فرهنگ‌ها، باورها، سبک‌های زندگی، زمینه‌های اجتماعی و پدیده‌های انباشته، به ارث رسیده و غنی‌شده که مورد احترام صاحبان عرب آنها هستند، نمی‌توانند با اقدامات معدود صهیونیست‌های جنایتکار و جاسوسان خفت‌بارشان نابود شوند.

بثینه شعبان
المیادین
ترجمه جنوب جهانی

زمان زیادی طول کشید تا ما در سوریه از مارس 2011 بفهمیم چه اتفاقی در حال وقوع است و چرا. کشور ما، سوریه، یکی از امن‌ترین کشورهای جهان بود. پیروان ادیان و اعتقادات مختلف قرن‌ها در هماهنگی کامل با یکدیگر زندگی کرده بودند و فرهنگ عمومی بر پایه خیرخواهی، بخشش و همبستگی اجتماعی عمیق بنا شده بود. تمام شعارها و بهانه‌هایی که تروریست‌ها و رسانه‌های حامی آنها تبلیغ می‌کردند، کاملاً با واقعیت ما بیگانه بود.
با وجود تمام اقدامات انجام‌شده از سوی دولت، نهادهای نیمه‌دولتی و رهبران اجتماعی و قبیله‌ای در سراسر کشور، هیچ‌چیز نتوانست جلوی قتل‌عام و تخریب نهادهای مستحکم دولتی را بگیرد. پس از چند سال، برای همه ما کاملاً روشن شد که اهداف این اقدامات نابودی، تضعیف ساختار اجتماعی، تضعیف دولت و ایجاد هرج‌ومرج است. تروریست‌ها با پوشش اسلامی و با پشتیبانی فتواهای افرادی که به دین اسلام نسبت داده می‌شدند، تلاش کردند چهره اسلام را تخریب کنند و آن را به تروریسم مرتبط سازند.
در همین حال دو هدف دنبال می‌شد: وارد آوردن حداکثر آسیب به میراث تاریخی سوریه در تمام زمینه‌ها و تحمیل یک محاصره رسانه‌ای جهانی بر هر کسی که تلاش می‌کرد روایت تبلیغ‌شده توسط تروریست‌ها و حامیان غربی مطلق آنها را به چالش بکشد. تروریست‌ها تمام تمرکز خود را بر تخریب هرگونه وسیله ارتباطی میان سوری‌ها گذاشتند. آنها جاده‌ها را نابود کردند و موانع مسلحانه‌ای بین شهرها و روستاها برپا کردند تا جایی که یک زن یا مرد در دمشق نمی‌توانست به دیدار بستگانش در حلب یا حمص برود. اعضای خانواده‌ها سال‌ها از دیدن یکدیگر محروم شدند که برای خانواده‌های صمیمی ما بسیار دشوار بود. آنها بیمارستان‌های ما را نابود کردند، از جمله بیمارستان کندی در حلب که بهترین بیمارستان جهان عرب بود، و هزاران مدرسه، خانه و نهاد عمومی را نیز تخریب کردند.

اکنون که شاهد جنایات در غزه، کرانه باختری، لبنان و سوریه هستیم، ناخودآگاه ذهن ما به ما هشدار می‌دهد که پیش از این نیز همین صحنه‌ها را دیده‌ایم. شاهد قتل‌های بی‌سابقه پزشکان و پرستاران، معلمان و روحانیان در کلیساها و مساجد بوده‌ام و سپس تخریب همان مکان‌ها بر سر زنان و کودکانی که به آنجا پناه برده بودند. دیده‌ام که چگونه برادرانی که در یک منطقه جغرافیایی کوچک زندگی می‌کنند، سال‌ها نمی‌توانند یکدیگر را ببینند زیرا جاده‌ها کاملاً ناامن است و کسی برای دیدار خانواده‌اش باید جانش را به خطر بیندازد.

