ترجمه جنوب جهانی

واژه «گستاخ» به صورت عامیانه به فردی بی‌شرم، بی‌حیا و وقیح اشاره دارد. این اصطلاح، از منظر تحلیل بین‌المللی، کاملاً مناسب گروهی از کشورهاست که معمولاً به عنوان «قدرت‌های غربی» شناخته می‌شوند.

این کشورها شامل ایالات متحده، فرانسه، بریتانیا، آلمان، استرالیا، سوئد و سایر کشورهای اقماری هستند که همواره از دستورات «پدرخوانده» یعنی دولت‌های آمریکا پیروی می‌کنند؛ کشورهایی که هدفشان حفظ هژمونی جهانی است که گرچه در حال افول است، همچنان قدرت زیادی دارد.

در این زمینه، می‌توان حداقل به سه مورد اشاره کرد که نشان‌دهنده گستاخی آشکار واشنگتن و هم‌پیمانانش است:

۱. اتهام ارسال تسلیحات ایران به روسیه

اولین مورد، اتهام دولت جو بایدن به جمهوری اسلامی ایران مبنی بر ارسال تسلیحات، از جمله موشک‌های بالستیک و پهپاد، به روسیه است. ادعا شده که این تسلیحات برای استفاده علیه دولت اوکراین ارسال شده‌اند. این اتهام به گونه‌ای مطرح شد که گویی پایان دنیا نزدیک است، در حالی که واقعیت آن است که این ایالات متحده و ناتو بوده‌اند که از سال ۱۹۹۱ سیاست محاصره روسیه را در پیش گرفته و به دفاع از حاکمیت ملی روسیه در عملیات خلع سلاح و نازی‌زدایی از رژیم اوکراین در سال ۲۰۲۲ منجر شده‌اند. (ارسال موشک‌های بالستیک ساختگی و دروغ بود و اوکراین حتی به این دروغ اعتراف کرد)
همزمان، دولت‌های برلین، لندن و پاریس نیز با این اتهامات همصدا شدند و اعلام کردند که این اقدام ایران منجر به تحریم‌های جدیدی علیه این کشور خواهد شد. آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا، در اظهاراتی وقیحانه مدعی شد که احتمال دارد دولت پوتین به زودی از این تسلیحات علیه اوکراین استفاده کند، در حالی که خود آمریکا و ناتو انواع تجهیزات نظامی را به رژیم اوکراین ارسال کرده‌اند.
بلینکن همچنین اعلام کرد که ایالات متحده تحریم‌های بیشتری را علیه ایران، از جمله تحریم شرکت هواپیمایی ایران‌ایر، اعمال خواهد کرد و از کشورهای هم‌پیمان خواست که اقدامات مشابهی انجام دهند. در واکنش به این دستور، وزیر خارجه بریتانیا، دیوید لمی، بلافاصله تحریم‌های بیشتری را علیه ایران اعمال کرد.

این رفتار، نمونه‌ای آشکار از ریاکاری غرب است؛ کشورهایی که خود اقدام به ارسال تانک، هواپیما، موشک، پهپاد و حتی استخدام ۲۰ هزار مزدور برای رژیم اوکراین کرده‌اند و از طریق ناتو مستقیماً در جنگ علیه روسیه دخالت دارند.

۲. اتهامات رسانه‌ای و فریبکاری

دومین نمونه از این گستاخی، در اظهارات آنتونی بلینکن دیده می‌شود که رسانه‌های روسی را به وابستگی به دستگاه‌های اطلاعاتی متهم کرده است. این در حالی است که رسانه‌های غربی همچون CNN، CBS، Fox News، The Washington Post، و The New York Times کاملاً در خدمت قدرت‌های غربی هستند و دیدگاه‌های یکسانی را منتشر می‌کنند.
آزادی بیان در غرب چیزی جز یک فریب نیست؛ رسانه‌ها در خدمت منافع اقتصادی و سیاسی قدرت‌های بزرگ قرار دارند و هرگونه صدای مخالف، مانند رسانه‌های روسی، ایرانی یا چینی، غیرقابل اعتماد خوانده می‌شود.
آزادی برای واشنگتن تنها در پذیرش دیکته‌های این قدرت معنا پیدا می‌کند. یا باید تابع باشید یا با خشم و فشارهای همه‌جانبه آن‌ها روبرو شوید.

۳. حمایت بی‌چون‌وچرا از رژیم صهیونیستی

سومین نمونه، حمایت مستمر و بی‌قیدوشرط غرب از رژیم صهیونیستی است؛ رژیمی که یکی از جنایت‌کارترین حکومت‌ها از زمان پایان جنگ جهانی دوم تاکنون بوده است.
حمایت از این رژیم به گونه‌ای است که مجرمانی چون بنیامین نتانیاهو و دیگر رهبران صهیونیست هیچ‌گاه به دادگاه بین‌المللی کشانده نمی‌شوند. این رژیم از سال ۱۹۴۸ تاکنون به طور سیستماتیک مردم فلسطین را سرکوب کرده و جنگ‌هایی را علیه لبنان، سوریه، عراق و یمن به راه انداخته است.
در حالی که سازمان ملل، نهادهای حقوق بشری و حتی افکار عمومی جهانی بارها این جنایات را محکوم کرده‌اند، حق وتوی آمریکا و سکوت بزدلانه فرانسه و بریتانیا مانع از هرگونه اقدام جدی شده است.

نتیجه‌گیری

غرب، به رهبری ایالات متحده، از جنگ‌های نیابتی و فشارهای اقتصادی برای حفظ هژمونی خود استفاده می‌کند. این سیاست‌ها نه‌تنها مبتنی بر ریاکاری و استانداردهای دوگانه است، بلکه به گسترش بی‌ثباتی جهانی منجر شده و نشان‌دهنده ماهیت واقعی قدرت‌های غربی است که جز به منافع خود نمی‌اندیشند.