که از لفاظی های تفرقه انگیز در این قطعنامه خودداری کند.
در گفتگوهای محرمانه، بسیاری از نمایندگان پارلمان نیز فاش کردند که کار روی این قطعنامه را با نگرانی جدی و گاه با وحشت دنبال می کنند. آنها اکنون باید ثابت کنند که هنوز به اندازه کافی آزاد هستند تا اعتراضات خود را آشکارا بیان کنند و این روند اساسا شکست خورده را به مسیر دیگری هدایت کنند.