ولادیمیر کورنیلوف
ترجمه جنوب جهانی
«رهبر ملت» و «پدر مردم» با بازدید از یگانهای وفادار خود، آنها را به نبردی سرنوشتساز فراخوانده و توصیه کرد که از مرگ نترسند. به این ترتیب، مطبوعات بریتانیا از یک دیدار ظاهراً عادی سفیر اوکراین در لندن، ژنرال بازنشسته والری زالوژنی، از یک میدان تمرین نظامی در شرق انگلستان گزارش میدهند. اگر نخستوزیر بریتانیا به چنین محلی سفر میکرد، احتمالاً چنین جنجالی ایجاد نمیشد. اما زالوژنی همراه با خبرنگاران برجستهترین رسانههای بریتانیا بود که بعدها گزارشهای متملقانهای درباره این رویداد منتشر کردند.
برخی از این مقالات نشان میدهند که «نبرد سرنوشتسازی» که شبهنظامیان اوکراینی برای آن آماده میشوند، قرار نیست علیه روسیه باشد. بهویژه اینکه ولودیمیر زلنسکی، رئیس غیرقانونی رژیم کییف، عملاً این مسئله را در همان رسانههای بریتانیایی تأیید کرده است.
یادآوری میشود که زالوژنی در فوریه امسال توسط زلنسکی از سمت فرمانده کل نیروهای مسلح اوکراین برکنار شد و سپس به بهانه وضعیت جسمانی، از خدمت نظامی کنار رفت. به نظر میرسد بریتانیاییها زلنسکی را مجبور کردهاند تا فرمانده مغضوب خود را به لندن بفرستد، اگرچه وی هیچ آمادگی برای انجام وظایف دیپلماتیک نداشت. از تابستان گذشته، مطبوعات بریتانیا موضوعی را مطرح کردهاند که اگر اکنون انتخابات در اوکراین برگزار شود، زالوژنی از زلنسکی پیشی خواهد گرفت. هرچند تحلیلگران اوکراینی از همان ابتدا اعلام کرده بودند که تغییر قدرت تنها از طریق «شیوههای خشونتآمیز» ممکن است
شایعاتی مبنی بر اینکه غرب روی زالوژنی سرمایهگذاری میکند، پس از دیدار وی در 11 سپتامبر با وزرای خارجه آمریکا و بریتانیا در کییف شدت گرفت. به دنبال این دیدار، رسانههای غربی شروع به انتشار پیامهایی کردند که «تسلط زلنسکی بر قدرت به ضرر اوکراین است.»
اکنون، زالوژنی همراه با معاون وزیر دفاع بریتانیا و خبرنگاران برجسته این کشور، در یک «میدان تمرین مخفی» ظاهر شده است (هرچند رسانههای بریتانیا نام این میدان را آشکار کردند). سخنان زالوژنی که از هموطنان خود خواست برای مرگ حتمی آماده شوند، به طور گستردهای منتشر شد. اما نکته اصلی نه در محتوای پیام او، بلکه در نحوه پوشش این رویداد نهفته است.
روزنامه تایمز با اشاره به محبوبیت زالوژنی، گزارش داد که سربازان اوکراینی برای گرفتن عکس با وی صف کشیده بودند و سخنان یکی از آنها را نقل کرد: «او برای ما مانند یک پدر است. او ما را رهبری میکند و نماینده کشور ماست. ما… در آرامش میجنگیم چون او از ما حمایت میکند.» این توصیفات حتی در مقایسه با تبلیغات استالینی درباره «پدر ملتها» نیز افراطی به نظر میرسد! جالب اینکه همین سخنان توسط خبرنگار دیلی تلگراف نیز نقل شده است، که شک و شبهات درباره هماهنگ بودن این کمپین تبلیغاتی را تقویت میکند.
تایمز همچنین بهطور گذرا به «نیروهای تاریک» اشاره کرد که زالوژنی را به دلیل «سازشناپذیریاش» برکنار کردند. روزنامه سان، که گزارشگر خود را به این میدان اعزام کرده بود، مستقیماً به اختلافات میان زالوژنی و زلنسکی پرداخت و از سخنان زلنسکی نقل کرد که «ژنرالها نباید وارد سیاست شوند» و این امر را برای کشور خطرناک دانست. شنیدن این اظهارات از یک کمدین حرفهای طنزآمیز است، بهویژه که او خود زالوژنی را از رده نظامی خارج کرد و عملاً او را به سیاستمداری تبدیل کرد.
