
صلح بر روی زمین: چهل و هفتمین خبرنامه (2024)
تریکانتیننتال
ترجمه جنوب جهانی
در حالی که لوید آستین، وزیر دفاع آمریکا، دوازدهمین سفر خود به منطقه هند-اقیانوس آرام را آغاز میکند، جنگ سرد جدید ایالات متحده علیه چین همچنان با شدت ادامه دارد، حتی در دور دوم ریاستجمهوری دونالد ترامپ.
دوستان عزیز،
با سلام از سوی میز پژوهشی «انستیتوی بینالمللی تحقیقات اجتماعی تریکانتیننتال».
در تاریخ 31 مه، ارتش ایالات متحده بیانیهای تحت عنوان اصول همکاری صنایع دفاعی هند-اقیانوس آرام را تصویب کرد تا همکاریهای صنایع نظامی با متحدانش در این منطقه تقویت شود. این اصول شامل تعهداتی مانند تولید مشترک سیستمهای موشکی و راکتی در استرالیا، توسعه مشترک سامانههای رهگیری موشکهای هایپرسونیک با ژاپن، و همکاری احتمالی با کره جنوبی در زمینه فناوریهای دفاعی، از جمله سیستمهای توپخانهای است. این همکاری بخشی از شبکه گستردهای از شراکتهای ایالات متحده در منطقه هند-اقیانوس آرام است که از پایان جنگ جهانی دوم تاکنون ایجاد شده است.
در همین راستا، لوید آستین، وزیر دفاع ایالات متحده، در تاریخ 15 نوامبر سفری به منطقه آغاز کرد که شامل توقف در استرالیا، فیجی، لائوس و فیلیپین میشود. آستین سفر خود را از داروین، استرالیا آغاز کرد، جایی که چهاردهمین نشست سهجانبه وزرای دفاع با همتایان ژاپنی و استرالیاییاش برگزار شد. استرالیا همچنین میزبان پایگاه هوایی تندال است که ایالات متحده در حال تأمین بودجه گسترش آن برای استقرار بمبافکنهای هستهای B-1 و B-52 ساخت آمریکاست. در لائوس، وزیر دفاع در نشست وزرای دفاع آسهآن (ASEAN) شرکت خواهد کرد تا درباره «تجاوزات چین در دریای جنوبی چین» بحث کند. هدف از این سفر تأکید بر تداوم سیاست ایالات متحده در منطقه، بین دولتهای جو بایدن و دونالد ترامپ، رئیسجمهور آینده آمریکا، است.
در اوایل سال 2020، گروهی از افراد به این نتیجه رسیدند که ایجاد یک پلتفرم برای بررسی خطرات ناشی از انباشت نظامی آمریکا – چه از طریق تسلیحات خود و چه شبکه ائتلافهای نظامیاش – در سواحل شرقی آسیا ضروری است. این افزایش نیرو پس از سیاست «محوریت به آسیا» در سال 2011 تحت ریاستجمهوری باراک اوباما آغاز شد. این بحثها به ایجاد جنبش نه به جنگ سرد منجر شد که بر اساس بیانیهای امضا شده توسط افراد و سازمانهای متعدد پایهریزی شد. این جنبش نخستین وبینار عمومی خود را در تاریخ 25 ژوئیه 2020 برگزار کرد و تاکنون 14 گزارش در موضوعاتی مانند جنگ اوکراین و افزایش نیروهای نظامی آمریکا-ناتو در شمال شرق آسیا منتشر کرده است.
پس از انتخابات آمریکا، جنبش نه به جنگ سرد گزارش شماره 15 خود را منتشر کرد که به بررسی پیامدهای دور دوم ریاستجمهوری ترامپ، با تمرکز بر جنگ سرد جدید ایالات متحده علیه چین، میپردازد. متن گزارش در ادامه آمده است:
گزارش شماره 15: پیروزی ترامپ، نشانهای بیمارگونه از افول امپریالیسم آمریکا
در تاریخ 6 نوامبر، دونالد ترامپ به عنوان چهل و هفتمین رئیسجمهور ایالات متحده انتخاب شد و تضمین کرد که ژانویه آینده به دفتر خود که در سال 2021 با بحرانی قانون اساسی و یک کودتای نافرجام راستگرایان ترک کرده بود، بازگردد. این بار او پیروزی قاطعتری نسبت به انتخابات نخست خود در سال 2016 کسب کرد، زمانی که علیرغم شکست در رأی عمومی در مقابل هیلاری کلینتون، از طریق سیستم کالج انتخاباتی – مکانیسمی غیر دموکراتیک که کمتر از 0.03 درصد از جمعیت رأیدهنده آمریکا میتواند برنده کل را تعیین کند – پیروز شد.
این بار ترامپ بیش از دو میلیون رأی بیشتر از کامالا هریس، معاون رئیسجمهور، کسب کرد و نخستین نامزد حزب جمهوریخواه در دو دهه اخیر شد که رأی عمومی ملی را برد. این نتیجه بیشتر به دلیل کاهش ده میلیون رأی دموکراتها نسبت به سال 2020 بود تا افزایش حاشیهای حمایت از ترامپ. در عین حال، ترامپ تمامی هفت ایالت کلیدی در کالج انتخاباتی را به دست آورد.
یکی از نتایج نمادین این انتخابات در ایالت میشیگان بود، که بزرگترین جمعیت عربتبارهای آمریکا را در خود جای داده است. در اینجا، حمایت کامل دولت بایدن-هریس از حمله نسلکشی اسرائیل به غزه و لبنان، شکست تحقیرآمیز آنها را قطعی کرد. در شهر دیربورن، که اکثریت آن را اعراب تشکیل میدهند، هریس کمتر از نیمی از آرای بایدن در سال 2020 را کسب کرد و از ترامپ عقب ماند، در حالی که جیل استاین، نامزد حزب سبز ضد نسلکشی، به بیش از 18 درصد رسید.
در حالی که عناصر کلیدی پایگاه سنتی حزب دموکرات به دلیل سیاستهای خارجی مرگبار بایدن-هریس از آنها روی گرداندند، ریاستجمهوری ترامپ نیز هیچ امیدی برای فلسطینیان باقی نمیگذارد. ترامپ بارها اعلام کرده است که قصد دارد به رژیم نتانیاهو اجازه دهد «کار غزه را تمام کند» و همه شواهد نشان میدهد که او سیاستهای بایدن برای ایجاد یک «خاورمیانه جدید» کاملاً تحت سلطه صهیونیسم و امپریالیسم آمریکا را تسریع خواهد کرد.
این نشانههای بیمارگونه، همانگونه که در گزارش شماره 15 اشاره شده است، بیانگر تمایل طبقه حاکم ایالات متحده برای راهاندازی جنگی است که پیشرفتهای اقتصادی چین را تضعیف کند. این امر بسیار خطرناک است. شاید بهتر باشد به کسانی که از عواقب جنگ آگاهاند، گوش دهیم.
چائو چائو، جنگجوی دوران دودمان هان شرقی، شعری دلنشین نوشته که چنین هشداری میدهد:
زرههای کهنه، پر از کک و شپش است؛
دهها هزار غیرنظامی نابود شدند.
استخوانها در دشتها پراکندهاند،
هیچ خروسی در هزار لی شنیده نمیشود.
از هر صد نفر، یکی زنده مانده؛
فکر کردن به آن دل را میشکند.
با احترام،
ویجی