تفاوت این است که تروریسمی که بیش از یک دهه سوریه و عراق را هدف قرار داد، به‌عنوان تروریسم اسلامی توصیف شد، در حالی که انتصاب دین اسلام به تروریسم بی ربط است. اما اکنون با این نسل‌کشی وحشتناک، هیچ‌کس جنایات «اسرائیل» را به‌عنوان تروریسم یا بدترین نوع تروریسمی که بشر تاکنون شاهد آن بوده، نمی‌نامد. ما به‌عنوان مسلمان، حاضر نیستیم این را تروریسم یهودی بنامیم، زیرا یهودیت یک دین است و هیچ دینی نمی‌تواند به تروریسم آلوده شود. دین تنها به عشق و صلح فرا می‌خواند. اما دولت تروریستی اسرائیل است که تمام این جنایات وحشتناک را علیه مردم بی‌گناه عرب طراحی و اجرا می‌کند.

حقیقت این است که صهیونیسم، دولت‌ها و ملت‌ها را چنان به وحشت انداخته که هیچ کشور، دولت یا سازمان ملل جرات نمی‌کند «اسرائیل» را یک «دولت» تروریستی بنامد. اما این واقعیت تاریخی را تغییر نمی‌دهد که موجودیت صهیونیستی یک موجودیت تروریستی است که هولناک‌ترین جنایات را علیه مردم فلسطین، لبنان و سوریه مرتکب می‌شود. روش آنها در نابودی جاده‌ها و پل‌ها دقیقاً همان چیزی است که تروریست‌ها در سوریه طی بیش از 12 سال با ساختمان‌ها، پل‌ها و زیرساخت‌های حمل‌ونقل بین شهرها و روستاها انجام دادند.

تروریست‌ها با کمک نیروهای آمریکایی، اردوگاه تروریستی التنف را در نقطه اتصال بین سوریه، عراق و اردن ایجاد کردند تا مانع تجارت و حمل‌ونقل شوند که شریان‌های زندگی بین این کشورها است. اکنون، حملات صهیونیستی کار تروریست‌ها را تکمیل می‌کند و تمام جاده‌ها، پل‌ها و هر وسیله حمل‌ونقل میان سوریه و لبنان را به بهانه جلوگیری از انتقال سلاح هدف قرار می‌دهد. این تنها یکی از بهانه‌های بی‌شمار آنها برای ارتکاب نسل‌کشی و وادار کردن بازماندگان به مهاجرت پس از تجربه وحشتناک‌ترین قتل‌ها، تحقیرها و شکنجه‌هاست.

آیا اکنون می‌فهمید منظور نتانیاهو از اینکه تا تمام کردن کار متوقف نخواهد شد، چیست؟ او می‌خواهد کاری را که تروریست‌ها در تونس، لیبی، سوریه و عراق آغاز کردند، به پایان برساند. او می‌خواهد کاری را که پیشینیانش در کشتارها و آوارگی‌های سال‌های 1948 و 1982 و بسیاری دیگر از کشتارها و تجاوزات از دیر یاسین و صبرا و شتیلا تا جبالیا، النصیرات و جنین آغاز کردند، به پایان برساند. او می‌خواهد کاری را که سایکس و پیکو، توطئه‌گران انگلیسی و فرانسوی‌اش، با او انجام دادند، تکمیل کند؛ کسانی که با ملت عرب و سهم ارزشمند و شریف آن در میراث جهانی دشمنی عمیقی دارند.
شکی نیست که تجاوز وحشتناک علیه فلسطینی‌ها، لبنانی‌ها و سوری‌ها، تجاوزی عمیق علیه ملت عرب و هر فرد عربی از مراکش تا عراق است. اما این ملت که نتانیاهو خواب تسلیم آن را می‌بیند، ده‌ها هزار سال قدمت دارد و با وجود دوره‌های ضعف، همیشه توانسته است خود را بازسازی کند و مهاجمانی را که طمع تصرف سرزمینش و غارت دارایی‌هایش را داشتند، شکست دهد. فرهنگ‌ها، باورها، سبک‌های زندگی، زمینه‌های اجتماعی و پدیده‌هایی که به ارث رسیده، انباشته و غنی شده‌اند و توسط صاحبان عربشان ارج نهاده می‌شوند، نمی‌توانند با اقدامات معدود صهیونیست‌های جنایتکار و جاسوسان خفت‌بارشان از بین بروند.