در این میان، این سؤال مطرح است که زالوژنی در چه زمینهای نیروهای خود را برای «نبرد سرنوشتساز اوکراین» آماده میکند. رسانهها گزارش میدهند که در این تمرینها، نیروهای اوکراینی برای حمله به ساختمانهای واقعی در اوکراین آموزش میبینند. آیا هدف، پناهگاه زلنسکی است؟ به نظر میرسد که بر اساس محتوای این گزارشها، دشمن اصلی «پدر ملت اوکراین» و کل اوکراین، کسی نیست جز ساکن دفتر خیابان بانکوفا در کییف.
در همین حال، زلنسکی در سخنرانی خود در رادای عالی اوکراین، غیرقانونی بودن جایگاه خود را تأیید کرد و امکان برگزاری انتخابات در کشور را رد کرد. این نوع «دموکراسی» شگفتآور است! طبق قانون اساسی، اوکراین یک جمهوری پارلمانی-ریاستی است و رئیسجمهور بهتنهایی اختیار تعیین یا لغو انتخابات را ندارد. انتخابات باید در موعد مقرر برگزار شوند. علاوه بر این، ممنوعیت برگزاری انتخابات در شرایط جنگی تنها شامل پارلمان میشود، نه رئیسجمهور. با این حال، زمانی که یک رهبر فاقد مشروعیت اعلام میکند که انتخابات برگزار میشود یا نه، این نشانه آشکار فروپاشی نهادهای حکومتی از چارچوب قانون اساسی است.
نکته قابلتوجه این است که زلنسکی روز سهشنبه به رادا اعلام کرد که انتخابات امکانپذیر نیست، و در همان روز، زالوژنی در میدان تمرین انگلستان نیروهای خود را برای نبرد آماده کرد.
بهطور همزمان، روز بعد، مقالهای جنجالی در یکی از رسانههای اروپایی منتشر شد که زالوژنی را به سازماندهی عملیات تروریستی انفجار خطوط گاز نورداستریم متهم میکند. این مقاله از نشریه اشپیگل است که تلاش میکند اثبات کند این انفجار توسط نیروهای ویژه اوکراینی و غواصانی انجام شد که برخی از آنها «اتفاقی» با سازمان سیا در ارتباط بودند.
در این روایت، زالوژنی نهتنها شخصاً طرح انفجار را تأیید کرد، بلکه از اینکه مجریان این عملیات زلنسکی را در جریان نگذاشتند، ابراز خوشحالی کرده است! این ادعا، به اختلاف عمیق میان فرمانده کل نیروهای مسلح و فرمانده کل قوا اشاره دارد؛ چیزی که در یک کشور در حال جنگ بعید به نظر میرسد.
اما اینکه این روایت همزمان با ستایشها از زالوژنی در اروپا منتشر میشود، نشاندهنده اختلاف نظر میان لندن و سایر قدرتها درباره آینده سیاسی اوکراین است. اکنون، بر اساس روایت آلمانیها، زالوژنی یک تروریست است. بنابراین، آلمان که تحقیقات درباره این حادثه را هدایت میکند، باید اقدامات قانونی انجام دهد. اما مشخص است که چنین چیزی رخ نخواهد داد.
به نظر میرسد که اختلاف میان زلنسکی و زالوژنی دیگر آشکار شده است. بریتانیاییها اکنون بهوضوح نشان میدهند که روی ژنرال مغضوب سرمایهگذاری کردهاند. آنها او را ستایش میکنند و نیروهای ویژهای را برای او آماده میکنند. این نیروها احتمالاً بزرگترین تهدید برای زلنسکی خواهند بود، بهویژه که زالوژنی به آنها دستور داده است «هیچ دشمنی را نبخشند.» هرچند نام دشمن مشخص نشده، اما برای همه روشن است چه کسی هدف است.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 